Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

   Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους σας! Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, γεμάτα από όμορφες στιγμές που στο μέλλον θα γίνουν παλιές ευχάριστες αναμνήσεις και πραγματοποιημένα όνειρα! :)
   Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που μου στείλατε τις ευχές σας σε παλιότερη ανάρτηση μιας και που η αλήθεια είναι πως είχα πολύ καιρό να μπω.
    Εύχομαι να περάσετε όλοι σας μία ακόμη πιο όμορφη Πρωτοχρονιά γεμάτη από χαμόγελα και αγαπημένες φάτσες ανθρώπων που ξέρετε πως σας αγαπάνε αληθινά! Φιλάκια σε όλους! :)

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

MIA ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ.

        Μια ιστορία που μπορεί να διδάξει τον κάθε εγκλωβισμένο στη μιζέρια της καθημερινότητάς του!         Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει πήρε από την χαρτίνη κούτα 1 άδειο γυάλινο βάζο κ άρχισε να το γεμίζει με πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χώρουσε άλλη ρώτησε: είναι γεμάτο το βάζο? Και οι μαθητές απάντησαν: Ναι. Αυτός χαμογέλασε κ χωρίς να μιλήσει πήρε από την κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα κ άρχισε να γεμίζει το βάζο. 
        Το κούνησε λίγο κ τα βότσαλα κύλησαν κ γέμισαν τα μένα μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χώρουσε άλλο ρώτησε: είναι γεμάτο το βάζο? Και οι μαθητές απάντησαν: ναι. Αυτός χαμογέλασε πάλι κ χωρίς να μιλήσει πήρε από την χαρτίνη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο κ άρχισε να την άδειαζει στο βάζο. 
        Η άμμος χύθηκε κ γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών κ των βοτσάλων. Όταν το βάζο δε χώρουσε άλλο ρώτησε: είναι γεμάτο το βάζο? Οι μαθητές δίστασαν λίγο άλλα είπαν ναι. Αυτός χαμογέλασε πάλι κ χωρίς να μιλήσει πήρε από την κούτα 2 μπουκάλια μπύρες κ άρχισε να τα άδειαζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν δεν χώρουσε άλλο ρώτησε: είναι γεμάτο? Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν κ είπαν: ναι είναι γεμάτο. 
         Τωρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεώρησετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας. Τέτοια είναι η οικογένειά, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας, η υγεία σας. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κ αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές,η δουλειά, το σπίτι μας. Το αυτοκίνητο μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο κ δύναμη για μικρά πράγματα δεν θα βρείτε πότε χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε το σύντροφο σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση κ σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητο σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες. Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε: καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει? 
      Ο καθηγητής γελώντας απαντά.: δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για 2 Μπυρίτσες!


 _____________________________________________________________________

* Από μία φίλη που το διάβασε σε μία εφημερίδα

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Θερμή Παράκληση....

To αναδημοσιεύω από το μπλοκάκι της φίλης chrisoscreations και ελπίζω να βρεθεί σύντομα.

  Θερμή παράκληση, αν γίνεται να έχετε το νου σας, για ένα Hyundai  Accent, 4πόρτο, σκούρο πράσινο με πινακίδες ΥΕΥ 9540! Κλάπηκε πριν από δύο μέρες και το αναζητούμε. Αν τύχει και το δείτε παρακαλώ καλέστε την αστυνομία. Αν μπορείτε διαδώστε το. Ευχαριστώ πολύ.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ.


Kαλημέρα, τι μου κάνετε;
Εχθές έβλεπα μια ταινία, το <<Τhe tourist>> αν θυμάμαι καλά και η πρωταγωνίστρια σε καποια σκηνή είπε κάτι πολύ όμορφο. Συγκεκριμένα είπε το εξής: Είχε ένα μενταγιον το οποίο απεικόνιζε κάτι σα μικρό νόμισμα και είχε δυο όψεις. Ανέφερε λοιπόν πως συμβολίζει τους δυο εαυτούς του ανθρώπου, το καλό και το κακό, όπως επίσης το παρελθόν και το μέλλον του. Αν αγαπάς κάποιον θα πρέπει να τα δεχτείς και τα δυο….
            Τα σχόλια δικά σας….

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ.

             Καλημέρα, καλημέρα, τι μου κάνετε;
            Σήμερα δεν ήξερα αν θα αναρτήσω κάτι στο μπλοκ μου αλλά μπαίνοντας στα στατιστικά της σελίδας μου είδα κάτι που με έκανε να θέλω να κάνω μια δημοσίευση για αυτό και να τη μοιραστώ μαζί σας.
            Φυσικά αυτό το οποίο θέλω να σας πω δεν είναι κάτι «σπουδαίο» ή κάτι που δε γνωρίζετε – γνωρίζουμε, όλοι μας, είναι κάτι που εμένα προσωπικά με έκανε να χαρώ μόλις το είδα και έχουμε πει σε άλλες αναρτήσεις το πόσο εύκολο είναι να χαμογελάς αρκεί να είσαι δεκτικός σε αυτό που σου φέρνει ευφορία (όταν έγραφα αυτή τη λέξη έκανα συνειρμό με την άλλη «εφορία» και λέω από μέσα μου πόσο τελικά μπορεί να απέχουν αλλά και να μοιάζουν δυο εκ διαμέτρου αντίθετες λέξεις που σου προκαλούν τα εντελώς αντίθετα συναισθήματα).
            Και συνεχιζω…
            Μπαίνοντας στα στατιστικά της σελίδας μου για να δω και εγώ που «βαδίζω και που βρίσκομαι» κάτω κάτω, εκεί που αναφέρονται κάποιες από τις λέξεις οι εκφράσεις που "πάτησαν" κάποιοι άνθρωποι στο Google και τους έβγαλε ανάμεσα στα αποτελέσματα αναζήτησης και το μπλοκ μας, υπήρχε μια φράση η οποία πολύ με χαροποίησε και αυτή η φράση ηταν η εξής: «Το χαμόγελο λένε πως είναι μια ζωγραφιά της ψυχής σου».
            Δεν είναι τόσο όμορφη έκφραση από μόνη της; Δεν αντηχεί μελωδικά στα αφτιά σας; Εμένα πάντως πολύ μου άρεσε και μόνο η ιδέα πως κάποιος πληκτρολόγησε κάτι τόσο όμορφο και βγήκε κάπου και το μπλοκ μου. Δεν έχει σημασία πια ανάρτηση εννοούσε, (υποθέτω το πόσο αξίζει ένα χαμόγελο, ένα διήγημα δηλαδή που είχα γράψει παλιά και το έχω σβήσει τώρα), ούτε σε πια σελίδα αναζήτησης αποτελεσμάτων εμφανίστηκε, ούτε πόσα μπλοκ έχουν γράψει κάτι ανάλογο με αυτή την έκφραση, σημασία έχει για μένα τουλάχιστον πως κάπου εκεί μέσα υπήρχε και κάτι δικό μου και αυτό είναι ωραίο συναίσθημα, δεν ξέρω πως ακριβώς του αρμόζει να ονομαστεί αλλά νομίζω πως το ωραίο του αρκεί!
            Θα μπορούσα κάλλιστα να γράψω ολόκληρο άρθρο η διήγημα για την παραπάνω έκφραση γιατί ήδη έχω σκεφτεί ένα σωρό ιστορίες αλλά δεν θα το κάνω γιατί κάποιες φορές δε χρειάζεται να γράψεις πολλά για να πεις λίγα και εγώ ήδη έγραψα πολλά για κάτι τόσο μικρό και μεγάλο συνάμα!
            Πάρτε και ένα μεγάλο χαμόγελο τώρα για το τέλος της δημοσίευσης: 







* Καλοκαιρινό αλλά ωραίο!

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

ΚΟΨΕ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΕ ΣΤΑ ΔΥΟ.

   Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!
   Σήμερα, από το πρωί δηλαδή, είχα την έντονη επιθυμία να ακούσω αυτό το τραγούδι, ε και είπα λοιπόν να το ακούσετε (όποιος θέλει φυσικά) και εσείς μαζί μου! :)


Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ 7.

    Καλημέρα, τι μου κάνετε; Ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι σας καλά και να αντέχετε όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας κυρίως τους τελευταίους μήνες...
    Παιχνιδάκι "μυρίστηκα" στη μπλοκογειτονιά και είπε να δώσω και εγώ το παρών μιας και που αισθάνθηκα πως θα με ξεκουράσει και θα με χαλαρώσει, αλλά εκτός από αυτό λατρεύω τα παιχνίδια, μόνο αυτά που δεν γίνονται εις βάρος των ανθρώπων φυσικά!
   Λοιπόν έχουμε και λέμε: Το παιχνιδάκι το βρήκα στο σπιτάκι της φίλης "σ' αγαπώ" και εχει ως εξής:
   Ξεχωρίζεις επτά αναρτήσεις σου με βάση κάποια κριτήρια και στο τέλος λες 7 πράγματα για σένα. 

   Και ξεκινάμε:

   1. Η πιο όμορφη ανάρτηση

    Κατά τη γνώμη μου είναι αυτή:  http://ekfrastite.blogspot.com/2011/05/blog-post_5093.html

   2. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση

    Σύμφωνα με τα στατιστικά είναι αυτή: http://ekfrastite.blogspot.com/2011/05/blog-post_5652.html
 

   3. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση:
    
   Δε μπορώ να ξεχωρίσω γιατί πιστεύω πως είναι όλες εξίσου σημαντικές, όσες ανήκουν εδώ:  http://ekfrastite.blogspot.com/search/label/%CE%95%CF%85%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

  4. Η ανάρτηση που με έκανε περήφανη:

   Καμία! 
   Η ανάρτηση που με έκανε περήφανη ως σύνολο και όχι ως οντότητα είναι η εξής:    http://ekfrastite.blogspot.com/2011/07/blog-post_22.html

  5. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση
  
   Δεν είχα καμία ανάρτηση που θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω αμφιλεγόμενη.


 6. Η ανάρτηση που με ξάφνιασε με την επιτυχία της.

   Καμία απο τις αναρτήσεις μου δε θεωρώ επιτυχημένη. Αγαπημένες από κάποιους μπορεί αλλά επιτυχημένες όχι.

7. Η ανάρτηση που δε της δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή.
 
     Δε μπορώ να πω, δε θυμάμαι κιολας πια μπορεί να είναι αυτή αλλά για να μη της δοθεί σίγουρα δεν θα της άξιζε κιόλας. :)


     Τα επτά πράγματα που θέλω και μπορώ να πω για μένα είναι τα εξής:
  1. Αγχώνομαι και εκνευρίζομαι με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας.
  2. Έχω πολλοί καλούς φίλους και κυρίως φίλες.
  3. Δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να γράφω ιστορίες.
  4. Δε θα ξεχασω ποτε τη φοιτητική μου ζωή κυρίως γιατί μου άφησε ανθρώπους.
  5. Υπάρχουν στιγμές που αισθάνομαι άσχημα που εγώ έχω δουλειά και άλλοι όχι.
  6. Μου αρέσει να γελάω πολύ δυνατά ακόμη και αν πριν απο δυο λεπτά έκλαιγα
  7. Είμαι ευαίσθητη και νευρική συνάμα! Κάποιες φορές τα μισώ και τα δύο!

          Αυτά! Βροχερή καλημέρα σε όλους σας!




Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

EIMAI KΑΛΑ!

    Επειδή βλέπω πως το τελευταίο καιρό περνάνε πολλοί μπλοκοφίλοι από εδώ για να δουν αν είμαι καλά και επειδή το βρίσκω πιο σωστό να εκφραστώ κάπως ομαδικά, αποφάσισα πως θα είναι καλύτερα να κάνω μια ανάρτηση και να λέω οτι είμαι καλά, παρά να απαντάω στον καθένα προσωπικά και να εξηγώ διάφορα...
    Λοιπόν είμαι καλά και χαίρομαι που είστε και εσείς καλά. Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να ενδιαφέρονται τόσοι άνθρωποι για μένα αλλά η αλήθεια ειναι πως είναι ενα πολύ ευχάριστο συναίσθημα αυτό, μιας και που σημαίνει πως δεν έδωσες μόνο όσα είχες ή ήθελες να δώσεις αλλά πήρες συνάμα και πήρες κάτι πολύ όμορφο. Πήρες συναίσθημα, ότι κι αν είναι αυτό είναι συναίσθημα και σίγουρα είναι όμορφο!
    Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω αλλά νιώθω σα να θέλω να ευχαριστήσω όσους ανησύχησαν, νοιάστηκαν και γενικώς ενδιαφέρθηκαν για μένα και είναι περίεργο αυτό γιατί στην ουσία ευχαριστώ γνωστούς - άγνωστους ανθρώπους που δεν είναι συνήθες αυτό στην εποχή μας, όμως είναι ωραίο, έχει πλάκα αν θέλετε αλλά πάνω απ' όλα είναι όμορφο συναίσθημα!
    Είμαι καλά, περνάω καλά αλλά για διάφορους λόγους δεν έχω το χρονο και τη θέρμη που ειχα παλιά για να γράφω και πάλι εδώ. Παρ' όλα αυτά το blog καλά κραττεί! :)
    Να είστε όλοι καλά εύχομαι μέσα απο τη καρδιά μου και ευχαριστώ για το ενδιαφέρον! :)
  
   * Πάρτε και ένα τραγουδάκι από εμένα, έτσι κάτι σαν επίλογο! :)
   



Φιλιάααα

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑ

   Kαλημέρα, καλημέρα, τι μου κάνετε; Λοιπόν για σήμερα έχω να σας αναδημοσιεύσω κάτι το οποίο βρήκα να "κυκλοφορεί" στο facebook και πολύ μου άρεσε. Εκτός απο το ότι είναι κάτι που αφορά όλους μας είναι κατά τη δική μου άποψη πολύ όμορφη η εισαγωγή του. Και νομίζω πως όπως το αναδημοσιεύουν όλοι στις καταστάσεις τους στο facebook, καλό θα ήταν να το αναδημοσιεύσουμε και εμείς εδώ στις δικές μας! :)
    Λοιπόν το κείμενο είναι το παρακάτω και πολύ μου άρεσε! Ελπίζω και εσάς το ίδιο! 
    "  Η κατάθλιψη δεν είναι σημάδι αδυναμίας, είναι ένα σημάδι ότι κάποιος έχει προσπαθήσει να είναι ΔΥΝΑΤΟΣ για πάρα πολύ καιρό. Βάλτε αυτό ως την κατάστασή σας, αν γνωρίζετε κάποιον που έχει ή είχε κατάθλιψη. Θα το κάνετε και θα το αφήστε για τουλάχιστον μια ώρα; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα το κάνουν, αλλά είναι εβδομάδα ψυχικής υγείας και 1 στους 3 από εμάς θα πάθουμε κατάθλιψη κάποια στιγμή στη ζωή μας. Δείξτε την υποστήριξή σας. Εγώ έκανα αντιγραφή και επικόλληση.Εσύ; "


Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΑΛΟ ΣΚ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!!

     Νομίζω πως το παραμέλησα αρκετά το "σπιτάκι" μου αυτές τις μέρες αλλά δεν έχω τον απαιτούμενο χρόνο όπως παλιά, οπότε από το να το "ξεπετάω", καλύτερα να το "τιμώ" όταν πρέπει και όπως πρέπει. Όπως σήμερα δηλαδη που μία εβδομάδα φτάνει στο τελείωμά της. Ελπίζω να περάσατε καλά και να είσαστε όλοι καλά! Εγώ πάντως πέρασα πολύ όμορφα και ευελπιστώ ένα ακόμη πιο όμορφο ΣΚ! Το ίδιο λοιπόν εύχομαι σε σε εσάς! Ένα μοναδικό χαρούμενο ΣΚ! Και από Δευτέρα πάλι εδώ με υγεία!
    Λοιπόν σας αποχαιρετώ με ένα αγαπημένο τραγουδάκι:

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΚΑΙ ΣΑΣ... ΧΑΙΡΕΤΑΜΕ ΞΑΝΑ! :)

       Καλημέρα, καλημέρα ή μάλλον καλό μεσημέρι αν κρίνω απο την ώρα! Τι μου κάνετε; Πώς περάσατε στις διακοπές σας; Ελπίζω και εύχομαι να περάσατε πολύ όμορφα! Εγώ ευτυχώς πέρασα πάρα πάρα πολύ όμορφα! Ανασυγκροτήθηκα και βρήκα τον εαυτό μου ξανά! Έτσι αισθάνομαι και έτσι πιστεύω!
       Τώρα επιστροφή στη καθημερινότητα! Άντε πάλι να συνηθίζουμε ξανά! Ξεσυνήθισα βλέπετε!
       Η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα τι να γράψω σαν πρωτη ανάρτηση μετά από πολύ καιρό και επίσης πιάνω τον εαυτό μου να αισθάνεται κάπως άβολα στη μπλοκόσφαιρα αλλά τουλάχιστον ξέρω το τρόπο μς τον οπίο θέλω να τελείωσω αυτή την ανάρτηση και θέλω να την τελειώσω με μία διαπίστωση και με μία ευχή! Να, δηλαδή κάπως έτσι:
       1) Καιρό ειχα να αισθανθώ πως καλημερίζω τόσο κόσμο μαζεμένο και με χαροποίησε ιδιαίτερα αυτό και
       2) Καλό χειμώνα να έχουμε παιδιά! Καλό το καλοκαιρι δε λεώ αλλά εύχομαι ο χειμώνας να είναι ακόμη καλύτερος για όλους μας!!! 
        Να ειστε παντα καλά και χορτασμένοι από ευχάριστες στιγμές στη ζωή σας!!!


Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Ο Ντεν και η Έλιοτ: Tα δελφίνια των ανθρώπων.

      Όσοι από εσάς παρακολουθείτε πολύ καιρό το μπλοκ μου θα ξέρετε οτι "τρελένομαι" να γράφω παιδικά παραμύθια και διηγήματα. Είχα γράψει αρκετά αλλά για διάφορους λόγους τα διέγραψα. 
      Φυσικά και δε θα επιστρέψουν όλα, ίσως όχι άμεσα, αλλά σήμερα ένιωσα την ανάγκη να αναρτήσω ξανά το πρώτο παιδικό παραμύθι που ανάρτησα σε τούτο το μπλοκάκι και το οποίο το έγραψα εκείνη την ημέρα βιαστικά αλλά ποτέ δε θέλησα να του κάνω αλλαγές, ίσως γιατί ήταν και το πρώτο μου.. στη μπλοκόσφαιρα εννοώ γιατί στον υπολογιστή μου έχω πολλά...
      Όπως θα διαπιστώσετε είναι άκρως καλοκαιρινό και νομίζω πως ταιριάζει ως αποχαιρετηστήριο λόγω των διακοπών. :)
       Εύχομαι να σας αρέσει!



Ο Ντεν και η Έλιοτ:
Τα δελφίνια των ανθρώπων.


            Μια φορά κι ένα καιρό μέσα σε μια τεράστια γαλάζια λίμνη κατοικούσαν δυο πανέμορφα δελφίνια, ο Ντεν και η Έλιοτ. Τους άρεσε πάρα πολύ να κολυμπούν παρέα στα κρυστάλλινα νερά της γαλάζιας λίμνης και πολλές φορές όταν έβλεπαν κάποιο πλοίο να περνάει από τα λημέρια τους έβγαιναν τρέχοντας στη επιφάνεια της λίμνης και άρχιζαν να κάνουν κωλοτούμπες από τη χαρά τους που έβλεπαν από κοντά ανθρώπους που τόσο πολύ τους αγαπούσαν.
            Μια ημέρα που φαινομενικά δεν είχε καμία διαφορά από τις υπόλοιπες, ένα μεγάλο υπερπολυτελές καράβι που πέρναγε από εκεί, δέσποζε καμαρωτό επάνω στην επιφάνεια της θάλασσας.
            Ο Ντεν και η Έλιοτ που κοιμόντουσαν εκείνη την ώρα στο βυθό της θάλασσας, άκουσαν το γνώριμο για αυτούς ήχο σφυρίγματος του καραβιού και αμέσως πετάχτηκαν χαρούμενα από τον ύπνο τους για να ανέβουν να δώσουν το παρών στην επιφάνεια της θάλασσας θέλοντας να συναντήσουν τους ανθρώπους, οι οποίοι πάντοτε έδειχναν πολλοί χαρούμενοι όταν τα κοιτούσαν και τους πετούσαν λίγο ψωμάκι για να τα ταΐσουν θέλοντας να τα ευχαριστήσουν για τις πανέμορφες κωλοτούμπες τους.
            Έτσι λοιπόν και εκείνη την ημέρα ανέβηκαν τρέχοντας στην επιφάνεια της λίμνης για να συναντηθούν με τους ανθρώπους που τόσο πολύ τους είχαν λείψει μιας και είχε πολύ καιρό να περάσει από εκεί κάποιο καράβι…

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

ΔΙΑΚΟΠΕΣ.

           Κλειστό λόγω διακοπών θα έπρεπε να γράψω αλλά επειδή δεν είναι ¨μαγαζί¨ αλλά ειναι "σπίτι" θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτό για οποιονδήποτε θελήσει να το επισκεπτεί και να περάσει λίγο χρόνο "μέσα του". 
            Επειδή λοιπόν δε ξέρω αν θα μπορέσω να δημοσιεύσω κάτι αυριο πριν πάω και εγώ τις διακοπές μου αποφάσισα να σας αποχαιρετήσω απο σήμερα...
          Σας εύχομαι ολόψυχα να περάσετε όμορφα, να ξεκουραστείτε, να διασκεδάσετε και όσοι από εσάς δουλεύεται να μη ξεχάσετε να ζήσετε το καλοκαίρι σας έστω και αν στο πρόγραμμά σας υπάρχει η καθημερινή εργασία.



             Καλές διακοπές και καλή διάθεση σε όλους μας!! Γιατί χωρίς το δεύτερο δε θα γίνει ποτέ το πρώτο!!!! :)

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΕΙ ΜΠΟΡΕΙ!!

     Ή μάλλον γιατί όταν οι Έλληνες θέλουν μπορούν!
     Αυτή είναι μία απο τις αναρτήσεις που πρέπει να μας κάνουν υπερήφανους σα λαό και η αλήθεια είναι οτι τώρα το έχουμε ανάγκη όσο άλλοτε!
    Η συγκεκριμένη είδηση είναι απο αυτές που μέσα σε λίγες μόνο φράσεις μπορούν να σε κάνουν να αισθανθείς περηφάνια ως Έλληνας και όχι ως προσωπικότητα ξεχωριστά!
    Και νομίζω πως τέτοιες ειδήσεις δε κυκλοφορούν πια συχνά....

Παγκόσμια πρωταθλήτρια για πρώτη φορά στην Ιστορία της η ομάδα πόλο των γυναικών 

 

    Μπραβο σε οσους καταφεραν με προσπαθεια και πειθαρχεια να μας χαρισουν όσα δε καταφεραν και δε θα καταφερουν πολλοι αλλοι που θα επρεπε...!!! 

      Μπραβο που μας κάνουν υπερηφανους για τη χωρα μας μα και για τον αθλητισμο που μπορουμε να προαγουμε προς τα εξω!

Η ΑΓΚΑΛΙΑ.

Σκέφτομαι και αναρωτιέμαι ποια «πράξη» ή έστω ποια μορφή εκδήλωσης θαυμασμού και αγάπης μπορεί να είναι η πιο πολύτιμη στη ζωή των ανθρώπων και τελικά πάντοτε, όποτε και να κάνω αυτό το ερώτημα στον εαυτό μου, καταλήγω πως είναι η αγκαλιά. Ωστόσο συνεχίζω να πιστεύω ότι η σημασία και ο ρόλος της είναι πολύ υποτιμημένος στην εποχή μας.
Δε ξέρω πόσοι άνθρωποι θα συμφωνούσαν μαζί μου ή εάν τους ρωτούσα πόσοι θα σκεφτόντουσαν την αγκαλιά (μιας και που οι περισσότεροι άνθρωποι σε ερώτηση σχετική με τις εκδηλώσεις αγάπης θα προσπαθούσαν να βρούνε ότι πιο «φανταχτερό» υπάρχει για να απαντήσουν) αλλά ξέρω πως για μένα η αγκαλιά είναι ότι πιο σημαντικό μπορεί να παρέχει ο ένας άνθρωπος στον άλλο χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψει τίποτα για να τη δώσει εκεί που θέλει και αξίζει φυσικά!
Πιστεύω πως η ανθρώπινη αγκαλιά έχει πέσει και αυτή θύμα της έννοιας της λέξης «δεδομένος» και επειδή όλοι μας τη θεωρούμε κατά κάποιο τρόπο δεδομένη δε της δίνουμε την αξία και τη τιμή που της αρμόζει.
Δεν είναι τυχαίο που όταν ένα μωράκι έρχεται στο κόσμο το πρώτο πράγμα που θέλει και χρειάζεται είναι η αγκαλιά και το χάδι της μαμάς του, όπως επίσης και το ότι η εκάστοτε μανούλα το μόνο που θέλει και χρειάζεται μετά τη γέννα της, όσο ταλαιπωρημένη και να ναι, είναι να κρατήσει αγκαλιά το μωρό της, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις ενώ έκλαιγε ασταμάτητα, τη στιγμή που ακουμπά και μυρίζει το δέρμα της μαμά του τότε ηρεμεί, εφησυχάζει και κοιμάται.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΠΩ.


            Ουφ θα τα πω γιατί θέλω να τα πω!
            Ένα τούρκικο έργο έβλεπα κι εγώ και πήγαν και μου άλλαξαν ώρα…
            Θυμάστε τη γνώμη μου για τα ξένα σήριαλ που συνήθως μονοπωλούν τα καλοκαίρια μας; Εάν δε τη θυμάστε πατήστε ΕΔΩ για να θυμηθείτε…
            Ε λοιπόν μου συνέβη αυτό που λένε ότι «μη λες τίποτα γιατί ότι λες το λούζεσαι κιόλας». Αυτό λοιπόν έπαθα κι εγώ! Το λούστηκα!
            Άρχισα που λέτε να βλέπω μετα μανίας μια τουρκική σειρά και πήγαν και μου άλλαξαν ώρα. Από απόγευμα την έβαλαν πρωί και δυστυχώς δε μπορώ να τη δω πια…
            Βλέποντας λοιπόν όσα επεισόδια πρόλαβα να δω συμπέρανα καποια πράγματα τα οποία νομίζω πως ευθύνονται για την επιτυχία αυτών των σειρών στη χώρα μας.
            Καλώς η κακώς οι ώρες προβολής τέτοιων σειρών απευθύνονται σε άτομα μεσαίας προς μεγάλης ηλικίας. Αυτά τα άτομα λοιπόν έχουν  μεγαλώσει σε καποια άλλα χρόνια και σε μια πιο κλειστή αν θέλετε κοινωνία. Αποτέλεσμα; Να χαίρονται να βλέπουν σειρές που τους θυμίζουν κάτι από το δικό τους τρόπο ζωής. Πχ πρώτα γάμος και μετα «φύκι φύκι.»

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΛΟΚΟΣΠΙΤΑΚΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΟΥΝ ΛΕΙΨΕΙ ΠΟΛΥ!

             Καλοκαιράκι και η μπλοκογειτονιά αδειάζει…
            Κάτι μου λέει πως μέσα στον Αύγουστο μάλλον θα αδειάσει ακόμη περισσότερο… Λογικό βέβαια μιας και που καλό θα κάνει σε όλους μας η καλοκαιρινή ξεκούραση, χαλάρωση και ανασυγκρότηση δυνάμεων καθώς επίσης και το ξεκαθάρισμα που είθιστε συνήθως να ακολουθεί.
            Δε θα σας πω ψέματα, υπάρχουν στιγμές που έτσι φευγαλέα μου παίρνανε σκέψεις από το μυαλό να εγκαταλείψω τούτο δω το μπλοκακι, κυρίως γιατί νομίζω πως δεν ήμουν έτοιμη να το δημιουργήσω και να του δίνω συνεχώς «ζωή»… όμως αυτές οι σκέψεις είναι κάτι που δε θα αναλύσω αυτή τη στιγμή μιας και που δεν έχει έρθει η ώρα τους ακόμα…
            Η αλήθεια είναι πως το τελευταίο καιρό πολύ εγκαταλείπουν τη μπλοκοσφαιρα για διαφορετικούς λογούς ο καθένας φυσικά αλλά λίγο πολύ όλοι μας γνωρίζουμε ότι όσοι την έχουν βιώσει για τα καλά δε θα αντέξουν για πολύ μακριά της…. Θα επιστρέψουν κάποτε δριμύτεροι με άλλο όνομα, με άλλη διάθεση, με άλλη διεύθυνση και θα μας βρουν! Θα βρουν όλους όσους είχαν συνηθίσει να δέχονται και να επισκέπτονται αντίστοιχα στα δικά τους σπίτια. Ίσως καποια στιγμή αυτό να συμβεί και με εμένα… Ίσως δε ξέρω ακόμη…
            Η αλήθεια είναι πως εδώ και μέρες σκέφτομαι καποια αγαπημένα μου μπλοκακια που έκλεισαν ή που έχουν μείνει στάσιμα για καιρό και θα θελα να γράψω κάτι για τους διαχειριστές τους.
            Τρία είναι αυτά τα μπλοκακια που έχω επιθυμήσει τόσο πολύ και μακάρι να μπορέσουν καποια στιγμή οι διαχειριστές τους να διαβάσουν αυτή την ανάρτηση.
            Μου έχουν λείψει πολύ οι αναρτήσεις στα εξής μπλοκοσπιτακια:
      ALMA LIBRE  
 ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΣΑ που δυστυχώς καταργήθηκε τόσο απρόσμενα...
     ΜΑΙΡΑΚΙ (οι πέντε αισθήσεις μου) που επίσης καταργήθηκε τόσο απρόσμενα... και μου λείπει πάρα πάρα πολύ!

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΑΧ ΠΟΣΟ ΒΑΡΙΕΜΑΙ....

   Αυτό! Ο τίτλος τα λέει όλα! Δεν έχω κατι άλλο να πω! Αυτή η χαζο-ανάρτηση είναι προιόν πλήρης βαρεμάρας! Ας περάσει πια η ώρα ...

    Και μέσα σε όλα αυτά νομίζω πως νύσταξα....!

    Άντε βρε, καλό σας βράδυ! (ήδη χασμουριέμαι)

E - BOOKS

       Καλημέρα στη μπλοκογειτονιά μου!
       Τι μου κάνετε; 
      Λοιπόν η σημερινή μου ανάρτηση είναι κάτι σαν "έρευνα αγοράς" που κάναμε κάποτε και στη σχολή μου....
       Θα ήθελα όποιος απο εσάς ξέρει ή εχει διαβάσει ή θέλει απλά να μου πει τη γνώμη του να μου πει τι άποψη έχει για τα e books.
       Είναι ευανάγνωστα; Πώς μπορώ να αγοράσω μερικά; Πρέπει να αγοράσω και ειδική μηχανή για να τα διαβάσω; Μπορώ και να τα τυπώσω; Και πώς θα τα πληρώσω;
       Βέβαια υπάρχουν και free e books αλλά και εκείνα δε ξέρω πως τα διαβάσω. Τα κατεβάζω σε μορφή word? Κι αν το κάνω αυτό είναι νόμιμο;
       Πάντως παρατήρησα οτι τα e book ειναι πολύ πιο φθηνά απο τα υπόλοιπα... όμως όπως και να έχει αλλιώς είναι ένα βιβλίο να το κρατάς στα χέρια σου και να το τοποθετείς στη συνέχεια στο ράφι της βιβλιοθήκης σου.....
       Αν όμως τα e books εκτυπώνονται κι αυτά μορφή βιβλίου δε θα έχουν; 
       Αχ δε ξέρω, ζαλίστηκα με τόσες ερωτήσεις. 
       Νομίζω πως έθεσα όλα τα ερωτήματά μου.
       Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων όποιον μπει στη διαδικασία να με διαβάσει και αν ξέρει να μου απαντήσει. :)

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

ΤΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ...


            Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!
            Τι Παρασκευοσαββατοκύριακο και αυτό φίλοι μου! Μέσα σε τόσες λίγες μέρες έχασαν τη ζωή τους ένα σωρό άτομα. Από πού να ξεκινήσω και που να τελειώσω δε ξέρω…
            Τι να πρωτοαναφέρω…
            Να πω για τον αιφνίδιο χαμό της ταλαντούχας ομολογουμένως, Αmy Winehouse; Όχι πως δε το περιμένανε οι δικοί τους τουλάχιστον που πολλές φορές είχαν αναφερθεί σε συνεντεύξεις στον εθισμό της κόρης τους και στις επιπτώσεις που έχει στην υγεία της αλλά να.. όπως και να το κάνουμε είναι αλλιώς να υποπτεύεσαι ότι κάποτε μπορεί να απέλθει ο θάνατος και αλλιώς να έρχεται.
            Φαινόταν πως η κοπέλα ηταν εξαντλημένη αλλά κανένας δε περίμενε το αναπόφευκτο… ίσως όλοι πίστευαν πως θα κατάφερνε κάποια στιγμή να απεξαρτηθεί.
            Δε μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που «πιάνει» κάτι τέτοια άτομα, άτομα που τα έχουν όλα στη ζωή τους ή νομίζουμε ότι τα έχουν όλα στη ζωή τους αλλά όπως και να χει έχουν πολλά περισσότερα από αρκετούς συνανθρώπους τους και αντί να την εκτιμούν τη «ποδοπατούν» και την αφήνουν να φύγει μέσα από τα χέρια τους.
            Σίγουρα υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο στον εθισμό και φυσικά ο εθισμός δεν αφορά μόνο ναρκωτικά και αλκοόλ αλλά τουλάχιστον ο συνδυασμός των παραπάνω ξέρεις πως αργά η γρήγορα θα σε στείλουν στο τάφο.
            Κι ηταν τόσο μικρή ρε γαμώτο και είχε τόσα πολλά να κάνει ακόμη στη ζωή της.. Κρίμα πολύ κρίμα…
            Βασικά είναι κρίμα όχι μόνο γι αυτή και όχι μόνο για το ταλέντο της, είναι κρίμα για όλους τους νέους ανθρώπους που φεύγουν καθημερινά με οποιοδήποτε τρόπο από τον κόσμο μας!
            Και συνεχίζω…

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

23 ΙΟΥΛΙΟΥ! ΟΥΦ!!!


            Καλημέρα, καλημέρα, τι μου κάνετε; Άραγε σας πετυχαίνω σε κέφια σήμερα; Εγώ έτσι κι έτσι… Καλά είμαι αν και βαριέμαι λίγο.
            Πριν λίγο κοίταξα την ημερομηνία και με έπιασε ένα μικρό «αμόκ» όταν συνειδητοποίησα ότι σήμερα ο μήνας έχει 23 και αυτός ο μήνας ονομάζεται Ιούλιος!
            Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα καλοκαίρι και φυσικά δεν μιλώ για τη ζέστη! Ο καύσωνας φυσικά και μου υπενθυμίζει πια εποχή διανύω, αντίθετα όμως η καθημερινότητά μου δε συμβαδίζει απόλυτα με αυτή την εποχή. Μάλλον φταίει το ότι ακόμη δεν έχω πάρει άδεια για να ξεκουραστώ.
            Ολοκληρωτικό καλοκαίρι ζούσα όταν πήγαινα σχολείο και όταν φοιτούσα στη σχολή. Εκεί ζούσα όπως έπρεπε και το καλοκαίρι και το Πάσχα αλλά και τα Χριστούγεννα. Τώρα περνάνε όλα τόσο γρήγορα που δε τα καταλαβαίνω. Βλέπετε άλλο να κάθεσαι λίγες μέρες και άλλο πολλές!  
            Σχεδόν ένας ακόμη μήνας έμεινε και τσούπ το καλοκαιράκι θα αρχίσει να μας κουνά το μαντήλι του αποχαιρετισμού. Δε με στεναχωρεί, ούτε με χαροποιεί. Ούτε κρύο, ούτε ζέστη που λένε! Αλλά η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να κυλήσει ο χρόνος νεράκι ή μπορεί και να το θέλω αυτό σήμερα επειδή βαριέμαι πολύ. Αχ δε ξέρω! Μπερδεύτηκα με αυτά που γράφω σήμερα….
            Μάλλον μου φταίει το Σάββατο!
Ζέστη, Σάββατο, πρωί ακόμα, νεύρα, βαρέματα, πόσα να αντέξω πια;
            Τελικά ας μη γράψω άλλα! Ας κλείσω τα μάτια και ας ονειρευτώ κάτι ωραίο…. Κάτι που με κάνει να χαμογελώ, να αναπολώ και να προσμένω…




Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε, με πολλές βουτιές, μακροβούτια και γέλια!!! Πολλά γέλια!!!

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

ΘΑ ΧΑΡΕΙΤΕ! ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ!

    Να που και σήμερα έχω ένα πολύ όμορφο νέο να σας πω. Το διάβασα μόλις πριν λίγα λεπτά και αμέσως σας το γνωστοποιώ και εδώ.
    Θυμάστε πριν τρεις μέρες που είχα κάνει μια ανάρτηση σχετικά με μία κοπέλα που προσπαθούσε μέσω του διαδικτύου να συγκεντρώσει χρήματα για να μπορέσει να πολεμήσει την ασθένειά της;
    Εάν δε θυμάστε μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ για να ενημερωθείτε...
    Εάν πάλι θυμάστε όσοι είχατε διαβάσει τη συγκεκριμένη ανάρτηση, σας λέω με πολύ χαρά πως πριν απο λίγο διάβασα στο tlife.gr ότι τα χρήματα συγκεντρώθηκαν και η κοπέλα είναι έτοιμη να ταξιδέψει στο εξωτερικό για τη θεραπεία της. Μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ για να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το κατόρθωμα πολλών συνανθρώπων μας.
    Το μόνο που μένει είναι να ευχηθούμε στη κοπέλα ότι καλύτερο και να επιστρέψει σύντομα κοντά μας!
    Περαστικά και ότι καλύτερο Γεωργία μου! :)

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

ΔΕ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΩ ΠΕΡΗΦΑΝΗ.

       Ναι πράγματι, όταν διάβασα τη παρακάτω είδηση στο hamomilaki αισθάνθηκα περήφανη. Και εκτός από αυτό το συναίσθημα, η πρώτη σκέψη του μυαλού μου ήταν η εξής: "Επιτέλους διαβάζω και κάτι καλό".
       Η είδηση αυτή είναι η εξής:

         "Κρατούμενοι μαθητές του γυμνασίου, που λειτουργεί μέσα στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης, αρίστευσαν (συγκέντρωσαν βαθμολογία πάνω από 85%) σε παγκόμιο μαθητικό διαγωνισμό. Σ' αυτό τον διαγωνισμό έλαβαν μέρος συνολικά 43 χώρες και συμμετείχαν έξι εκατομμύρια μαθητές από όλο τον κόσμο. Πρόκειται για τον... μεγαλύτερο εκπαιδευτικό διαγωνισμό, που ξεκίνησε το 1993 ο οργανισμός "Kangourou Sans Frontieres" (Καγκουρό χωρίς σύνορα). 
       Η μαθηματικός Φιλιώ Μαρινοπούλου, διευθύντρια του 3ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) των φυλακών Θεσσαλονίκης δήλωσε σχετικά: "Ενιωσα περήφανη και πολύ χαρούμενη. Είναι πολύ σημαντικό ότι διακρίνονται και αριστεύουν τα παιδιά του σχολείου μας, γιατί οι ίδιοι καταρχήν παίρνουν το μήνυμα ότι όταν προσπαθούν πετυχαίνουν πράγματα. 
         Η επιτυχία αυτή τους ανέβασε την ψυχολογία, ενώ αισθάνονται ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Νιώθουν δηλαδή ότι δεν στερούνται σε τίποτα, διότι ανταγωνίζονται επάξια άλλους μαθητές που ζούν έξω ελεύθερα. Παράλληλα από αυτή τη δημιουργική εκπαιδευτική διαδικασία ενισχύθηκε η ομαδικότητα και το 'δέσιμο' μεταξύ τους". 


 

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΠΛΟΚ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.

    Η παρακάτω ανάρτηση έχει να κάνει με ένα αγώνα επιβίωσης που δίνει καθημερινά ένας από τους πολλούς αγωνιστές συνανθρώπους μας. Κάπου εδώ λοιπόν συμβάλλει και με το δικό του τρόπο το μπλοκάκι όλων μας. Πώς; Διαβάστε παρακάτω τη συνέχεια και θα καταλάβετε.


" Η Γεωργία είναι μια νέα γυναίκα η οποία παλεύει με τη Νόσο Λάιμ

Μέχρι πρότινος ζούσε μια φυσιολογική ζωή, ήταν χαρούμενη, έκανε όνειρα για δική της οικογένεια μαζί με τον σύντροφό της, ταξίδευε, απολάμβανε τη ζωή με τους φίλους της και χαιρόταν τα χάδια του τετράποδου Πέπε. Με σπουδές στη Ψυχολογία και με μια δεκάχρονη καριέρα στα τραπεζικά, η ζωή ήταν όλη μπροστά της μέχρι που διαγνώστηκε με την εν λόγω νόσο.

Η Γεωργία Παπαζήση εδώ και 4 χρόνια δίνει σκληρή μάχη βλέποντας το σώμα της να την εγκαταλείπει ενώ η ψυχή της θέλει να ζήσει, να σταθεί και πάλι στα πόδια της.

Η Γεωργία πλέον ζει στο διαδίκτυο. Ζει όπως λέει εγκλωβισμένη μέσα σε ένα σώμα που αρνείται να συνεργαστεί. Απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως το βούρτσισμα των δοντιών είναι εξαντλητικές. Η νόσος την ανάγκασε να αλλάξει τρόπο ζωής. Σταμάτησε να εργάζεται, η σχέση της διαλύθηκε και επέστρεψε στο σπίτι των γονιών της. 

Απευθύνθηκε στους ψηφιακούς της φίλους με σκοπό να την βοηθήσουν να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να πάει στο Νέο Δελχί της Ινδίας και να εισαχθεί στη κλινική Nu Tech για να ξεκινήσει αγωγή με με εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα. Μέχρι τώρα έχει μαζευτεί το ποσό των 6.800ευρώ από απλούς ανθρώπους που θέλησαν να την βοηθήσουν με τη Γεωργία να χαμογελάει ξανά. 

Τράπεζα Πειραιώς 
Αρ.Λογαριασμου: 50 3003 6721 264 - IBAN: GR77 0172 0300 0050 3003 6721 264 "






      Νομίζω πως το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας είναι μια μικρή αναδημοσίευση. Γιατί εμείς μπορεί να μην έχουμε να προσφέρουμε πολλά, κάποιος άλλος όμως που θα το δει μέσω εμάς μπορεί να είναι σε θέσει να προσφέρει πολλά περισσότερα.
        Καλημέρα σε όλους σας!!

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.

            Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε φίλοι μου!
            Σήμερα, θα κάνω μια αναδημοσίευση ενός υπέροχου κατ’ εμέ άρθρου που διαβάζοντάς το θα καταλάβετε όλοι σε πια μέρα αλλά και σε πια επεισόδια αναφέρεται.
            Δε θέλω να πω πολλά μιας και που τα πολλά λόγια στην ουσία είναι «φτώχεια», θα σας αφήσω όμως να διαπιστώσετε και να εξακριβώσετε μόνοι σας ότι το παρακάτω άρθρο αξίζει να διαβαστεί, πρώτα απ’ όλα γιατί είναι αληθινό και δεύτερο γιατί εκφράζει πολλούς από εμάς, είτε είμασταν παρών εκεί με το σώμα, είτε με το νού μας.
            Καλή ανάγνωση λοιπόν!



Λέω, το λοιπόν εγώ, πως κάπου εδώ, κάπου τριγύρω εδώ, στη Μεσόγειο, μιαν αντεπίθεση έχει αρχινήσει κι είναι πολύ γερή, μιαν αντεπίθεση, το Φως και ο Λόγος. Και που το  ξέρεις, θα μου πείτε, φιλαράκο; Πού το ξέρεις και το λες;

Το είδα και το άκουσα. Το είδα και το άκουσα σας λέω, μέσ’από τα σύννεφα κι από τις φωτιές, μεσ’από κρότους, λάμψεις, κακό και αντάρα κι ήτανε κυκλικός χορός, ήταν σαν άλλοτε, τσάμικος, πεντοζάλης, θρακιώτικος και καλαματιανός, συρτός κι απ’όλα ήταν! Ήτανε κυκλικός σαν τότε κει στην Αντιγόνη είτε και στον Οιδίποδα, κείνο τον τύραννο, τον τυφλό. Και πάσχιζαν να μας τυφλώσουν και μας με δακρυγόνα – αλήθεια πόσα δακρυγόνα!

Μα εμάς μας θάμπωνε από μέσα αυτό το φως κι έβγαινε από μάσα. Σας λέω πως ήταν εκθαμβωτικό (εγώ το είδα) καθώς χτυπούσαν κάτω τα ποδάρια Κρητικών, χτυπούσανε τη γης στον Πεντοζάλη κι ήτανε δίχως μπότα, με παπούτσια, παντελόνια αθηναίικα κι ήτανε στα πρόσωπα φωτιά, φωτιά και γέλιο και στο κορμί φτερά,! Ήτανε άγγελοι ανθρώπινοι, τριγύρω μάρμαρα σπασμένα, φωτοβολίδες κρότου λάμψης και μολότοφ, καπνός τα δακρυγόνα, καπνός τ’αντίμετρα, φωτιές κι ασθενοφόρα, μιαν ατμόσφαιρα βαριά, ασφυξία και δάκρυα – ναι – δακρυσμένα μάτια. Μένα με δάκρυζε η χαρά – τι κι αν πονούσα – μένα με φτέρωνε και πάλι κείνο το φως που το’βλεπα να έρχεται, να βγαίνει υπόκωφο από πολύ βαθιά και που παράγγελνε στους μουσικούς – στη λύρα και στο νταούλι – τους παράγγελνε αρμονία κι εκείνοι ανταποκρίνονταν κι έβλεπα γέλιο στους τραγουδιστές- χείμαρρο γέλιο -  κι άκουγα και φώναζε η πνοή από τα πνευμονία, πέταγε πέρα ( θεέ μου πόσο πέρα!) και καθάριζε από τα άλλα αέριά τους. Κι όμως μ’αυτά τραγουδούσε , τα έκανε τραγούδι, αρμονία, αυτό που λέμε μεταποίηση ή μάλλον ξαναγέννημα, αυτό που κάνει η ιστορία, αυτό που κάνει τώρα δα κι αλλάζει, άλλαξε τόνο και παλμό τώρα πια. Δεν το βλέπετε; Δεν το ακούτε;

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ.

           Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο να έχουμε! Μακάρι αυτές οι δύο μερούλες να κρύβουν ευχάριστες εκπλήξεις για όλους μας μιας και που αυτή την εβδομάδα έγιναν πολλά άσχημα πράγματα, που γενικώς δηλαδή το τελευταίο διάστημα σπάνια ακούς ευχάριστες ειδήσεις…
            Και προχωράω….
            Πάει που λέτε και αυτή η βδομαδούλα. Το έχουμε πει άλλωστε, ο χρόνος κυλάει σα νεράκι….
            Από αύριο ξεκινάει η νέα μας εβδομάδα. Ναι από αύριο γιατί μη ξεχνάτε πως η Κυριακή είναι ουσιαστικά η πρώτη μέρα της εβδομάδας.
            Κι αν δε με πιστεύεται πατήστε ΕΔΩ.
            Αλήθεια το θυμόσαστε αυτό; Εγώ παρόλο που το θυμάμαι τείνω να το ξεχάσω και γενικά έχω συνηθίσει πια να εύχομαι καλή εβδομάδα μόνο τη Δευτέρα αν και στην ουσία θα έπρεπε να το εύχομαι τη Κυριακή… (λέμε τώρα)…
            Τελικά ίσως γι αυτό οι δίαιτες να μη πιάνουν  ποτέ από Δευτέρα. Λες μέσα σου θα ξεκινήσω από εβδομάδα δίαιτα αλλά στην ουσία δε ξεκινάς τη σωστή μέρα, άρα πάει «περίπατο» και η δίαιτα. (χαζή διαπίστωση, έτσι για να γελάσουμε, αλλά ποιος ξέρει… μπορεί και να ισχύει…) χαχαχαχαχα
            Και συνεχίζω….
            Εχθές που έκανε πολύ ζεστή, έπιασα τον εαυτό μου να σκεφτεί κάτι αναρτήσεις που έκανα παλιότερα και ζητούσα από τον ήλιο να εμφανιστεί…., ε τώρα θα του ζητούσα λίγο να ηρεμήσει γιατί νομίζω πως πήρε φορά και δεν ηρεμεί με τίποτα. Και άκουσα πως θα ανεβεί κι άλλο η θερμοκρασία αυτό το ΣΚ! Ε πόσο θα πάει πια; Θα μας κάψει στο τέλος!
            Οπότε τι μας σώζει;
            Μπανάκι……………………………….



Καλό ΣΚ σε όλους με πολλά δροσερά μακροβούτια εύχομαι! :)

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

....

     Θα ήθελα πάρα πολύ επάνω στο τίτλο να έγραφα καλή εβδομάδα αλλά δε μπορώ μιας και που η έκρηξη που σημειώθηκε σε ναυτική βάση της Κύπρου με έκανε να αισθανθώ ακριβώς σα τις τελίτσες. Δε χρειάζεται να πουν τίποτα και λένε τόσα πολλά.... Έτσι λοιπόν κι εγώ δε χρειάζεται να πω τίποτα κι ας νοιώθω τόσο άσχημα....
     Συλληπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και εύχομαι αυτή η εβδομάδα να κυλήσει και να μας αποχαιρετήσει με περισσότερο χαρμόσυνες ειδήσεις, το εντελώς αντίθετο απο το ξεκίνημά της δηλαδή.
     Πόσο λυπάμαι που ξεκινήσαμε έτσι...
     Για όποιον θέλει να ενημερωθεί μπορεί να πατήσει ΕΔΩ.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Τέλος το "Καλημέρα Ήλιε" για το ΠΑΣΟΚ

Mόλις το διάβασα στο madata.gr και το μεταφέρω και εδώ γιατί πιστεύω πως αξίζει να ακουστεί παντού.

Ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου και την κυβέρνηση έστειλε η κόρη του αείμνηστου συνθέτη Μάνου Λοΐζου, κ. Μυρσίνη Λοΐζου, με την οποία δηλώνει ότι απαγορεύει στο εξής να ακούγεται το τραγούδι-ύμνος για το ΠΑΣΟΚ «Καλημέρα Ήλιε».

«Δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του λαού και των εργαζομένων» γράφει μεταξύ άλλων η κ. Λοΐζου, υπογραμμίζοντας:

«Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου λαού, για δημοκρατία και ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος. Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα».

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

«Ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό, και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

» Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής: Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν. Αφού αυτός ο λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες.

» Τα δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

» Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το 'Καλημέρα Ήλιε' στις κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι. Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.

» Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου λαού, για δημοκρατία και ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος. Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα. Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου. Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

» Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας. Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει».

Μυρσίνη Λοΐζου



Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ΕΠΕΊΓΟΝ!

Ένα κοριτσάκι στην Καβάλα χρειάζεται ΕΠΕΙΓΌΝΤΩΣ αιμοπετάλια 0 αρνητικό για να σωθεί...


Οι γονείς του πληρώνουν τα οδοιπορικά σε όποιον μπορεί να βοηθήσει.
Παρακαλώ πολύ κοινοποιήστε το παντού!

Το τηλέφωνο της μητέρας είναι  00306937495494

'Οπως ενημερώνουν, το παιδί βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο,
ΕΠΕΊΓΕΙ λοιπόν, να βρεθούν αιμοπετάλια...






Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

ΕΥΧΕΣ, ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΥΧΕΣ.

       Σε αυτές τις δύσκολες εποχές το να δίνεις ευχή στον άλλο ίσως και να είναι πιο σημαντικό απο ποτέ άλλοτε! 
       Σίγουρα οι ευχές δε πιάνουν πάντοτε και δυστυχώς δε μπορούν να πιάσουν για όλους, όμως το να τις δίνεις μέσα από τη ψυχή σου σίγουρα τις κάνει δυνατότερες από πολλές άλλες μικρές και μεγάλες επιφανειακές ευχές που ακούμε καθημερινά από τους γύρω μας. Και μένα οι δικές μου ευχές είναι αληθινές και βγαίνουν κατευθείαν απο τη ψυχή μου. Δεν είναι σύνθετες και ούτε πρωτότυπες, αντίθετα είναι απλές, μικρές και συνηθισμένες μα είναι ότι σημαντικότερο για το ξεκίνημα μιας καλής εβδομάδας. 

        Και για σήμερα έχω να ευχηθώ τρία πράγματα που για μένα είναι όντως πολύ σημαντικά!
  • Καλημέρα σε όλους με χαμόγελα.
  • Καλή εβδομάδα γεμάτη με όμορφες στιγμές και
  • Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες μας που γιόρταζαν "τυπικά" εχθές μιας και που οι γονείς μας, οι φίλοι μας και γενικά τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα πρέπει να γιορτάζουν καθημερινά στις καρδιές μας!
        Να περνάτε καλά και να ζείτε τις στιγμές σας! :)
  

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ....



Νομίζω πως αυτό το τραγούδι εκτός από επίκαιρο για διάφορους λόγους, (λόγους που όλοι σας γνωρίζετε και δε θα αναλύσω περαιτέρω), όμως εκτός από επίκαιρο είναι και διαχρονικό συνάμα και το χειρότερο απ' όλα... θα συνεχίσει να είναι διαχρονικό για πολλά χρόνια ακόμη. 

Και είναι κρίμα ένα τόσο όμορφο μελωδικά  τραγούδι να θεωρείτε πως είναι ότι χειρότερο που το νόημά του θα συνεχίζει να είναι διαχρονικό για πολλά ακόμη χρόνια.

Είναι άσχημο να γυρνάμε τις πλάτες μας στο μέλλον επειδή άλλοι μας ανάγκασαν να τις γυρίσουμε αλλά πάνω απ' όλα είναι τραγικό το οτι εμείς οι ίδιοι, όλοι μας, όλοι μαζί και καθένας μας ξεχωριστά είχαμε γυρίσει τις πλάτες μας στο μέλλον μας πολύ πρωτίτερα μας αναγκάσουν κάποιοι άλλοι να προβούμε σε αυτή την άχαρη κίνηση.

Γιατί κακά τα ψέματα όλοι μας φταίμε που στο συγκεκριμένο παρόν προσπαθούμε να σώσουμε οτιδήποτε κι αν σώζετε!!!




Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΡΙΑΛ.


            Το τελευταίο διάστημα ακούω και διαβάζω συχνά πως το καλοκαίρι θα πρωταγωνιστήσουν στα τηλεοπτικά κανάλια πολλά ξένα καθημερινά σήριαλ και πραγματικά θλίβομαι πολύ γι αυτό.
            Η αλήθεια είναι πως το καλοκαίρι ο κόσμος δε βλέπει πολύ τηλεόραση όμως οι πιο ηλικιωμένοι άνθρωποι αν μπορώ να το πω έτσι θα συνεχίσουν να βλέπουν και ειδικά τα σήριαλ αλλά δε μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει οπωσδήποτε να βλέπουν μεταγλωττισμένες σειρές και όχι ελληνικές.
            Πιστεύω πως είναι καλύτερα να ακούν και όχι να παιδεύονται με το να διαβάζουν, αν ξέρουν όλοι φυσικά να διαβάζουν.
            Δε μου αρέσει να σχολιάζω αρνητικά ταινίες που δεν έχω δει αλλά η αλήθεια είναι ότι προτιμώ να βλέπω στη τηλεόρασή μου προγράμματα που μου θυμίζουν την Ελλάδα, παρά να βλέπω σήριαλ που μου θυμίζουν άλλες χώρες.
            Όσον αφορά τα σενάρια αυτών των σήριαλ δε μπορώ να εκφέρω άποψη μιας και που δε τα έχω δει για να μπορέσω να κρίνω αξιοκρατικά. Οι περισσότερες πάντως ξένες σειρές έχουν ωραία δομή αν και για μένα έχουν αρχίσει πια να μοιάζουν επικίνδυνα μεταξύ τους.
            Θυμάμαι πως παλιότερα, όταν ήμουνα ποιο μικρή και είχα χρόνο για τηλεόραση είχα κολλήσει με κάποιες ξένες σειρές όμως τώρα πια πιστεύω πως έχουν ανθίσει τόσο πολύ που η ύφεση δε θα αργήσει να έρθει. Η τόση αναπαραγωγή τους θα μας κάνει να τα βαρεθούμε πολύ γρήγορα. Έτσι πιστεύω.
            Έκανα τη παραπάνω εισαγωγή θέλοντας να καταλήξω ξανά στο ότι με θλίβει που η τηλεόρασή μας γέμισε ξένα προγράμματα γιατί πιστεύω πως οι Έλληνες σεναριογράφοι έχουν πολλά να δώσουν αλλά δε μπορούν, όχι τώρα τουλάχιστον.
            Κι από την άλλη είναι τόσοι οι άνεργοι ηθοποιοί που αυτό με θλίβει ακόμη περισσότερο. Τόσα παιδιά και γενικά ηθοποιοί με όνειρα και να μη μπορούν να τα πραγματοποιήσουν επειδή δεν υπάρχουν σειρές να παίξουν.
            Θεωρώ ότι όπως πρέπει να αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα για να στηρίξουμε την οικονομία μας έτσι θα έπρεπε να στηρίξουμε και τα ελληνικά σήριαλ γιατί αυτή τη στιγμή όλες οι δουλειές έχουν αντίκτυπο στην οικονομία της χώρας μας.
            Πάντως γενικά είμαι της άποψης ότι η Ελλάδα πρέπει να στηρίζει την Ελλάδα σε όλες τις δουλειές και παντού γενικότερα. Άσχετα από το τι γίνετε φυσικά.
            Κι από την άλλη σκέφτομαι πως ούτε τα ελληνικά σήριαλ που στηρίζονται επάνω σε ξένα σενάρια μου αρέσουν. Ναι ούτε εκείνα μου αρέσουν! Δεν εννοώ ότι δε μου αρέσουν σα σενάρια, εννοώ πως δε μου αρέσει η ιδέα! Δεν είναι η πρωτότυπη, ίσως γι’ αυτό! Το αυθεντικό είναι πάντα το καλύτερο!
            Ξέρω και πιστεύω πως η παρθενογέννηση δεν υπάρχει πια σε πολλούς τομείς της ζωή μας αλλά θεωρώ άδικο να στηρίζετε κάποιος επάνω σε υπάρχουσες ιδέες αντί να αφήσει τον εαυτό του να μεγαλουργήσει όπως ο ίδιος ξέρει, γιατί αυτός πάντα ξέρει καλυτέρα.
            Προσέξτε! Δεν είναι κακό να στηρίζεσαι σε μια ιδέα! Κακό είναι να την αναλώνεις συνέχεια και συνέχεια! Έτσι αναλώνεσαι και ο ίδιος.
            Τελικά νομίζω πως ανέπτυξα πολύ περισσότερα θέματα από αυτά που ήθελα να πω και νομίζω πως είναι καλύτερα να σταματήσω εδώ. Δεν υπάρχει άλλωστε λόγος να αναλώνω κι εγώ ακόμη περισσότερο τις απόψεις μου.
            Όσα ήθελα να πω τα καταλάβατε, είμαι σίγουρη γι αυτό!
            Οπότε σας αποχαιρετώ για σήμερα!

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

     Θα ήθελα να μεταφέρω και εδω το μαιλ της αγαπημένης μου Μαιράκι (Οι πέντε αισθήσεις μου) που έχει να κάνει με το χαμόγελο του παιδιού, το οποίο όπως έχω πει και στο παρελθόν αυτή τη στιγμή χρειάζεται τη στήριξη όλων μας όσο ποτέ άλλοτε.
      Για να δει ο καθένας μας πως μπορεί να βοηθήσει μπορεί να πατήσει ΕΔΩ και να ενημερωθεί σχετικά με όλες τις απαραίτηρες πληροφορίες.
     Καλό θα ήταν όλοι μας να πρωοθήσουμε αυτό το μύνημα...... Αξίζει να διαδοθεί!

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!

     Το παρακάτω μύνημα το πήρα απο το σπιτάκι της ιριδούλας και νομίζω πως πρέπει να το διαδώσετε και εσείς με τη σειρά σας.

    Ο μικρός Αθανάσιος Κοτοπούλης, παιδί της συναδέλφου Κούλας Μητσάκη, που εργάζεται στα ΕΛΤΑ, νοσηλεύεται με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα στο Νοσοκομείο ''ΜΗΤΕΡΑ'' και
χρειάζεται επειγόντως αιμοπετάλια από 40 δότες, προκειμένου να στηριχθεί
......................................................................
αιματολογικά μετά την εγχείρηση.
...........................................................................
      Όποιος είναι δότης αιμοπεταλίων ή δότης αίματος, μπορεί να απευθυνθεί στο τμήμα Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, στο τηλέφωνο 2132088000 , να κλείσει ραντεβού για την χορήγηση.
Όποιος εκδηλώσει επιθυμία για προσφορά, να αναφέρει ότι είναι για τον Αθανάσιο Κοτοπούλη. 



Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! :)

     Καλημέρα στη μπλοκογειτονιά μου! 
     Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι να έχουμε παιδιά!
     Κι επειδή έχω δουλειές και δε μπορώ να μείνω άλλο στο blog για σήμερα, περάστε όλοι να πάρετε το παγωτάκι σας και να δροσιστείτε! :)


       Παγωτό μηχανής! Το λατρεύω! Αλλά επειδή σε ξέρω τι γεύση προτιμάμε σας πήρα ανάμικτο! :)
       Καλά να περνάτε μπλοκοφιλαράκια και μη με ξεχνάτε! :)


Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

ΉΡΘΑΝ ΝΤΥΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ - ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ.


Ο. Ελύτης, [Ήρθαν ντυμένοι φίλοι]
(από το “Άξιον εστί”)



“Ήρθαν/ ντυμένοι «φίλοι»
Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.
Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Έφεραν/ το Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη
Βίβλους γραμμάτων και αριθμών
την πάσα Υποταγή και δύναμη
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινήσει παιχνίδι
ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.
Έστησαν και θεμέλιωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς κι επαύλεις
ξύλα κι άλλα πλεούμενα
τους Νόμους, τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.
Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι Θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε
Ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά δεν είπε να πάρει.
Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.
Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.”

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

          Καλημέρα στη μπλοκογειτονιά μου! :)
 
      Παρακάτω σας παραθέτω τη πρόσκληση για την εθελοντική αιμοδοσία που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη και επιθυμώ όποιος από εσάς θέλει να το αναδημοσιεύσει για να "ακουστεί" παντού και αυτό το κάλεσμα!
 
      Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών (Π.Ο.Σ.Ε.Α) και η Οργανωτική Επιτροπή σας προσκαλεί στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εθελοντικής Αιμοδοσίας της Π.Ο.Σ.Ε.Α., στη Θεσσαλονίκη, 27 Μαΐου 2011, Παρασκευή, ώρα 19.00μ.μ. στο Ξενοδοχείο Capsis Hotel, Μοναστηρίου 18, αίθουσα «Θεο-δώρα».

        Για περισσότερες πληροφορίες επισκεπτείτε τη συγκεκριμένη διεύθυνση: http://www.penea.gr/web_documents/aim.pdf

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

TEST YOURSELF...?

    Σας αρέσουν τα τεστάκια??
   Θέλετε να σκοτώσετε όχι και τόσο επικοδομοιτικά την ώρα σας?
   Αν έχετε όρεξη για λίγη ψυχαγωγία σπάζοντας τη γνωστή βαρεμάρα της καθημερινής σας ρουτίνας μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ και να λύσετε πολλά τεστάκια.
    Βαρεμάρα σήμερα....

ΒΡΕΧΕΙ ΒΡΕΧΕΙ ΒΡΕΧΕΙ




     Κανονική βροχή βρέχει.... :)

     Καλημέραααααα!
 

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ.

    Σήμερα όπως όλοι γνωρίζετε είναι του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. 
    Μεγάλη γιορτή, πολλοί οι εορταζόμενοι σήμερα! 
    Και επειδή υποπτεύομαι πως στη μπλοκόσφαιρα γιορτάζουν πολλοί φίλοι που μπορεί εγώ να μη γνωρίζω το πραγματικό τους όνομα, θα ήθελα μέσω αυτής της ανάρτησης να τους ευχηθώ Χρόνια Πολλά και ευτυχισμένα!!!!! 
    Όσοι πάλι από εμάς έχουμε συγγενείς, γνωστούς και φίλους που γιορτάζουν να τους χαιρόμαστε! :)
    Παρακάτω σας έχω αναλυτικά την ιστορία των Αγίων που έχουν την τιμητική τους σήμερα, την οποία νομίζω πως αξίζει να μάθουμε όσοι δε τη ξέρουμε αναλυτικά. 


Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α' ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Εν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Εν τουτω νικα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.
Επίσης, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας που ευνόησε την Εκκλησία, μετά από τρεις αιώνες ανελέητου διωγμού. Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους του στο αρχαίο βυζάντιο, και εκεί έκτισε την βασίλισσα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.




Λίγο πριν πεθάνει, ο Κωνσταντίνος αξιώθηκε και του Αγίου Βαπτίσματος, και αμέσως μετά είπε: «Νυν αληθει λογω μακαριον οιδ’ εμαυτον, νυν της αθανατου ζωης πεφαναι αξιον, νυν του θειου μετειληφεναι φωτος πεπιστευκα». Τώρα, δηλαδή, σύμφωνα με το λόγο της αληθείας, ξέρω ότι είμαι μακάριος, τώρα έχω γίνει άξιος της αθανάτου ζωής, τώρα έχω πιστέψει πως έλαβα το θείο φως. Εκοιμήθη σε ηλικία 63 ετών, την 21 Μαΐου 327. Η Ιστορία ονόμασε τον Κωνσταντίνο Μέγα και η Εκκλησία τον ανεκήρυξε Άγιο και Ισαπόστολο.
Ο Κωνσταντίνος ενδιαφέρθηκε πολύ και για τα ιερά σεβάσματα των χριστιανών, για το λόγο αυτό απέστειλε στα Ιεροσόλυμα την μητέρα του, για να βρει τον Τίμιο Σταυρό. Μετά την εύρεσή του, η Αγία Ελένη, αφού διχοτόμησε τις κεραίες του δημιούργησε δύο Σταυρούς εκ των οποίων τον ένα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.
Η Αγία Ελένη ήταν αυτή η οποία έδωσε στον Μ. Κωνσταντίνο την πρέπουσα διαπαιδαγώγηση. Άλλωστε, και ο ίδιος την τίμησε, όταν στην μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης έκτισε δύο στήλες, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή: «Εις Αγιος εις Κυριος Ιησους Χριστος, εις δοξαν Θεου Πατρος, Αμην». Η Αγία Ελένη βοήθησε να χτιστούν οι πρώτοι μεγάλοι ιεροί ναοί της Χριστιανοσύνης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 327 μ.Χ. σε ηλικία 83 ετών. 


Απολυτίκιο
«Πρωτος πεφηνας, εν Βασιλευσι, θειον εδρασμα, της ευσεβειας, απ’ ουρανου δεδεγμενος το χαρισμα· οθεν Χριστου τον Σταυρον εφανερωσας, και την Ορθοδοξον πιστην εφηπλωσας. Κωνσταντινε ισαποστολε, συν Μητρι Ελενη θεοφρονι, πρεσβευσατε υπερ των ψυχων ημων»


Απολυτίκιο
«Του Σταυρου σου τον τυπον εν ουρανω θεασαμενος, και ως ο Παυλος την κλισιν ουκ εξ ανθρωπων δεξαμενος, ο εν Βασιλευσιν Αποστολος σου Κυριε, Βασιλευουσαν πολιν τη χειρι σου παρεθετο· ην περισωζε δια παντος εν ειρηνη, πρεσβειαις της Θεοτοκου, μονε Φιλανθρωπε»