Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

EΣΥ ΧΡΩΜΑΤΙΣΕΣ??

E;;

Μήπως θέλεις να χρωματίσεις μιας και που τελειώνει ο μήνας;
Χρειάζεται νομίζω και το δικό σου αποτύπωμα.... :)

http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/10/3o-diary-of-bliss-oi.html

Καλό βράδυ σε όλους!!!

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

ΤΑΙΝΙΟΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ! ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΡΧΗ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ!!!

Καλημέρα σε όλους τους ηλεκτρονικούς μου και όχι μόνο φίλους!

Εδώ και πάρα πολύ καιρό έχω αναφέρει πως θέλω να δημιουργήσω τη δική μου στήλη με θεματολογία τις ταινίες που μου αρέσουν και σας προτείνω να δείτε για διαφόρους και ποικίλους λόγους, όμως πολύ το είχα αμελήσει τελευταία και σήμερα σκέφτηκα πως μαλλον ήρθε η κατάλληλη στιγμή. Όχι τίποτα άλλο αλλά ότι αφήνεις σε αφήνει και κείνο… :)

Καταρχάς μιας και που σήμερα είναι η πρώτη ανάρτηση της συγκεκριμένης στήλης θα ήθελα να σας πω λίγα λόγια για τη σχέση μου με τις ταινίες.

Όταν  ήμουν μικρό παιδί έβλεπα αρκετά τηλεόραση αλλα έβλεπα περισσότερο ταινίες δράσης που μου άρεσαν πάρα πολύ. Λάτρευα τον Ράμπο, τον Ρόκυ Μπαλμπόα, τον Εξολοθρευτή (κατά κόσμον Σβαντζενέγκερ) και γενικά τέτοιες ταινίες προτιμούσα να βλέπω. Α και τα γούεστερν! Περίεργο για κορίτσι αλλα εμένα αυτά μου άρεσαν. Αργότερα αγάπησα πολύ όλες τις ταινίες του Καράτε Κιντ. Υποθέτω πως όλοι τις έχετε δει και θα συμφωνήσετε μαζί σου! Ιδιαίτερα αγαπητό έργο και αγαπητοί ηθοποιοί!

Μεγαλώνοντας όμως έκανα στροφή 180 μοιρών (και λίγο λέω) και δεν έβλεπα καθόλου μα καθόλου τηλεόραση κι αν έβλεπα θα ηταν αργά το βράδυ κανένα δράσης ή θρίλερ που επίσης μου αρέσει πολύ αν και πλέον δύσκολα τρομάζω με κάτι.

Όταν δε ήμουνα φοιτήτρια δεν ήθελα να βλέπω καθόλου τηλεόραση και πόσο μαλλον DVD. Έφτανα σε σημείο να μην αφήνω κανέναν να βλέπει ταινίες όταν ήμουνα παρούσα! Βαριόμουνα ελεεινά και το θεωρούσα χάσιμο χρόνου.

Χρονιά μετα έχω γίνει εξπερ στις ταινίες! Δεν είμαι σινεφιλ με την έννοια του ότι δε χάνω προβολή για προβολή αλλα μου αρέσει να χαλαρώσω μιάμιση ώρα με ένα καλό DVD. Βέβαια το καλό είναι σχετικό αλλα στη στήλη αυτή θα αναφέρω μόνο καλές κατά τη γνώμη μου ταινίες διότι τις άσχημες (ας πούμε) τις προσπερνάω άνετα από τη μνήμη μου και γενικά δε νομίζω πως υπάρχει λόγος να αναφέρω μια ταινία που δε μου άρεσε…

Επειδή βλέπω πως πολλοί φίλοι στη γειτονιά ασχολείστε με τις ταινίες και την τέχνη που σχετίζεται με αυτό το χώρο χαίρομαι που θα μπορούμε και από εδώ να ανταλλάσουμε απόψεις, γνώμες και σκεπτικά.

Σήμερα θα εγκαινιάσω αυτή τη στήλη με μια ταινία που έχω δει εδώ και πολλά χρόνια, δε τη ξεχνώ ποτέ και πάντα τη προτείνω ανεπιφύλακτα σε οποιον δεν την εχει δει. Βασικά όσες φορές και να τη δει κάποιος νομίζω πως πάντα θα του αρέσει ολοένα και περισσότερο.

Αναφέρομαι στη ταινία με τίτλο «Ασυμβίβαστη Γενιά» στα Ελληνικά, «Dangerous Mind στα Αγγλικά.

Σας παραθέτω παρακάτω το τρέιλερ για να πάρετε μια γεύση και πιο κάτω το τραγούδι των τίτλων της που επίσης αγαπώ ιδιαίτερα!




Και το τραγούδι που σας ανέφερα πρίν είναι το ακόλουθο και εχει και σκηνές της ταινίας μέσα:




Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Θα σας μιλήσω με δικά μου λόγια όσο πιο απλά και κατανοητά μπορώ.

Σε αυτη τη ταινία θα ανακαλύψει καποιος τι συμβάνει όταν μία ανοιχτόχρωμη και καθως πρέπει καθηγήτρια καλείτε να διδάξει σε ένα σχολείο παρακμιακών προδιαγραφών με μαθητές φτωχής οικονομικής κατάστασης, διαφορετικών φυλετικών διακρίσεων που έχουν μεγαλώσει κάτω απο οικονομικές και όχι μόνο αντιξοότητες και η ίδια η ζωή τους έχει πείσει πως ότι και να κάνουν πάντα θα είναι αποτυχημένοι.

Βλέπουμε στην αρχή τη δύσκολη προσαρμογή της δασκάλας στο σχολικό και εργασιακό της περιβάλλον αλλά στη συνέχεια βλέπουμε πως με το πείσμα, την επιμονή, τη βοήθεια ενός καλού της φίλου και κυρίως με την πραγματική της αγάπη προς τους μαθητές, βρίσκει το τρόπο να τους πλησιάσει και να τους αποδείξει πως δεν είναι όσα τους έπεισαν πως είναι αλλά όσουν μπορούν να γίνουν!

Παρακολουθούμε στενά την εξωσχολική ζωή ορισμένων μαθητών, βλέπουμε πόσο απών είναι καποιες φορές ορισμένοι γονείς και συνειδητοποιούμε πόσο σημαντικό είναι να είναι ενωμένοι οι δάσκαλοι με τους μαθητές τους. Πρέπει όμως όλοι να το κάνουν αυτό, μια αλυσίδα δασκάλων και όχι μεμονομένων ανθρώπων οφείλει να είναι υπαρκτή, διότι η αλυσίδα δύσκολα σπάει, ο άνθρωπος όμως μόνος του εύκολα σπρώχνεται και "εκτροχιάζεται"...

Δυστυχώς στη ταινία οι δάσκαλοι δεν είναι ενωμένοι και προσηλωμένοι στα παιδιά και γι αυτό γίνονται όσα γίνονται και κυρίως αυτό που θα γίνει στο τέλος...


Η προσωπική μου άποψη:

Απο τις καλύτερες ταινίες που έχω δει ποτέ και κυρίως απο αυτές που αφορούν σχολεία και "δύσκολους"  μαθητές. 

Μια ταινία που σε παρασέρνει, σε κάνει να σκέφτεσαι, να νοιώθεις μέσα σου αυτά που βλέπεις, να θέλεις να γίνεις φίλος των παιδιών, να σφίξεις το χέρι της δασκάλας, να μαλώσεις τους γονεις των παιδιών για τα λάθη τους, να σταματήσεις τον κατηφορο των παιδιών και το κυριότερο να θέλεις να φωνάξεις "ΜΗ" σε καποια λαθη ορισμενων παιδιων αλλά και καθηγητών!

Θεωρώ πως αυτή η ταινία μένει ανεξίτηλη στο μυαλό όσων τη δουν και οι εναλλαγές των συναισθημάτων, χαρας - συγκίνησης - στεναχώριας - θυμού, κρατανε ακμαίο το ενδιαφέρον απο την αρχή μέχρι το τέλος.

Θα ήθελα να αναφέρω πως η πρωταγωνίστρια Μισέλ Φάιφερ, κατα τη γνωμη μου πιο όμορφη αλλά και πιο ταλαντούχα και εκφραστική απο ποτέ!


Η πιο δυνατή σκηνή του έργου:

Έχει αρκετές δυναμικές σκηνές αλλά κατα τη γνώμη μου η πιο δυνατή και καταλυτική σκηνή είναι αυτή προς το τέλος που αφορά μία πόρτα!!!

Ναι, ναι όσο και αν σας φαίνεται απίθανο μία πόρτα καθορίζει κάτι πολύ σημαντικό στη ταινία αυτή! Όσοι απο εσάς την έχετε δει νομίζω πως αμέσως θα καταλάβετε που αναφέρομαι. Όσοι δε την έχετε δει δε σας λέω κάτι περαιταίρω γιατί όταν το δείτε θα καταλάβετε τι εννοώ....


Αρνητική επισήμανση:

Δεν έχω να πω κάτι αρνητικό γι αυτή τη ταινία! Θεωρώ πως όλα της και όταν λέω όλα της εννοώ όλα της ακόμη δηλαδή και τα ρούχα και το μακιγιάζ ήταν εκπληκτικά και νομίζω αρκετά πρωτοποριακά για την εποχή που γυρίστηκε. 



Όσοι απο εσάς έχετε δει τη ταινία θα χαρώ να μάθω τη γνώμη σας και όσοι απο εσάς τη δείτε, αν θέλετε ελάτε εδώ να μου καταθέσετε τις απόψεις σας.


Α και για το τέλος ένα μικρό συν (+) για τα κορίτσια. Ο μελαχρινός πρωταγωνιστής με το μαύρο δερμάτινο μπουφάν απο τη πλευρά των μαθητών, πολύ όμορφος ρε παιδί μου! ;)


Να είστε όλοι καλά! Φιλιά πολλά σε όλους!

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

ΛΑΚΗΣ, Ο ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΗΣ. - ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ.

Σας έλειψε ο Λάκης;
Αυτουνού πάντως πολύ!

Είχα πει ότι θα προσπαθήσω σε αυτή τη συνέχεια να δώσω το τέλος του παραμυθιού, όμως δε θέλει ρε παιδιά να τελειώσει ακόμη.  Ο Λακης έχει ακόμη πολλά να πει και εγω δε μπορώ να του τα στερήσω....

Έκατσα σήμερα να γράψω τη συνέχεια με σκοπό να τελειώσω το παραμύθι αλλά ειλικρινά δε μπορούσα. Μπορεί να μην είναι παραμύθι που γράφεται για βιβλίο, είναι παραμύθι όμως που γράφεται για φίλους και θέλει να ρέει με το δικό του πλέον τρόπο. (Έτσι όπως πάει θα γίνει απο μόνος του ενότητα του μπλοκ ο Λάκης - νομίζω πως προσπαθεί να μου κλέψει τη παράσταση- αλλά ειλικρινά δε μπορώ να του δώσω ένα ξεπεταγμένο τέλος εφόσον νοιώθω πως θέλει ακόμη πολλά να πει.)

Για όσους δε γνωρίζουν τον Λάκη μου ή για όσους θέλουν να τον ξαναθυμηθούν ας πάρουμε λίγο τα πράγματα απο την αρχή:

Για το πρώτο μέρος πατήστε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/10/blog-post_2070.html
Για το δεύτερο μέρος εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/10/blog-post_15.html
και για το τρίτο μέρος εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/10/blog-post_3373.html

και προχωράμε στη σημερινή αναρτηση με το τέταρτο μέρος του παπαγάλου που είναι το ακόλουθο:


 Λάκης, ο παπαγαλάκης (τέταρτο μέρος).


            Κι οι μέρες κυλούσαν όμορφα, ρομαντικά, γεμάτες χρώματα και αποχρώσεις.
            Ο Λάκης και η Σόνια πιο φίλοι και πιο κοντά από ποτέ είχαν μάθει να μοιράζονται τα πάντα.
            Το φαγητό, το νερό, το κλουβί, τη κούνια, το οξυγόνο που ανάπνεαν, τα πάντα όλα.
            Όσο φαινομενικά αντίθετοι έμοιαζαν αρχικά, τόσο ταιριαστοί αποδείχθηκαν στη συνέχεια.
            Πλέον μιλούσαν και ονειρεύονταν μαζί για τα πάντα.
            Εκείνη του περιέγραφε την ελευθερία, την αίσθηση του να πετάς ψηλά και να εξερευνάς το κόσμο.
Εκείνος με τη σειρά του μη μπορώντας να καταλάβει πόσο σημαντική ηταν αυτή η αίσθηση προσπαθούσε να της τονίσει πόσο όμορφη ηταν η ζωή που είχε μάθει και είχε ζήσει εκείνος.
            Εκείνη του μιλούσε για δάση, θάλασσες, ήλιο, σύννεφα, ελεύθερα ζώα.
            Εκείνος της μιλούσε για ανθρώπους, για πρόσωπα, για παιδιά, για στάσεις των ανθρώπινων σωμάτων και χαρακτηριστικών.
Εκείνη του μιλούσε για όσα ένοιωθε πετώντας και εξερευνώντας τον κόσμο.
            Εκείνος της μιλούσε για όσα ένοιωθε εξερευνώντας τις ανθρώπινες ψυχές και τα ανθρώπινα βλέμματα.
            Εκείνη προσπαθούσε να τον πείσει πως μπορεί να πετάξει και να ζήσει ελεύθερος!
            Εκείνος προσπαθούσε να τη πείσει πως μπορεί να ζει μέσα στο κλουβί και να συντροφεύει τους ανθρώπους ακούγοντας τις φωνές των ψυχών τους.


            Είχαν πάψει από καιρό να συναγωνίζονται για το πια «οπτική γωνία» ηταν η σωστή και είχαν μάθει να ακούν, να σέβονται και να μαθαίνουν για το κόσμο του καθενός, από όποια γωνία και αν τον κοιτούσε.
            Μονάχα μια μέρα έδειξε ο Λάκης πως ήθελε να εμβαθύνει στο κόσμο της Σόνιας….
-         Δηλαδή μπορώ κι εγω να πετάξω; Τη ρώτησε τρίβοντας ελαφρά το ράμφος του επάνω στην όμορφη φτερούγα της.
-         Ανά πασά ώρα και στιγμή Αρκεί να βγεις από το κλουβί! Απάντησε εκείνη με χαρά που είχε τη δυνατότητα να μιλήσουν για κάτι τέτοιο.
-         Και δηλαδή πώς θα γίνει αυτό; Θέλω να πω αρκεί μόνο να κουνήσω τις φτερούγες μου; Αναρωτήθηκε ξύνοντας με τη φτερούγα το πάνω μέρος της κεφαλής του.
-         Λάκη γεννήθηκες για να πετάς! Και εδώ μέσα στο κλουβί πετάς αλλα δε μπορείς να το απολαύσεις διότι είσαι περιορισμένος!
-         Μα δε πετάω, περπατάω όπως και τα υπόλοιπα ζώα, τόνισε δείχνοντας τα αλλα κλουβιά.
-         Όχι Λάκη μου πετάς! Το ότι μπορείς να βρεθείς στο δεύτερο όροφο του κλουβιού ανοίγοντας τα φτερά σου είναι κάτι που τα υπόλοιπα ζώα δε μπορούν να κάνουν. Βέβαια όλα μας γεννηθήκαμε για να είμαστε ελεύθερα απλώς εμείς γεννηθήκαμε για να είμαστε και εξερευνητές και αυτό θα έπρεπε να κάνουμε. Απάντησε για πρώτη φορά μετα από καιρό μελαγχολικά ατενίζοντας το βλέμμα στο κομμάτι του ουρανού που φαινόταν μέσα από το κλουβί.
-         Και τί πρέπει να εξερευνούμε; Ρώτησε εκείνος κουνώντας ανήξερα τις δυο φτερούγες του
-         Τη φύση και όσα ζούνε επάνω της. Απάντησε με σπινθηροβόλο βλέμμα.
-         Και πώς είναι η φύση; Είναι όμορφη; Ρώτησε εκείνος προσπαθώντας να τη φανταστεί.
-         Α είναι πολύ μεγάλη! Δεν την έχω γνωρίσει όλη ακόμη αλλα είναι πανέμορφη! Μοναδική! Έχει πολλά χρώματα και πολλά είδη που κατοικούν επάνω της. Άλλοτε δείχνει πολύ όμορφη και άλλοτε παράξενη, τρομακτική, όμως πάντα είναι σα να σε αγκαλιάζει και να θέλεις να κοιμηθείς μέσα στην αγκαλιά της. Και ξέρεις σε νανουρίζει κιόλας!
-         Σε νανουρίζει; Πώς; Ρώτησε γεμάτος ενθουσιασμό.
-         Άλλοτε με ήχους ζωών, άλλοτε με ήχους του αέρα, της θάλασσας, των ανθρώπων, των φύλλων των δέντρων, πάντα βρίσκει το κατάλληλο τρόπο να σε νανουρίσει αλλα και κάποιες φορές βρίσκει το τρόπο να σε κάνει να φύγεις μακριά αν κινδυνεύεις.
-         Κι από τί κινδυνεύει κάποιος στη φύση; Ρώτησε με απορία ο Λάκης.
-         Μα από τους ανθρώπους φυσικά! Χαμογέλασε εκείνη κάπως διστακτικά όταν είδε την αντίδρασή του.
-         Αποκλείεται! Τόνισε ο Λάκης! Είναι πάντα φιλικοί μαζί μου!
-         Επειδή σε κατέκτησαν! Αν ήσουν κι εσύ ελεύθερος όπως εγω παλιά τότε θα έβλεπες και το άλλο τους πρόσωπο, αυτό του κατακτητή και πίστεψε με είναι πολύ άσχημο!
-         Μου είναι δύσκολο να το φανταστώ. Συνέχισε ο Λάκης.
-         Καλύτερα να τους θυμάσαι έτσι τους ανθρώπους, όπως τους βλέπεις εδώ, αν τους συναντήσεις εκεί έξω, πίστεψέ με δε θα τους αναγνωρίσεις. Τόνισε η Σόνια με βλέμμα γεμάτο αλήθεια.
-         Αδύνατον να το φανταστώ! Συνέχισε ο έκπληκτος Λάκης και κούνησε αρνητικά το κεφάλι του.
-         Αχ καλέ μου Λάκη! Πρόφερε η Σόνια και τον έκλεισε τρυφερά στις φτερούγες της.


Πρέπει να είχε περάσει μια εβδομάδα όταν ένα ζεστό μεσημέρι ακούστηκε ο ήχος που προμήνυε πως κάποιος άνθρωπος έμπαινε στο μαγαζί.
Ο Λάκης με μισόκλειστα ακόμη μάτια αντίκρισε δυο ανθρώπινες φιγούρες να συνομιλούν με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος.
Η μία λεπτεπίλεπτη φιγούρα αντιστοιχούσε σε μια όμορφη γυναίκα που με έναν όμορφο ξανθό κότσο και ένα μακρύ εκρού φουστάνι κρατούσε από το χέρι ένα τροφαντό παιδάκι που περιφερόταν από κλουβί σε κλουβί και εξερευνούσε τα περιεχόμενά του.
Άκουγε τον ήχο που έκαναν τα δάχτυλά του όταν χτυπούσε ελαφρώς τα κλουβιά των ζωών και σχεδόν τρόμαξε όταν είδε δυο μεγάλα καστανά αγορίστικα μάτια να τον κοιτούν με χαρά μεν αλλά κρυάδα δε, μια κρυάδα που έκανε τον Λάκη να αντιπαθήσει ένα παιδί για πρώτη φορά στη ζωή του.
Το καστανόχρωμο αγόρι με τα καλά ρούχα χαμογέλασε και με φωνή σταθερή και δυναμική θα μπορούσα να πω φώναξε:
-         Αυτό θέλω!
Ο δείκτης του παιδιού κατευθυνόταν προς τη ξαπλωμένη Σόνια!
Τα μάτια του Λάκη άνοιξαν διάπλατα και οι φτερούγες του ανοιγόκλεισαν  προς στιγμήν λόγο της τρεμούλας που κυριαρχούσε πλέον στη ψυχή του.
Η αγουροξυπνημένη Σόνια μην έχοντας ακόμη καταλάβει τι συμβαίνει, κοίταξε με απορία τον Λάκη και μια σουβλιά στη καρδιά την έκανε να σχηματίσει έκφραση πόνου στο όμορφο πορτοκαλί πρόσωπό της.
Ο κυρ Θανάσης, πλησίασε κάπως στενάχωρα το κλουβί των παπαγάλων και πρότεινε στο μικρό αγόρι να του δείξει και τα υπόλοιπα ζώα.
Εκείνο με αγένεια αρνήθηκε και φώναξε τη μητέρα του για να τις δείξει τον φοβισμένο πορτοκαλί παπαγάλο.
-         Είναι πανέμορφος, είπε εκείνη!
-         Αυτόν θα πάρουμε συνέχισε με υπεροπτική φωνή, σφίγγοντας το χέρι του παιδιού της σα να το επιβράβευε για τη σταθερότητα της επιλογής του.




 _________ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ________


Αυτό για σήμερα. Κουράστηκα όταν το έγραψα αλλά το ευχαριστήθηκα. Εύχομαι να σας αρέσει και να ξέρετε πως στο τέλος θα κάνω μια ανάρτηση όλων των κομματιών για να μπορούν να τα διαβάσουν όσοι γονείς θέλουν στα παιδάκια τους, ή στα ανήψια τους οι θείοι ή στα εγγονάκια οι παππούδες ή οπου αλλού θελήσει κάποιος! :)

Να είστε όλοι καλά! Και ευχαριστώ πολύ όσους αγαπούν το Λάκη όσο εγώ! 

Όμορφη εβδομάδα σε όλους!

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Πές αυτή τη λέξη, Πές τη!

Καλημέρα σε όλους στη μπλοκογειτονιά!
Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες. Υποθέτω πως πολλοί απο εσάς σήμερα θα γιορτάζετε ή θα έχετε αγαπημένα πρόσωπα που θα συναντήσετε ή θα μιλήσεττε για να ευχηθείτε.
Εύχομαι ολόψυχα λοιπόν να τους χαίρεστε και να είναι πάντα καλά!

Το όμορφο παιχνίδι της Φλώρας τελείωσε και τα σπιτάκια μπορούν να φιλοξενήσουν τα κείμενά τους.
Έτσι κι εγώ, με χαρά σας παρουσιάζω τη δική μου συμμετοχή. Οι πέντε κόκκινες λέξεις είναι αυτές που έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε όλοι. 
Αυτή τη φορά συμμετείχα με ένα κείμενο που δε ξέρω ακριβώς σε τι κατηγορία ανήκει (οι φίλοι που τα γνωρίζουν αυτά αν θέλουν ας μου πουν να ξέρω και εγω τι γράφω) αλλά κάποιος γνωστός μου μου είπε οτι είναι κάτι σαν πεζοποιημένη ποίηση. Θα μου πείτε και εσείς που ξέρετε για να το βάλω και στην ανάλογη ετικέτα ε; ;)

Πάμε λοιπόν! 

Πές αυτή τη λέξη, Πές τη!

-         Μη τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
-         Ποιά λέξη; Ποιά;

 Κι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ζούνε σε κλουβιά
Χρυσά κλουβιά; Γυάλινα κλουβιά; Πολύχρωμα κλουβιά; Τί σημασία έχουν άραγε τα χαρακτηριστικά ή τα «συνθετικά» τους όταν έχουν δημιουργηθεί για να καλύψουν; Να αιχμαλωτίσουν; Να προστατέψουν; Να φυλακίσουν; Να δεσμεύσουν; Να κρατήσουν δέσμιες τις ανθρώπινες ψυχές μας;
Να προστατέψουν είπα; Όχι οχι, ηταν λάθος! Μέγα λάθος! Τοποθετώ τον εαυτό μου σε ένα κλουβί για να με προστατέψω δεν υπάρχει, πείθω τον εαυτό μου πως το κάνω ή το κάνουν οι άλλοι για το καλό μου υπάρχει και είναι μέγα λάθος! Μέγα λάθος όμως!
Προστατεύω σημαίνει περικλείω και όχι φυλακίζω. Περικλείω σημαίνει αγκαλιάζω, φυλακίζω όμως σημαίνει ασφυκτιώ!

-         Μη τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
-         Ποιά λέξη; Ποιά;
-         Όχι όχι σου λέω, μη τη πεις!
-         ……

Θάρρος και τόλμη θέλει φίλε η ζωή! Με οδηγό και εφόδια αυτά τα δύο μπορείς να υπερνικήσεις και να κατακτήσεις τα πάντα! Και να πεις πως δε το ξέρεις! Πάντα το γνώριζες, ανέκαθεν το ήξερες, γεννήθηκες με αυτά μα μεγαλώνοντας το ξέχασες! Το ξέχασες ρε! Ο πόνος σου, οι φοβίες σου, οι ανασφάλειές σου σε έκαναν να ξεχάσεις πως είσαι μαχητής ρε! Είσαι μαχητής που να πάρει και το ξέχασες! Το ξέχασες γαμώτο, το ξέχασες!
     Θυμήσου ρε, θυμήσου!
     Γεννήθηκες κλαίγοντας γιατί πονούσες ρε, μα αυτό σήμαινε πως ήσουν ζωντανός και τώρα πια φυλακίζεις τη ψυχή σου σε αδιόρατα τείχη που ονομάζεις κλουβιά προστασίας μόνο και μόνο για να μη πονέσεις ρε!
 Σπάσε τα τείχη! Σπάστα ρε! Προσπέρασε ότι σε φοβίζει και σε κρατά δέσμιο του εαυτό σου! Δώσε μια κλωτσιά και κάντα όλα λίμπα.
     Προσπάθησε ρε! Προσπάθησε, τί σου ζητάω;

-         Μη τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
-         Ποιά λέξη; Ποιά;
-         Όχι όχι σου λέω, μη τη πεις!
-         Ποιά λέξη; Ποιά; Αυτή που φοβάσαι να πεις εσύ; Πες τη φίλε, πες τη, μόνο εσύ μπορείς. Πες τη!

Μη γίνεις ένα σκουριασμένο καράβι που «στολίζει» κάποιο βρώμικο λιμάνι. Γίνε βάρκα, άνοιξε πανιά και αρμένισε στο πέλαγο που απλώνεται μπροστά σου! Μη φοβάσαι τη ζωή, άσε να φοβηθεί εκείνη αν σε χάσει!
Τι σου ζητάω ρε; Ζήσε όπως σου αξίζει! Ζήσε!

-         Πές τη λέξη! Πές τη λέξη! Μόνο εσύ μπορείς! Πες τη!
-         Ελευθερία! Ελευθερία παλιέ μου εαυτέ! Ελευθερία!

Και ο φυλακισμένος σου εαυτός, σπάει το κλουβί και δραπετεύει!
Μεγάλο προσόν η ελευθερία μα ακόμη μεγαλύτερο αν την έχεις κατακτήσει πολεμώντας για αυτή….


_____________________ ΤΕΛΟΣ_________________


Αυτή ήταν η ιστορία μου! Εύχομαι ολόψυχα να σας αρέσει!
Ευχαριστώ όσους με φήφισαν και όσους δε με φήφισαν. Γενικώς ευχαριστώ όσους συμμετείχαν στο διαγωνισμό με το δικό τους λιθαράκι!
Ορίστε και το βραβειακι για τη συμμετοχη μου:



Τέλειο ε;

Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση να ευχηθώ ολόψυχα συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες, ένα μεγάλο μπράβο στη Φλώρα μας και επίσης μία ευχή για πολλές πολλές διακρίσεις στη ζωή των τριών νικητών μας!

Μαράκι για άλλη μια φορά έσκισες! Μπράβο σου κοπέλα μου!
Ελένη μου ανέκαθεν πίστευα πολύ σε όσα γράφεις αλλά αυτή τη φορά με ξεπέρασες!
Ανταίε τι να πω για σενα! Προσωπικά εντυπωσιαστηκα και χάρηκα πολύ!

* Όποιος θέλει να δεί ή να θυμηθεί τη πρώτη μου συμμετοχή στο παιχνίδι των λέξεων μπορεί να πατήσει ΕΔΩ!
  
Να είστε όλοι καλά! Φιλιά πολλά σε όλους.
 

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Παιδιά δε θα το πιστέψετε!!

Πριν λίγο, πέρασα έξω απο ενα pet shop και ενας παπαγάλος ή μάινα πρέπει να ήταν μου είπε 2 φορές τη λέξη "Μαλάκας".

χαχαχαχαχαχα.

Τη πρώτη φορά, μέχρι να το συνειδητοποιήσω λέω δε μπορεί θα παράκουσα και στο καπάκι μου ήρθε η επιβεβαίωση.

Σου λεει "χαζή" αυτή, κάτσε να της το επιβεβαιώσω.

Χα χα χα χα.

Να το πάρω ως κοπλιμέντο;;;

Ουφ, ακόμη γελάω!

Virtual Revolution!! Η Κυβέρνηση..



Καλημέρα, καλημέρα!
Τί μου κάνετε; Εύχομαι να μου είστε όλοι καλά.
Εγώ δόξα το Θεό μια χαρά, εδω συνεχίζω τον αγώνα του blogging...

Λοιπόν, εδώ και λιγα 24ωρα έχει ξεκινήσει ένα πολύ όμορφο και διαφορετικό απ όσα συνήθως κυκλοφορούν παιχνίδι και μιας και που καλέστηκα να το συνεχίσω εννοείτε πως δέχτηκα με χαρά και άμεσα λοιπόν θέλησα να κάνω την ανάρτηση αυτή.

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η ιδέα του παιχνιδιού με τίτλο " Virtual Revolution!! Η Κυβέρνηση.. " είναι του καλού μπλοκοφίλου Ανταίου και η σύλληψη της ιδέας του έχει ως εξής:


" Μιας και δεν βλέπω να κάνουμε τίποτα, παρά μόνο..πληκτρολογίσματα, σκέφτηκα να φτιάξω ένα παιχνίδι, με το οποίο θα μπορώ να ανεβάζω και να κατεβάζω κυβερνήσεις, κατά το δοκούν!
Η ιδέα είναι η εξής:
Πήρα την σύνθεση της κυβέρνησης, αφαίρεσα με τον πιο δημοκρατικό τρόπο  (delete)
τα ονόματα των αχώνευτων και μοίρασα χαρτοφυλάκια σε αναγνώστες μου, ανάλογα
με αυτό που μου δείχνουν και μου βγάζουν, είτε με τις αναρτήσεις τους, είτε με τα
σχόλιά τους...κατά προσέγγιση πάντα, φυσικά!
Αφού συμπληρώσω όλες τις θέσεις (αυτές των υπουργών είναι σταθερές, αλλά μπορώ να καταργήσω ή να προσθέσω, θέσεις αναπληρωτών ή υφυπουργών, αλλά δεν μπορώ να βάλω πάνω από δυο υφυπουργούς) και φυσικά δεν βολεύω σε καμιά θεσούλα τον εαυτό μου, τότε προτείνω 3 αναγνώστες μου, να σχηματίσουν την δική τους κυβέρνηση και να προτείνουν και αυτοί μετά με την σειρά τους, άλλους 3, αφού αναφέρουν στην αρχή, ποιος τους έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης!! "

Πρωτοποριακή ιδέα έτσι;;

Πλέον οι bloggers μπορουμε να φτιαχνουμε τη δικη μας κυβέρνηση και να νοιώθουμε και χαρά γι αυτό!

Η θέση που μου έδωσε ο φίλος Ανταίος είναι αυτή: 

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
Υφυπουργός: Εκφράσου.

και για να δείτε πλήρη τον προσωπικό του σχηματισμο μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ 

Ευχαριστώ λοιπόν πάρα πολύ για τη θέση αυτή (μου καλοάρεσε θα πω) και ευχαριστώ επίσης που ήμουνα στα 3 άτομα που κάλεσες να συνεχίσουν. Αγαπώ πολύ αυτα τα παιχνιδια ανθρωπινων θα πω αλυσιδων και με χαρα μου τα συνεχιζω παντα. 

Α και κάπου εδώ θέλω να πω στα "γρήγορα" μια προσωπική ιστορία:

Τη βουλή των εφήβων την έχετε ακουστά; Μια φορά πριν χρόνια και ενώ πηγαινα στη Β' Λυκείου, ο καθηγητής που μας έκανε τα φιλολογικά μαθήματα μας ανέφερε πως γίνεται ένας διαγωνισμός εκθέσεων με ελεύθερο θέμα για τη Βουλή των Εφήβων και αφορουσε ολα τα σχολεία (τεχνικά και ενιαία λύκεια και για τις δυο τελευταιες τάξεις) της χώρας μας και οι πρωτες έξι καλύτερες εκθέσεις θα παρουσιαζόντουσαν απο τα ίδια τα παιδιά στη Βουλή και θα είχαν μια ξενάγηση σε διάφορα αξιοθέατα και μνημεία της Αθήνας επι μια βδομάδα και θα ήταν αν θυμάμαι καλά όλα πληρωμένα.

Εγώ έχω ένα θέμα με τη συγγραφή. Δε μπορώ να γράψω κατα παραγγελία. Νευριαζω πως το λενε. Θελω οτι γραφω (και βλακεία να ειναι) να βγαινει απο μεσα μου, να είναι αυθορμητο, της στιγμης δηλαδη, οποτε χαρηκα που ειχαμε ελευθερο θεμα απο τη μία αλλα βαριομουνα να κατσω να καταπιαστω με κατι που δε ηξερα τι ήθελα να είναι και προφανώς δεν έβγαινε απο μεσα μου εκεινη τη στιγμη. 

Με τα πολλά αφου μίλησα με το φιλόλογο (υπέροχος άνθρωπος) και με έπεισε πως έπρεπε να συμμετάσχω, όταν έπιασα εκείνο το ειδικό τετραδιάκι στο χέρι και το κοιταξα καλά, αμεσως καταλαβα με τι ήθελα να ασχοληθώ.

Το θέμα της έκθεσής μου ήταν αυτό: "Ο ρόλος των ναρκωτικών στη ζωή των νέων". Όχι να το παινευτώ αλλά θα το παινευτώ (χαχαχα), βγηκε μεσα στις 12 καλυτερες εκθεσεις της χωρας μας αλλά δυστυχώς δεν ήταν μέσα στις πρώτες 6 που είχαν την ευκαιρία να παραστουν στη Βουλη των Εφήβων.

Μεταξύ μας δε στεναχωρέθηκα, αντίθετα χάρηκα γιατί την είχα γράψει ολομόναχη δίχως καμιά βοήθεια, ούτε ανθρώπινη ούτε βιβλίου και με αυτό το τρόπο ένοιωσα πως αναγνωρίστηκε η προσπάθειά μου αλλά επίσης χάρηκα γιατί εχω και ένα θέμα με τη ντροπή, ντρέπομαι πάρα πολυ, οποτε με φανταζεστε εμενα να τη διάβασα μπροστά σε κόσμο; Βέβαια δεν είναι καλό να ντρεπόμαστε γιατί όπως λέει και η ρήση " Όποιος ντρέπεται, πολλά στερεύεται", αλλά τι να κάνουμε τώρα αφου εχω και αυτό το χαρακτηριστικό...

αλλά με ενόχλησε κάτι άλλο που θελω να μοιραστω μαζι σας. Τωρα αυτο μπορει να φανει σαν κακιουλα αλλα δε με νοιαζει, εγω θελω να εκφραζω οσα νοιωθω οποτε το λεω ανετα. Με πειραξε το εξης:

 Το οτι μεσα στις καλυτερες ηταν και μια εκθεση που δε θα επρεπε να ειναι. Οχι επειδη δεν ηταν καλη, αλοιμονο ποιά ειμαι εγω που θα κρινω τους αλλους αλλα γιατι πολυ απλα δε την ειχε γραψει το ατομο που τη παρουσιασε ως δικη του. Διοτι καποιος που γραφει καλες εκθεσεις θα γραφει παντα καλα και οχι μια φορα στα τοσα χρονια και επισης εγω εχω μια συνηθεια. Αν δω αγνωστες λεξεις δε τρεχω να ανοιξω λεξικα να ψαχτω, ρωταω ευθεως εκεινη τη στιγμη το ατομο που την ειπε η την εγραψε εκτος κι αν δεν ειναι παρων που τότε την αναζηταω. Ε λοιπον τοτε ρωτησα αυτο το ατομο τη σημανει μια λεξη που υποτιθεται πως ειχε γραψει στην εκθεση και δεν ηξερε να μου απαντησει! Εκει  ψιλοσιχάθηκα αυτούς τους διαγωνισμούς όχι γιατι δεν ήταν αξιοκρατικοί, αντίθετα κάλυβαν με ειδική μεμβράνη τα στοιχεία των μαθητών αλλά γιατί  δε γράφονταν στο σχολείο αλλά στο σπίτι με μεγάλο χρονικό κενό και έτσι έδιναν τη δυνατότητα σε ανθρώπους που είχαν πχ κάποιο οικονομικό κεφάλαιο να πληρωσουν καποιον ειδικο και να κανουν τις απαραιτητες ας πουμε διορθωσεις ή προτάσεις ιδεών....

Με αυτή τη λογική λοιπόν γιατί να επιβραβευτει κάποια εκθεση που έχει επιμεληθεί καποιος αρκετά μεγαλύτερος και όχι καποια που ειχε γραφτει καθαρα απο ενα παιδι 16 χρονων (τοσο ημουνα στη Β λυκειου γιατι εχω κερδισει χρονιά).

Τελος παντων εγω καμαρωνα και καμαρωνω για αυτη μου τη διακριση αλλα σημερα νομιζω χρονια μετα ηρθα η δικαιωση σε σχεση με τις σχεσεις που ειχα ανοιξει απο παλια με τη Βουλη. Τοτε ας πουμε περασα απ εξω, σημερα οχι μονο μπηκα μεσα αλλα εγινα και Υφυπουργος τρομαρα μου. χαχαχα

Συγνώμη για τη παραπάνω ανάλυση αλλά ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Έφθασε λοιπόν η στιγμή να συνθέσω και εγώ τη δική μου κυβέρνηση. Πάμε λοιπόν:

Πρωθυπουργός

Αντιπρόεδρος
Λεβίνα

Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός : Χριστόφορος Παπαχαραλάμπους
Υφυπουργός : Birdy

Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός: Φλώρα
Υφυπουργός : Aνταίος

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός : Apokalipsis999
Υφυπουργός: Μαρία Έλενα

Υπουργείο Εσωτερικών  
Υπουργός : Ευάγγελος
Αναπληρωτής Υπουργός : Λιακάδα


Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός: Selcouth
Αναπληρωτής Υπουργός: Nikosmous
Υφυπουργός: Ποιώ-Ελένη

Υπουργείο Ανάπτυξης και  Ανταγωνιστικότητας  
Υπουργός:   Μαρία Π.
Υφυπουργός: Aχτίδα
Υφυπουργός: Λυσίππη

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός : Nίκη
Υφυπουργός:Φανή

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας  και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός: Μυστήριο κορίτσι
Αναπληρωτής Υπουργός: Μιράντα


Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
Υπουργός:  Αnt aftou
Υφυπουργός: Paloma
Υφυπουργός: Φανή Παπ.

Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
Υπουργός: Γιαγιά Αντιγόνη
Υφυπουργός:
Katerina koko
Υφυπουργός  Αθλητισμού: Funky Monkey

Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Υπουργός:  Mαρία Κανελλάκη
Υφυπουργός : Syros2js

Υπουργείο Υγείας  
Υπουργός : Joan Petra
Υφυπουργός:
Υφυπουργός: Nikol

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός :  Αριστέα
Αναπληρωτής Υπουργός:  me (Μαρία) 

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός :  Κaterina Verigka
Υφυπουργός: Έλενα Λ. (σου παραχωρω τη θεση μου ε;)

Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός:  Mairi Grasia
Υφυπουργός: Θεοδώτα

Υπουργείο Τουρισμού
Υπουργός: Cristina Perraki
Υφυπουργός: Pink Angel 

Υπουργείο Ναυτιλίας
Υπουργός: Magda

Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης
Υπουργός:  Confusedmind

Υπουργός Επικρατείας
Aθηνά
 

Υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης
Ελευθεράκι
Αναπληρωτής: Rylie

Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος  
Μayumi


Ουφ! Διασκεδαστικός αλλα και λίγο κουραστικός ο σχηματισμός. Μου άρεσε όμως.
Συγνώμη που άφησα κάποιους καλούς φίλους απ έξω αλλά δε γινόταν. Υπόσχομαι όμως να τους βρω καλές θέσεις στο δημόσιο και γι αυτούς και για τα παιδιά τους μη σας πω και για τα εγγόνια τους. 
Μπήκα για τα καλά στο κλίμα ε; χα χα χα

Προτείνω λοιπόν και δίνω εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, στoυς εξής αγαπημένους φίλους που αγωνιώ να δω το δικό τους σχηματισμό!
  

Nα είστε όλοι καλά και μια όμορφη μέρα να σας περιμένει!

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

ΝΤΟΜΙΝΟΕΚΦΡΑΣΕΙΣ.

Καλημέρα στην όμορφη μπλοκογειτονιά μου!
Εύχομαι να μου είστε όλοι καλά!
Σε λίγο θα κάνω τη καθιερωμένη  βόλτα να δω ότι είστε όλοι στις θέσεις σας και να βεβαιωθώ οτι είστε καλά, διότι αν δεν είστε τί κάνουμε εμείς εδώ; Πρέπει ο ένας να συνεισφέρει χαρά και στήριξη στον άλλο έστω και μέσω των δημοσιεύσεών του. Έτσι πιστεύω εγώ. :)

Όπως είδατε στο τίτλο της δημοσίευσης, σήμερα θα σας μιλήσω για τις "Ντομινοεκφράσεις", που θα αποτελούν απο δω και στο εξής δική τους στήλη - ετικέτα στο χώρο μου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η λέξη αυτή δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των εκφράσεών μου και αποτελείτε απο δύο συνθετικά. Το ντόμινο και τις εκφράσεις. Αν και όλοι ξέρετε τι υποδηλώνει η κάθε λέξη ας κάνουμε μαζί μια μίνι ανάλυση.

Τί είναι το ντόμινο:

Καταρχάς να πω πως αγαπώ πολύ το ντόμινο και σαν αντικείμενο από μόνο του! Το βρίσκω αρκετά όμορφο και γοητευτικό. Μια παλιά μου συμφοιτήτρια μου είχε φέρει  δώρο απο το εξωτερικό ένα ξύλινο ντομινο και απο τότε το αγάπησα περισσότερο.

Πρέπει να σας πω όμως οτι θα μιλήσω για το παιχνίδι ντόμινο που έχει να κάνει καθαρά με τα κομμάτια που απαρτίζουν μια καλλιτεχνική ανθρώπινη σύνθεση και όπως ξέρετε γίνονται αρκετές φορές εκδηλώσεις ντόμινο όπου οι άνθρωποι παρουσιάζουν και καταρρίπτουν πολλές φορές τις όμορφες δημιουργίες τους που είθιστε να αποτελούνται απο μεγάλο αριθμό κομματιών. Μαλιστα έχω παρακολουθήσει στη τηλεόραση παλαιότερα ένα ανθρώπινο ντόμινο, σύνθεση έργου δηλαδή που αποτελούταν απο ανθρώπινα κορμιά και ο ένας έριχνε κάτω τον άλλο χαρίζοντας ένα απίστευτο θέαμα στους θεατές.

Έκανα τη παραπάνω αναφορά γιατί το ντόμινο αποτελεί επίσης και μια μαντική ας πούμε τέχνη που σερφάροντας στο διαδίκτυο μπορεί κάποιος να ενημερωθεί σχετικά και επίσης υπάρχει και το λεγόμενο σύστημα ντόμινο που έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική. Επίσης όποιος θέλει μπορεί να ενημερωθεί σχετικά στο διαδίκτυο. Υπάρχουν άλλωστε δεκάδες (και λίγο λέω) αναφορές.

και παμε τωρα στις εκφράσεις.

Τί είναι η έκφραση:

Ε καλά, τώρα τί ειναι έκφραση όλοι ξέρουμε και ανακαλύπτουμε θα πω κυρίως προσωπικώς το πλήρες νόημά της.

Το κυριότερο για μένα σε σχέση με την εκδήλωση της εκάστοτε προσωπικής μας έκφρασης είναι πως όλοι μας μπορούμε μέσω διάφορων τρόπων που σχετίζονται με τη προσωπικότητα και το χαρακτήρα μας, να διεξάγουμε την εκάστοτε μορφή έκφρασής μας και να τη κάνουμε δημιουργία και θετική πράξη θα έλεγα συνάμα.

Εάν κάποιος θέλει να θυμηθεί ή να διαβάσει για πρώτη φορά το δικό μου αν θέλετε σκεπτικό περι έκφρασης, μπορεί να πατήσει ΕΔΩ και να μεταφερθεί σε παλιά σχετική μου ανάρτηση.

Κάπως έτσι λοιπόν συνθέθηκε στο μυαλό μου ο τίτλος "Ντομινοεκφράσεις" και έχει να κάνει καθαρά με τη σκέψη μου πως μία έκφραση που απαρτίζεται από μέλη (κομμάτια) άλλων εκφραστικών ανθρώπων πέρα απο το ότι η "κατάρριψη" της θα έχει ένα όμορφο αποτέλεσμα (εν αντιθέσει με άλλων ειδών καταρρίψεις) θα είναι αποτέλεσμα μιας ομάδας ατόμων και ως γνωστόν το "εμείς" πάντα δυνατότερο και ομορφότερο από το "μονοπλευρώς εγώ" μας.

Σας μπέρδεψα; Δε νομίζω αλλά και να σας μπέρδεψα τα θέματα αυτής της στήλης (σήμερα γίνεται μια μορφή γνωριμίας και όχι θεματολογίας ακριβώς) θα σας δείξουν πλήρως το τι εννοώ.

Θέλησα να κλείσω τούτη την ανάρτηση με ένα βίντεο που είχα παρακολουθήσει πριν χρόνια στο ίντερνετ και δύσκολεύτηκα σήμερα να το βρω γιατί δε θυμόμουνα καν το όνομά του και εάν δε βαρεθείτε να το δείτε όλο (μικρής διάρκειας είναι) θα καταλάβεται για ποιο λόγο αποφάσισα να το δημιοσιεύσω εδώ.

Μη βαρεθείτε να το δείτε όλο!!! Αξίζει! Κυρίως απο ένα σημείο και μετά!!!




Επίσης αν θέλετε να δείτε βίντεο από τα Domino's day που είναι μέρες διεξαγωγής παρουσιάσεων ντομινικατασκευών και καταρρίψεων (όπου οι κατταρίψεις φανερώνουν πλήρως το σχέδιο και την ομορφιά του) δεν έχετε παρα να πατήσετε το τίτλο στο youtube και να δείτε, πραγματικά απίστευτα θεάματα!

Ντομινοεκφράσεις λοιπόν: "Τα κομμάτια των άλλων που ομορφαίνουν και συμπληρώνουν κάτι δικό σου!"

Να έχετε μια όμορφη μέρα! Φιλιά πολλά σε όλους! <3

(Εύχομαι άμεσα να καταφέρω να σας παρουσιάσω το πρώτο θέμα της "ντομινοέκφρασης" γιατί έχω ήδη πάρα πολλά στο μυαλό μου για αναρτήσεις στο μπλοκ. Και σήμερα κανονικά άλλα έπρεπε να κάνω αλλά ως γνωστόν ασχολούμε με ότι αισθανθώ έντονα πως θέλω να παρουσιάσω και για σήμερα ήθελα αυτό.

Να είστε όλοι καλά!!!

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

ΤΑ "ΤΣΑΛΙΜΑΚΙΑ" ΤΟΥ ΒLOGGER.

Νομίζω πως το μπλοκ μου κάνει αντίποινα...

Σου λέει, επειδή εσυ κυρά μου (εγώ δηλαδή) δεν έχεις άλλη δουλειά να κάνεις και θέλεις συνέχεια να δημοσιεύεις και κάτι, θα σου κάνω εγώ τα χατήρια; Πρέπει και εγώ να ξεκουραστώ!

και κάπου εκεί το ακούω να φωνάζει "Ξεπατώθηκα" και μου ρχεται στο νου ο Σαμαράς (τον οποίο και συμπαθώ) στο wipe out




και "ξεπατώνομαι" μόνη μου στα γέλια και λέω ας το μοιραστω με τους μπλοκοφίλους!

Λοιπόν, τί ήθελα να πω... α ναι....

Ο Blogger μου κάνει "τσαλιμάκια" και ενώ έχω κάνει δύο αναρτήσεις απο το πρωί στο πανόπτη μου εμφανίζει μόνο τη μία. Είχα ακούσει και απο άλλους φίλους οτι τους το έκανε αυτό αλλά σήμερα το κάνει και σε μένα. Θα φτιάξει, πού θα πάει! Θα μου σπάσει τα νεύρα πρώτα και μετά θα φτιάξει, συνήθως πάντα έτσι γίνεται. :P

Απλά ήθελα να σας πω αυτά τα δυο πράγματα:

Πρώτον η ανάρτηση που δε φαίνεται (αν και πολύ πιθανό να μη φανεί άμεσα και αυτή που κάνω τώρα) είναι αυτή: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/10/blog-post_22.html και να ακούσετε αν θέλετε το τραγουδάκι! Υπέροχο και ανεβαστικό!

και δεύτερον θέλω να σας υπενθυμισω στη πρωινή μου ανάρτηση για τις αποχρώσεις τις αισιοδοξίας να μου αφήσετε την επιλογή του χρώματός σας. Έχω λόγο ντε!!!! (αν και δε θα έπρεπε να το πω αυτό) :)

Φιλιά πολλά και καλό βράδυ σε όλους! :) <3

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ ΞΑΝΑ!

Το τραγούδι λέει "Αγάπησέ με ξανά!"

Εγω κάνω αυτή την ανάρτηση για να πω "Χαμογέλασε ξανά!"

Τώρα θα μου πει κανείς χαμογελάς με ένα τραγούδι;

Καθόλου απίθανο θα πω, τουλάχιστον αν είναι σα το συγκεκριμένο άνετα σε παρασέρνει σε ένα εύθυμο ρυθμό. 

Με χαρά λοιπόν στη στήλη της Μουσικοέκφρασης προσθέτω και αυτό γιατί μουσικοεκφράσεις δεν είναι μόνο οι συγκινητικές αλλά είναι και οι ξεσηκωτικές! Μη σας πω κυρίως οι ξεσηκωτικές!

Ελπίζω να σας αρέσει! 




Φωνάρα ο νεαρός όμως ε;;;

Α και μη ξεχάσω, Δελφινάκι αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε σένα!

Τα φιλιά και τη θετική μου ενέργεια σε όλους! <3

OI AΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ.

Καλημέρα στην όμορφη και χρωματιστή θα πω μπλοκογειτονιά μας! :)

Εδώ και μέρες ήθελα να γράψω στη στήλη αυτή αλλά όλο κάτι άλλο τύχαινε και έπιανα άλλα θέματα να ασχοληθώ. Σήμερα όμως είχα έντονη επιθυμία και λέω ας ακούσω τον εαυτό μου. (Να ακούτε τον εαυτό σας, όχι μόνο γιατί αυτός ξέρει αλλά κυρίως για το ότι αυτός ζει μαζί σας απο πάντα....).

Για αρχή θα ήθελα να αναφέρω πως η ιδέα - προτροπή τουτου του ημερολογίου είναι της αγαπητής μπλοκοφίλης Κατερίνας και πατώντας επάνω στο όνομά της θα ενημερωθείτε πλήρως για το τρόπο δημιουργίας αλλά και την ύπαρξη τούτης της στήλης που κοσμεί και το δικό μου σπιτάκι.  

Τις προάλλες παρακολουθούσα μία εκπομπή υγείας (σας είπα και εχθές σχετικά) στην τηλεόραση και όταν ρώτησαν μία ψυχολόγο πόσο σημαντική ειναι η αισιοδοξία στη ζωή μας εκείνη απάντησε πως είναι όντως σημαντική και η θετική σκέψη βοηθάει στη μακροζωία. Για να είμαι ειλικρινής δε θυμάμαι αυτολεξή τα λόγια της οπότε τα φέρνω στα δικά μου "μέτρα" δίχως να αλλοιώνω τα πλήρη νοήματά της.

Είπε που λέτε αυτή η επιστήμονας ότι στη ζωή δεν υπάρχει μόνο το λευκό και το μαύρο και αισιοδοξία δεν είναι να τα βλέπεις όλα ροζ. Αισιοδοξία είναι να βλέπεις το λευκό ως λευκό, το μαύρο ως  μαυρο, το ροζ ως ροζ και να λες εγω αυτά έχω και με αυτά θα ζήσω όσο καλύτερα μπορώ. Και τότε εγώ θυμήθηκα κάτι εξίσου όμορφο με τους συγκεκριμένους χρωματισμούς που είχα διαβάσει στο μπλοκ της Κατερίνας όταν το είχα πρωτοβρεί και είχα εντυπωσιαστεί.

 Είναι το εξής και είναι κάτι σαν το μότο του μπλοκ της αν έχω καταλάβει σωστά:
 "Η Αισιοδοξία δεν είναι ροζ. Μπορεί να αντιμετωπίζει και το μαύρο, αρκεί να μη βουλιάζει σε αυτό."

Πολύ όμορφες διατυπώσεις - διαπιστώσεις και των δύο θα πω και το πιστευω βαθιά! 

Δε ξέρω για ποιό λόγο την αισιοδοξία την παρομοιάζουμε με χρώματα μιας και που συνηθως βαφτίζουμε ροζ τον παραμυθένιο - αισιόδοξο κόσμο μας, ούτε για ποιο λόγο τη "μετράμε" με μισογεμάτα ή με μισοάδεια ποτήρια, όμως μπορώ να πω πως χαίρομαι για δύο πράγματα στις εκάστοτε περιπτώσεις.

Πρώτον γιατί μπορούμε να διακρίνουμε τα χρώματα που σημαίνει πως υπάρχουν και δεύτερον γιατί πάντα τα ποτήρια έχουν νεράκι μέσα και είθιστε να είναι καθαρό! Κανεις δεν ρωτάει αν το νερό είναι καθαρό, όλοι ρωτάνε αν βλέπεις μισογεμάτο ή μισοάδειο το ποτήρι. Παίρνω λοιπόν τη λέξη καθαρό ως βεβαιότητα και εύχομαι να ισχύει για όλους! 

Ξέρετε υπάρχει ένα τραγούδι, όπου στην αρχή του βίντεο κλίπ, ακούγεται η εξής ερώτηση:
"Αν η ζωή ήταν χρώμα, τι χρώμα θα ήταν;"

Ορίστε και το βίντεο κλιπ του αγαπημένου τραγουδιού που σας είπα:


Αλήθεια, για σας, αν η ζωή ήταν χρώμα τί χρώμα θα ήταν; 
Και η αισιοδοξία επίσης!
Στάση ζωής είναι κ αυτή, άμεση σχέση έχει μαζί της, αν τις χρωματίζατε λοιπόν τι χρώμα θα τους δίνατε; Ένα χρώμα για να ειναι ενιαίες, μια γροθιά!
Έχετε σκεφτεί; 
Και σίγουρα είναι δύσκολη επιλογή, πώς να επιλέξεις ανάμεσα σε τόσα χρώματα όταν μπορείς να βουτήξεις το πινέλο σου μέσα σε μια αρμονία χρωματικών συνδυασμών που κοσμεί μια παλέτα;
Μακάρι να επιλέγαμε 7 χρώματα, σαν αυτά του ουράνιου τόξου, τώρα όμως θέλω ένα χρώμα και θέλω να το σκεφτείτε καλά.

Να σας πώ εγώ τη δική μου απάντηση και θα θελα και τις δικές σας.
Πάντα πίστευα πως την θέλω γαλάζια, χρώμα ουρανου, θαλασσας, σημαιας, τωρα ξερω πως τη θελω μπορντό. 
Για ποιο λόγο; 

Πάτα  ΕΔΩ και θα καταλάβεις.

Όχι τόσο για το χρώμα καθ' αυτού όσο για τα όσα εκφράζει και σημαίνει πλέον για μένα. Διχως τους φιλους το χρώμα της θα ήταν ανούσιο, με τους φίλους όμως φαντάζει μαγικό! Θαρρώ πως καταλάβατε!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ ξανά μέσα απο τη καρδιά μου.

Και για το τέλος, μη ξεχάσω να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ στο all4bogs για την καταχώρηση στο κατάλογό τους:  http://www.all4blogs.gr/blogs/ekfrasoy.

Όσοι απο εσάς θέλετε να καταχωρηθείτε στον κατάλογο των μπλοκς απλώς ζητήστε το, συμπληρώστε τη φόρμα και περιμένετε την έγκρισή τους.

Όμορφο συναίσθημα να βλέπεις την εικονα του μπλοκς σου και κάπου αλλού! Αχνοφαίνεται και ο Λάκης, ο παπαγαλάκης μέσα, ωραίο είναι! χαχαχα  :)

Να είστε ολοι καλά και να έχετε μια όμορφη και αισιοόδοξη μέρα!

Φιλακια πολλά σε όλους και περιμένω και τις δικές σας αιτιολογημένες χρωματικές επιλογές!

Και για το τέλος να αναφέρω πως τα σπιτάκια που συμμετέχουν  είναι τα εξής:










Να είστε όλοι καλά!!!