Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕ: Ο ΒΛΑΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ).

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε.
Μεγάλη Εβδομάδα από σήμερα και ομολογώ πως δεν κατάλαβα καθόλου πως πέρασαν οι μέρες.
Εύχομαι να περάσετε όμορφα τις μέρες που ακολουθούνε και κυρίως να περάσετε όλα εκείνα τα "στάδια" που πρέπει για να νοιώσετε στο τέλος το μεγάλο θαύμα της Αναστάσεως.

Για σήμερα έκατσα να σας γράψω το δεύτερο και το τελευταίο μέρος της ιστορίας που γράφω για τον καφενέ αλλά πρώτα απ' όλα να σας πω πως εάν θέλετε να μάθετε τί είναι οι ιστορίες του καφενέ και ποιοί συμμετέχουν να πατήσετε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2014/04/blog-post_10.html και να ενημερωθείτε πλήρως.

Για το πρώτο μέρος της δικής μου ιστορίας θα πρέπει να διαβάσετε πρώτα αυτόν τον σύνδεσμο: http://ekfrastite.blogspot.gr/2014/04/blog-post_8761.html και μετά να επιστρέψετε εδώ για τη συνέχεια και το τέλος του.

Καλή ανάγνωση εύχομαι.


Ο ΒΛΑΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ).


«Να δείτε που θα «ρουφήσει» τον καφέ του με εκείνον τον ενοχλητικό ήχο που κάνουν οι Βλάχοι». Σιγοψυθίρισε στην παρέα του ο Νικήτας, το μελαχρινό, όμορφο αγόρι για να εισπράξει ως ανταμοιβή τα ειρωνικά χαμόγελα των υπολοίπων.

Ο κυρ Μιχάλης σέρβιρε τον περίεργο επισκέπτη του έχοντας μία υπόνοια να διαγράφεται στις κόρες των ματιών του.
Μέχρι να αφήσει στο στρογγυλό τραπέζι τον ελληνικό καφέ με το νεράκι του, επεξεργάστηκε όσο μπορούσε τον άνθρωπο που έμοιαζε βγαλμένος από κάποιο σενάριο ασπρόμαυρης ταινίας.

Ο Βλάχος «έδειξε» να καταλαβαίνει πως ηταν το επίκεντρο όλων εκείνη τη στιγμή αλλα οι εκφράσεις του προσώπου και του σώματός του, δεν μαρτυρούσαν τίποτα. Δε μπορούσες να καταλάβεις αν το απολαμβάνει, αν ενοχλείτε ή αν αισθάνεται κάτι τέλος πάντων. Ήταν πασιφανές πως ηταν πανέξυπνος και αντιλαμβανόταν τα πάντα γύρω του μα ήταν εξίσου πασιφανές πως το βλέμμα του ήταν άκρως εχέμυθο. Δεν ήταν αδιαφορία αυτό που εξέπεμπε, ήταν ίσως μια «καμουφλαρισμένη» κατανόηση.

«Οτιδήποτε χρειαστείτε φωνάξτε με, το όνομά μου είναι Μιχάλης» Τόνισε ο καλοσυνάτος οικοδεσπότης για να εισπράξει ένα ζεστό χαμόγελο επισκέπτη.

«Κυρ Μιχάλη» φώναξε σχεδόν συνωμοτικά ο Πάνος.
«Έρχεσαι λίγο;» συνέχισε.
«Αμέσως παιδιά μου» απάντησε και πριν προλάβει να καλοτελειώσει την φράση του βρέθηκε στην παρέα των νεαρών παιδιών.

«Ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος; Περίεργος δείχνει.» Αποφάνθηκε ο Νικήτας.
«Τί να σας πω παιδιά μου, δεν ξέρω.»
«Δεν εχει τύχει να τον ξαναδείτε; Αν μένει κάπου εδώ γύρω θα τον έχετε ξαναδεί» Διαπίστωσε μια καστανή, γλυκιά, μικροκαμωμένη κοπέλα.

Ο κυρ Μιχάλης σκέφτηκε δειλά και ξύνοντας ελαφρώς το πάνω μέρος της κεφαλής του κούνησε αρνητικά το κεφάλι.

«Δεν έκανε θόρυβο» Ακούστηκε η γλυκιά φωνή μιας ξανθιάς κοπέλας με έντονο μακιγιάζ.
«Τί;» Ρώτησε ο διπλανός της, ένα εύσωμο καστανό αγόρι.
«Λέω ήπιε τον καφέ του και δεν έκανε θόρυβο! Άμα είχαμε βάλει στοίχημα θα είχες χάσει!» Είπε με περιπαιχτικό τόνο φωνής στον Νικήτα για να εισπράξει μια αστεία γκριμάτσα.

«Εσείς σήμερα δεν έχετε μάθημα;» Ρώτησε ο κυρ Μιχάλης.
«Έχουμε στις πέντε η ώρα εργαστήριο αλλά λέμε να πάμε κατευθείαν από δω στη σχολή». Του απάντησε η μικροκαμωμένη κοπέλα.
«Και δεν θα πεινάσετε; Με τον καφέ και τα τοστ θα μείνετε; Να σας φτιάξω κάτι πρόχειρο;»
«Όχι κυρ Μιχάλη. Εμείς ξέρεις, δε σε ντρεπόμαστε, οικογένεια σε θεωρούμε πλέον. Αν είναι θα σου πούμε εμείς, μην αγχώνεσαι.» Τόνισε ο Πάνος που χτυπούσε απαλά τον δεξί ώμο του οικοδεσπότη του.

Ο κυρ Μιχάλης συγκινήθηκε και όσο κι αν προσπάθησε να το κρύψει δεν τα κατάφερε. Τα παιδιά του χαμογέλασαν γλυκά και εκείνος έφυγε για το εσωτερικό του καφενέ, που μόλις  «εγκαινίασε» μία νέα παρέα.

Είχε περάσει σχεδόν μισή ώρα όταν τα παιδιά αντιληφθήκαν πως ο Βλάχος ψαχούλευε το ταγάρι του έντονα.

«Ωχ, λέτε  να βγάλει από μέσα καμιά πετσέτα με ψωμί, τυρί, ντομάτα κι ελιές; Μιλάμε θα πέσει τρελό γέλιο. Μαρία έχεις τη ψηφιακή μαζί σου;» Είπε ο Νικήτας απευθυνόμενος στην καστανή, μικροκαμωμένη κοπέλα.

«Όχι αλλά και να την είχα δε θα στην έδινα!» Του απάντησε με πυγμή.
«Έλα ρε μωρό, μια πλάκα θα ναι μονο.»
Η Μαρία έδειξε να διαφωνεί εντονα με τη βλέμμα της.

«Παιδιά πορτοφόλι βγάζει» Είπε η ξανθια μακιγιαρισμένη κοπέλα.
«Να πληρώσει θέλει. Θα φύγει» Συνέχισε.
«Γαμώτο! Και ποτέ θα ξαναδούμε τέτοιο θέαμα;» Διαπίστωσε ο Νικήτας.
«Είσαι βλάκας ρε!» Τόνισε η Μαρία για να προκαλέσει μια μικρή αναταραχή στην παρέα.
 «Έλα ρε Μαράκι, μια πλακίτσα, ας κάνουμε μια τόση δα πλακίτσα» είπε ο Νικήτας με μία απροσδιόριστη μομφή προσώπου.

Η Μαρία «κούρνιασε» στην καρέκλα της δηλώνοντας έτσι την αντίθεσή της μα τα υπολοιπα τέσσερα παιδιά έδειξαν πως θέλουν να αφήσουν την ανεπιτήδευτη τρέλα της νιότης τους να «δράσει».

«Εγώ πάντως διαφωνώ! Να ξέρετε πως διαφωνώ!» Ακούστηκε η γλυκιά φωνή της και ο Πάνος έκανε νεύμα στον κυρ Μιχάλη να τους πλησιάσει.

Το νεαρό, ξανθό αγόρι σιγοψιθύρισε κάτι στο αυτί του μαγαζάτορα και εκείνος κατευθύνθηκε στην κουζίνα του.
Μέσα σε λίγα λεπτά επέστρεψε με τον δίσκο του γεμάτο από ένα σιροπιαστό γλύκισμα.

«Από τα παιδιά απέναντι» Είπε στον Βλάχο τοποθετώντας προσεκτικά στο τραπεζάκι του, ένα μικρό γυάλινο πιάτο και ένα ποτήρι με φρέσκο νεράκι.

Ο Βλάχος κοίταξε το γλυκό και χαμογέλασε στον κυρ Μιχάλη. Σηκώνοντας το νεράκι του έκανε νεύμα στα παιδιά και κράτησε στα δυο του χέρια το γλύκισμα.

Τα παιδιά τον κοίταξαν έντονα. Ο Βλάχος έμπηξε το πιρούνι του στη μία «ζουμερή» φλογέρα και ο κυρ Μιχάλης έκανε να φύγει όταν έμεινε στήλη άλατος βλέποντας τον νεαρό Νικήτα να κοιτάζει τον Βλάχο και να κάνει με τα δάχτυλά του αναπαράσταση της φλογέρας, του μουσικού όργανου που κατά κάποιο τρόπο συνδέεται με τους ανθρώπους των χωριών και όχι μόνο.

Η παρέα των παιδιών, εκτός της Μαρίας φυσικά, γέλασαν δυνατά και η οργή του κυρ Μιχάλη φανερώθηκε ρίχνοντας ένα πράσινο πανάκι που είχε πάντα «καρφωμένο» στη ζώνη του στο κέντρο του τραπεζιού σας.

«Ντροπή σας! Δεν είναι μόνο το ότι δε σεβαστήκατε τον άνθρωπο και εμένα, είναι ότι δε σεβαστήκατε τούτον τον χώρο και αυτός ο χώρος είναι το σπίτι μου!» Η φωνή του ηταν σα να έβγαινε μέσα από τα «κλειστά» του δόντια.

Κανείς δε μίλησε. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και τα βλέφαρα όλων χαμήλωσαν σαν προβολείς που έριξαν μόλις αυλαία.

Οργισμένος επέστρεψε στο εσωτερικό του μαγαζιού του όταν διαπίστωσε πως ο Βλάχος απολάμβανε κανονικά το γλυκό του.

Χρειάστηκε να πάρει βαθιές αναπνοές μέχρι να ηρεμήσει πλήρως.
«Τα τσογλάνια!» Αναφώνησε.
«Και εγώ, πώς την πάτησα σα πρωτάρης; Έπρεπε να το καταλάβω! Έπρεπε!»

Ο μόνος τρόπος για να ηρεμήσει ηταν να πλύνει τα πιάτα και τα ποτήρια που είχε συγκεντρώσει στον νεροχύτη του. Η σαπουνάδα και η μοσχοβολιά του λεμονιού που είχε το υγρό πιάτων που χρησιμοποιούσε, τον ημέρευε πάντα

Έτσι λοιπόν και έκανε.
Μόλις σκούπισε στην λευκή πετσέτα τα βρεγμένα χέρια του αισθάνθηκε πως η οργή του είχε ξεπλυθεί και βρισκόταν πλέον στον υπόνομο.

Βγήκε κάπως διστακτικά στην αυλή για να αντικρίσει μια ήσυχη κατάσταση.

Ο Νικήτας του έκανε νεύμα για να πάει εκεί. Πρόθυμα υπάκουσε.
«Μας συγχαρείς κυρ Μιχάλη. Εμείς θέλαμε…»
«Ξέρω αγόρι μου! Ξέρω! Η τρέλα της νιότης. Όλοι έχουμε κάνει τέτοια λάθη και όλοι ντρεπόμαστε γι αυτά! Ξέρω!» Και το πρόσωπό του έδειχνε όντως πως ξέρει!
«Νομίζω όμως πως τη συγνώμη πρέπει να τη ζητήσετε από αλλού και όχι από μένα» Συνέχισε κάνοντας νεύμα με τα βλέφαρά του.

«Κύριε Μιχάλη έρχεστε λίγο;» Ακούστηκε ξαφνικά η φωνή του Βλάχου.
«Μάλιστα» Απάντησε και σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκε κοντά του.

O Βλάχος του σιγοψυθίρρισε στο αυτί και ο κυρ Μιχάλης κούνησε το κεφάλι του καταφατικά. Το χαμόγελό του έδειξε ήπιο και γαλήνιο συνάμα.

Μετά από λίγο οδηγήθηκε στην κουζίνα και επέστρεψε με ένα δίσκο γεμάτο με πιάτα με γλυκό κεράσι που συνοδευόταν άρτια από φρέσκο γάργαρο νεράκι.
Τα ακούμπησε ευλαβικά στο τραπέζι των παιδιών και τους είπε δείχνοντας τον απέναντι κύριο:

«Κερασμένο με το εξής στιχάκι:

Κι αν με κεράσατε γλυκιά ειρωνεία
να ξέρετε πως η ζωή είναι μία
Ας είναι γλυκιά σαν το σιροπιαστό
και απολαυστική όπως το εκάστοτε γλυκό»

Την αμηχανία των παιδιών, που ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής την «έσπασε» ένας δυνατό χαμόγελο από την πλευρά του Βλάχου. Τα παιδιά μιμηθήκαν την κίνησή του αυτή και η συγνώμη τους ήρθε μέσω της τρυφερής ματιά τους.

«Έτσι μπράβο! Αυτά είναι όντως τα παιδιά μου!» Είπε ο κυρ Μιχάλης φεύγοντας από την παρέα τους.

Ο Βλάχος έβγαλε χρήματα από το πορτοφόλι του και τα ακούμπησε μαλακά στο τραπέζι.

«Είναι πολλά», είπε ο κυρ Μιχάλης μόλις αντίκρισε τα χαρτονομίσματα.

«Και πάλι είναι λίγα…» Του είπε  με μια γλυκιά φωνή και παίρνοντας το ταγάρι του έκανε να φύγει.

Πίσω από την ξύλινη καρέκλα που είχε ακουμπήσει το ταγάρι του, την «ματιά» του κέρδισε ένα σαλιγκάρι που σαν δαφνοστεφανωμένος ολυμπιονίκης είχε σκαρφαλώσει σχεδόν μέχρι το επάνω μέρος τις καρέκλας.

«Βρε, βρε τί κάνεις εσύ εδώ φίλε μου;» Του είπε και δίχως να το καλοσκεφτεί το σήκωσε απαλά και το τοποθέτησε στην παλάμη του.

«Περίεργο…» Σκέφτηκε.
Το σαλιγκάρι ακόμη να κρυφτεί στο κέλυφός του.

«Είσαι ατρόμητος ε;» Συνέχισε.
«Τί γύρευες επάνω στην καρέκλα; Το σπίτι σου ψάχνεις; Μα είσαι τοσο τυχερός, το κουβαλάς συνέχεια μαζί σου! Ρώτα και εμένα!» Η φωνή του «χρωματίστηκε» από νότες νοσταλγίας.

«Νομίζω πως μαλλον γυρεύεις την «αυλή» σου! Έλα να σε βοηθήσω.»
Ο Βλάχος έφυγε από το μαγαζί με το σαλιγκάρι στην παλάμη του.
Όλοι τον χαιρέτισαν μουδιασμένα μα και χαρούμενα μαζί.

Τον είδαν να απομακρύνεται από κοντά τους και το αεράκι που φύσηξε όταν πρωτοήρθε, φύσηξε ξανά.

Λίγα μέτρα πιο πέρα τον είδαν να στέκεται σε ένα μικρό φυτό που στις ρίζες του είχε χώμα.
Τον είδαν να σκύβει.
Υπέθεσαν πως άφησε εκεί το σαλιγκάρι.

Έπειτα χάθηκε κάπου ανάμεσα σε παγωμένα κτίρια.

Κι το αεράκι σώπασε!

Όχι όμως για πάντα…..




__________ ΤΕΛΟΣ _________


Αυτό ήταν φίλοι, ελπίζω να σας άρεσε.

Λοιπόν σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας πω κατι. Η αλήθεια ειναι πως ο τίτλος της ιστορίας μου  ήρθε πρώτα στο νου και επειδή μου άρεσε θέλησα να ασχοληθώ μαζί του. 

Εχθές όμως σκεφτόμουνα ότι ειναι περίεργο που σκέφτηκα αυτόν το τίτλο και έπειτα μου ήρθε μία προσωπική στιγμή στο νου που έγινε πριν απο μιάμιση εβδομάδα και θαρρώ πως εκεί οφείλεται η σκέψη του σαλιγκαριού.

Για να καταλάβετε ήταν μεσημέρι, περίπου 2 η ώρα και εγώ συζητούσα στο δρόμο με μια ηλικιωμένη γυναίκα, ώσπου ξαφνικά μου λέει κοίτα πίσω σου.

Γυρίζω και τί βλέπω; 'Ενα σαλιγκάρι μεγάλο σχετικά να κάθεται επάνω στο καπό ένος λευκού αυτοκινητου και να μοιάζει πολύ περήφανο βρε παιδιά.

"Βρε λέω, κάτσε να δω." 
Το παιρνω, το βαζω στην παλάμη μου και δεν κρύφτηκε στο καβούκι του. Μιλάμε ατρόμητος ο τύπος.  Το ακουμπάω σε μια σκάλα και συνέχισε να περπατά χωρίς να κρυφτεί στο καβούκι ενώ ξέρω καλά πως λόγω φόβου κρύβονται.

Το ξαναπαίρνω και το βάζω δίπλα απο μία βρύση που είχε στην άκρη νερό. Τίποτα το σαλιγκάρι. Σα να μην έτρεχε τίποτα. Δεν εμπαινε μεσα με τιποτα. Εγω μετα ομως πειραχθηκα λεω γιατι δε μπαινει μεσα. Το ξαναπαιρνω στη παλαμη τιποτα αυτο.

Ε και μετα αφου βαρεθηκα να το τρομοκρατω και να με "γραφει" κανονικά είπα να πάω να το αφήσω πιο πέρα σε κατι χορτάρια νωπά. Παω το αφηνω, περπατάει λίγο και μετα απο λίγο μπηκε μεσα στο "σπιτάκι του". Μαλλον νυσταξε! Χαρά εγώ που μπήκε μέσα το σαλιγκάρι δε λέγεται! χαχαχα

Δεν ειχε τυχει να ξανασυναντησω τετοιο ατρομητο σαλιγκαρι και θεωρω ενδομυχα πως αυτο το περισταστικό με ενέπνευσε για τη ροή της ιστορίας.

Αυτά απο μένα σήμερα φίλοι! Να περνάτε όμορφα και να χαμογελάτε πάντα!

52 σχόλια:

  1. Κική μου, τί όμορφη ιστορία!!! (Μαρία μου βγήκε να σε πω!)
    Η αλήθεια είναι πως με τσάντισαν τα παιδιά (πλην της Μαρίας!), αλλά στο τέλος συγκινήθηκα!
    Και ο παραλληλισμός (οργή-πλύσιμο πιάτων κτλ!) ειλικρινά υπέροχος! Μπράβο, κορίτσι μου!!!
    Όσο για εσένα που έκανες "τουρνέ" στο σαλιγκάρι, τί να πω? Αν ήθελες να γίνεις ξεναγός, το κακόμοιρο το σαλιγκάρι, τί σου έφταιγε?! Ε, με τόσο "πέρα-δώθε" που του έκανες, στο τέλος για να σε... ξεφορτωθεί, μπήκε στο καβούκι του! όχι επειδή το ήθελε! Για να απαλλαγεί από εσένα!!
    Ωχουουουουου!!!
    ;-) χαχαχα!!!
    Φιλάκια, κούκλα μου!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Γιαννα μου!
      Χαιρομαι πολυ πολυ που σου αρεσε!
      Να εισαι καλα κοπελα μου!
      Φιλακια πολλα πολλα!

      Διαγραφή
  2. Ελπίζω πως αυτή βδομάδα θα έχω πιο πολύ χρόνο να διαβάσω τις αναρτήσεις των φίλων μου.... δεν σας προλαβαίνω, να πάρει η ευχή!!! ;-)
    Επανέρχομαι!

    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και καλή Μεγάλη Βδομάδα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερα Στεφανια μου!
      Οποτε εχεις χρονο καλε, δεν υπαρχει προβλημα!
      Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  3. Καλη Μεγάλη Εβδομάδα! Πολύ ενοχλητικοι αυτοι που ρουφάνε επίτηδες δυνατά τον καφέ τους!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κική τελικά η ευγένεια στην καρδιά δεν έχει να κάνει με το πόσο.. βλάχος είναι κάποιος ε;

    Όντως και εγώ έχω την αίσθηση ότι σαν χθες ήταν Χριστούγεννα και τώρα Πάσχα!

    Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερα καλε μου φιλε!
      Περναει γρηγορα ο καιρος!
      Να εισαι καλα!

      Διαγραφή
  5. τι όμορφη ιστοριούλα!!!! και άκρως ανοιξιάτικη!!!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. M';άρεσε που έβαλες το ατρόμητό σου σαλιγκάρι στην ιστορία σου! Όντως ήταν όμορφη και έχει πολλά να διδάξει από συμπεριφορές ανθρώπων..................Είμαι χαρούμενη που εδώ στο νησί η σύνδεσή μου είναι μια χαρά και δεν έχασα την συνέχεια.
    Να σαι καλά Κικίτσα μου και καλή Μεγαλοβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σαι καλα αγαπημενη μου Αννουλα!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  7. και βέβαια μου άρεσε!
    πως θα μπορούσε να μη μου αρέσει αφού από τα τρυφερά χεράκια σου είναι γραμμένο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολυ γλυκεια η ιστορια σου και οπως παντα γεματη νοηματα! Πολυ αστεια κι η...εμπνευση σου! Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σαι καλα πεταλουδιτσα μου!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  9. Μου άρεσε πολύ η αρχοντια του βλάχου! Ήταν πολύ ωραίο και με πολύτιμα μηνύματα! Σε ευχαριστώ για αυτή την εμπειρία, μου αρέσει η εκφραστική σου πένα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγω σε ευχαριστω για ολα καλή μου φιλη!
      να εισαι καλα!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  10. Το αγάπησα Κικίτσα μου
    Όμορφο το τέλος του!!!

    Καλή Μεγάλη Εβδομάδα περισυλλογής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημενη μου Ελενη καλημερα!
      Σε ευχαριστω παρα παρα πολυ!
      Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  11. Πολύ καλή ιστορία και τέλος καλός... με τουρνέ: Παλάμη, σκάλα, βρύση, παλάμη, χορτάρια και ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ, σπιτάκι. Χαχαχαα, Καιμένε!

    Φιλιά πολλά από Ισπανία και καφεδάκι με πολύ αγάπη, Κική.

    Βερόνικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βερόνικά μου καλημέρα!
      Σ ευχαριστω πολυ χαρα μου!
      Να εισαι καλα!
      Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  12. Όμορφη η ιστορία σου και την απήλαυσα! Σήμερα διάβασα και τα δύο μέρη!
    Αλλά απήλαυσα και την συνάντησή σου με το σαλιγκάρι!
    Καλή Μ. Εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σαι καλα Αθηνουλα μου καλη!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  13. Πολύ όμορφο!!!
    Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!!!
    Φιλιά
    Νεφέλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Υπέροχη ιστορία!! Τη διάβαζα και δεν ήθελα να τελειώσει!!
    Με συγκίνησε το δεύτερο μέρος της...
    Σ' ευχαριστούμε πολύ Κική μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγω σε ευχαριστω για ολα φιλη μου!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  15. Πέρασα οπως κάνω παντα στους φιλους για ν αφησω τις ευχες μου.Πασχαλινες δεχτείτε ευχες απο την καρδια βγαλμένες,ολες οι μέρες της ζωής σας να είναι αναστημένες.Καλη Ανάσταση και Καλό Πάσχα!!!
    ░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆Απολυθηκα και γυρισα παλι :) Πολυ ομορφο αν και δεν εχω προλαβει να διαβασω και τα αλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σαι καλα σκρουτζακο μου!
      παντα γερος κι ευτυχισμενος ευχομαι!

      Διαγραφή
  16. Πολύ μου άρεσε Εκφρασούλα μου!!!
    Πολλά φιλιά και καλή Μεγάλη Εβδομάδα εύχομαι.
    Φιλάκια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Πολύ όμορφη η ιστορία σου Κική και όπως ήδη ξέρεις και το έχω ξανακάνει θα την πω στην κόρη μου γιατί όλες σου οι ιστορίες έχουν κάτι από παιδικό παραμύθι μέσα!
    Αλήθεια το έχεις σκεφτεί ποτέ να γράψεις ένα;;;
    Θα σου ταίριαζε γάντι!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημερα αγαπημενη μου Ελενα!
      χαιρομαι πολυ να τα διαβαζεις στο παιδακι σου!
      ευχαριστω πολυ!
      φιλακιαα πολλα!

      Διαγραφή
  18. Λατρεύω την γλαφυρή και προσεγμένη γραφή σου, Κικόνι μου. Η συνέχειά σου ήταν υπέροχη, δροσερή, γλυκιά... με τα μηνύματα που πρέπει υπογραμμισμένα.

    Φιλάκια, αγαπημένο μου πλάσμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ ευχαριστω τοσο πολυ καλη μου φιλη!
      ευχομαι οτι καλυτερο και για σενα!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  19. Εγώ Κικούλα μου θα σου πρότεινα να γράψεις μυθιστόρημα, με τόσο ταλέντο στη γραφή, στην πλοκή, στην έκφραση στην απόδοση συναισθημάτων, μηνυμάτων και όχι μόνο! Πραγματικά Υπέροχο!
    Να είσαι καλά κοπέλα μου να έχεις πάντα δύναμη να εκφράζεσαι "ποιητικά" και "πεζά συγγραφικά" ώστε να σε απολαμβάνουμε, γλυκιά μου! Φιλάκια με πολλές αγκαλιές!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αγαπημενη μου φιλη καλημερα!
      σ ευχαριστω απο τα βαθη της ψυχης μου για τα καλα σου λογια!
      ευχομαι να εισαι παντα καλα κι ευτυχισμενη!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  20. Κι εγώ περίμενα την συνέχεια για να σου σχολιάσω!! Τώρα που το χω ολοκληρωμένο χαίρομαι που κι η δική σου ιστορία του καφενέ Κική μου ήταν πολύ ιδιαίτερη κι είχε κάτι από σένα!!
    Συγκίνηση, εικόνες ποιητικές!! Σου εύχομαι όσο το λαχταράς να γράφεις κοπέλα μου και να μας παρασέρνεις στον δικό σου κόσμο που είναι τρυφερός κι έχει κάτι από παραμύθι!!
    Να σαι καλά γλυκειά μου εκφρασούλα!!!
    Σε φιλώ!!!! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριλενα μου καλη καλημερα!
      Ευχαριστω παρα παρα πολυ για τα καλα σου λογια!
      Με συγκινεις!!
      Να εισαι καλα ευχομαι!
      Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  21. Τέλος καλό όλα καλά.
    Να είσαι καλά Κική μου.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να σαι καλα κι εσυ Ελενη μου!
      φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  22. Iστορία με εικόνες, διαλόγους, μηνύματα....κι ένα ατρόμητο σαλιγκάρι που σεργιανίζει......Να είσαι καλά και να μας ξετυλίγεις το νήμα των παραμυθένιων διηγήσεών σου ! Καλή Ανάσταση !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερα Κλαυδια μου!
      ευχαριστω πολυ για την επισκεψη και το σχολιο!
      Σημερα καταφερα να διαβασω και να σχολιασω και την δικη σου ιστορια!
      Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  23. Πάρα πολύ μου άρεσε η ιστορία, αλλά μου άρεσε και η δική σου συνάντηση με το σαλιγκάρι!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαράκι μου!
      Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου να με διαβάσεις και να σχολιάσεις!
      Να εισαι καλά φίλη μου!
      Φιλάκια πολλά! <3

      Διαγραφή
  24. Εγώ είπα σιγά σιγά θα σε διαβάζω και με άνεση χρόνου για να ζω ότι γράφεις. Κική!!!!!! θα έλεγα άφωνη! Τι περιγραφές, τι φαντασία, τι σκηνικά, τι διάλογοι; Είσαι υπέροχη! Μα πρέπει να σου πω ότι έχεις κάνει ένα τραγικό λάθος. Είσαι με τα καλά σου και άφησες εκείνο το σαληγκάρι να φύγει; έπρεπε να το βάλεις σε χώμα και γλάστρα στο σπίτι σου, αν είναι να σου δημιουργεί τέτοιες εμπνεύσεις!! Άσε που ήταν και ατρόμητο...χαχαχαχαχαχα
    Να είσαι καλά! Πάω να διαβάσω και άλλα σου (όσα μπορώ ακόμη καθ'ότι ξημερώματα).
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα! εχεις δικιο επρεπε να το κραταγα. θα ηταν το γουρι μου!
      αλλα απ την αλλη καλυτερα ελευθερο. χιχιιχ

      ευχαριστω πολυ για ολα!
      φιλακια πολλα πολλα! <3

      Διαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ