Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ.

Eκφραστικοί φίλοι, καλησπέρα.

Μετά απο πολλά ποστ ερωτοαπαντήσεων και διάφορων ενδιάμεσων θεμάτων νομίζω πως ήρθε η ώρα να δημοσιεύσω και κάτι κατάδικό μου. Μια μικρή έκφραση αν θέλετε που έχω γράψει το 2011 αν θυμάμαι καλά και το είχα στην περιβότητη συλλογή προς έκδοση αλλά αφού αυτή δεν έγινε πράξη ακόμη, δε βρίσκω το λόγο να είναι κι αυτά καταχωνιασμένα εκεί. Το έχω ξαναπεί γράφτηκαν για ανθρώπους και η ευκαιρία τους είναι τώρα, σήμερα, αυτή. :)

Ελπίζω να σας αρέσει και να καταλάβετε πλήρως όσα ήθελα να περάσω. Δε θα πω κάτι άλλο. Να είστε καλα!


ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ.


-         Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο ωραία είναι να είσαι άνθρωπος;
-         Ναι αλλά έχω σκεφτεί επίσης και το πόσο άσχημο είναι να πονάει ένας άνθρωπος.
-         Δηλαδή εσύ έχεις πονέσει πολλές φορές στη ζωή σου;
-         Ξέρεις… δεν είναι μονάχα ο πόνος που βιώνω εγώ ή εσύ ή προσωπικά ο καθένας μας, είναι η οδύνη που σου προκαλείτε με το πόνο των άλλων. Βλέπεις ανθρώπους να υποφέρουν και χωρίς να το ξέρεις υποφέρεις και εσύ μαζί τους.
-         Το ίδιο ακριβώς δε γίνεται και με τη χαρά;
-         Ναι αλλά το να χαίρεσαι με τη χαρά των άλλων είναι ευλογία, το να λυπάσαι όμως με τη λύπη των άλλων τι είναι;
-         Ίσως να ναι ευλογία και αυτό…
-         Δε ξέρω… ίσως… αλλά από ποτέ είναι ευλογία ο πόνος;
-         Υποθέτω πως υπάρχουν πολλά είδη πόνων.
-         Πολλά είδη πόνων; Αστείο μου ακούγεται.
-         Κάποιες φορές όλα τα πράγματα είναι αστεία στη ζωή μας.
-         Πράγματι! Έχω ακούσει πώς η κακία δε διαφέρει και πολύ από τη καλοσύνη. Πώς το μίσος δε διαφέρει και πολύ από την αγάπη. Γενικά έχω ακούσει για ένα σωρό συναισθήματα να λένε ή μαλλον να υποστηρίζουν τεκμηριωμένα πως δε διαφέρουν και πολύ με κάποια άλλα που μοιάζουν να είναι τα ακριβώς αντίθετά τους.
-         Πράγματι κάποια συναισθήματα και αξίες είναι σα να αλληλοσυμπληρώνουν και να διαδέχονται το ένα το άλλο. Δηλαδή μοιάζουν και διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους.
-         Άλλο ένα ανεξήγητο φαινόμενο που έχει κληθεί ο καθένας μας ξεχωριστά να απαντήσει στον εαυτό του και ποτέ δεν έχει λάβει τη σωστή απάντηση ή μαλλον ίσως και να την έχει πάρει αλλά πως μπορεί να ξέρει πως είναι η σωστή μιας και που την έδωσε ο ίδιος στον εαυτό του;
-         Δε ξέρω… ίσως κάποια πράγματα ο άνθρωπος να μη πρέπει να τα εξηγεί. Ίσως πρέπει απλά να μπαίνει στη διαδικασία να τα ζει, να τα αισθάνεται και να τα αφήνει χωρίς εξερεύνηση.
-         Και όμως οι άνθρωποι έχουν ανακαλύψει τόσα…..
-         Και έχουν δημιουργήσει τόσα….
-         Και έχουν χτίσει τόσα……
-         Και έχουν χαλάσει…
-         Και έχουν γκρεμίσει….
-         Και έχουν χτίσει από την αρχή…
-         Και έχουν ξαναχαλάσει…
-         Και έχουν βαρεθεί να χτίζουν…
-         Και έχουν βαρεθεί να βλέπουν να ξαναχαλάνε…
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να προσπαθούν….
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να ονειρεύονται….
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να εξηγούν….
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να ερμηνεύουν…..
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό…..
-         Και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να σταματούν….
-         Κάποια πράγματα είναι τόσο ακαταλαβίστικα μα και τόσο κατανοητά συνάμα.
-         Ίσως να είναι και αυτό μέρος της «μαγείας» που αποκαλούν ζωή.
-         Αλήθεια, εσύ πια πιστεύεις πως είναι η μαγεία της ζωής?
-         Το ανεξερεύνητό της.
-         Δηλαδή;
-         Το μαγικό είναι κάτι που το βλέπεις, το δέχεσαι μα δε χρειάζεται να μάθεις πως γίνετε γιατί τότε την επόμενη φορά που θα ξέρεις δε θα πιστέψεις μα και δε θα απολαύσεις…
-         Ίσως και να ’χεις δίκιο…. Δε ξέρω… Μπερδεύτηκα.
-         Αλήθεια, για σένα τί είναι η «μαγεία» της ζωής;
-         Κοιτά να δεις, πιστεύω πως στη συγκεκριμένη ερώτηση μπορώ να δώσω πολλές απαντήσεις. Θέλοντας όμως να δώσω μία θα σου πω πως η μαγεία της ζωής είναι η ίδια η ζωή. Το να τη ζήσεις μέχρι το μεδούλι που λένε. Να μη φοβηθείς να χωθείς μέσα της. Να μη φοβηθείς να απολαύσεις τα συναισθήματά της, όποια κι αν είναι αυτά! Αλλά γενικά πιστεύω πως ο εκάστοτε ψυχολογικός μας κόσμος είναι αυτός που μπορεί να μας δώσει διαφορετική απάντηση τη κάθε φορά στην ίδια όμως ερώτηση.
-         Συμφωνώ! Και εσένα σήμερα ο δικός σου ψυχολογικός κόσμος σε προστάζει να μου πεις πως η μαγεία της ζωής είναι τα συναισθήματα?
-         Έτσι πιστεύω…..
-         Κλείσε τα μάτια και σκέψου πως μπορεί να είναι η μαγεία της ζωής. Φωτογράφησέ την κατά κάποιο τρόπο στο μυαλό σου. Κράτησε τα κλειστά για δύο λεπτά και μετα πες μου τι ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες. Σήμερα τουλάχιστον, γιατί αύριο είναι άλλη μέρα, άλλος κόσμος, αλλά συναισθήματα άρα και άλλη απάντηση.
-         Λοιπόν έκανα αυτό που μου ζήτησες και κλείνοντας τα μάτια η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό σκεπτόμενη τη «μαγεία» της ζωής ήταν η άγνοια. Δε ξέρω γιατί αλλά ήταν η λέξη άγνοια.
-         Ίσως λοιπόν αυτή αν είναι η μαγεία της ζωής! Η άγνοια! Το ανεξευρένητο! Από πού θα έρθει αλλά δε ξέρεις τι θα είναι, πώς θα είναι! Θα έρθει όμως και εσύ θα κληθείς να το ζήσεις, να το αντιμετωπίσεις, να το κρατήσεις, να το πετάξεις, να το πολεμήσεις, μα θα το ζήσεις.
-         Μα αν ήξερα τι μου επιφυλάσσει το αύριο θα μπορούσα να το αλλάξω! Να το κάνω καλύτερο!
-         Κι αν δε μπορούσες να το αλλάξεις; Αν το γνώριζες μονάχα αλλά δεν είχες τη δύναμη να το αλλάξεις; Αν ήξερες τι θα αντιμετωπίσεις θα ζούσες πάντα με το φόβο και την αγωνία για το τι θα κάνεις όταν θα έρθει εκείνη η ώρα.
-         Μα σκοπός είναι αν ήξερα να μπορούσα να το διορθώσω κιόλας.
-         Είναι αστείο αυτό που λες.
-         Γιατί το λες αυτό;
-         Λες πως αν ήξερες τι θα σου συμβεί στο μέλλον θα έκανες τα πάντα για να το διορθώσεις, σωστά;
-         Σωστά!
-         Αφού βλέπεις τι συμβαίνει στη ζωή σου σήμερα και δε μπορείς να το αλλάξεις, πώς θα μπορούσες να αλλάξεις το αύριο; Ένα αύριο που δεν εξαρτάτε αποκλειστικά από εσένα για να αλλάξει!
-         Θα άλλαζα το δικό μου αύριο εννοώ!
-         Έστω κι αν αυτό το αύριο ήταν εναντίον κάποιου άλλου ανθρώπου;
-         Κοίτα να δεις. Εγώ ενδιαφέρομαι για το καλό των συνανθρώπων μου αλλά αν μπορούσα να αλλάξω το αύριο για το δικό μου καλό, τότε ναι θα το έκανα. Λυπάμαι που το λέω αλλά είναι αλήθεια και πιστεύω πως το ίδιο θα έκανε ο καθένας στη θέση μου.
-         Κι αν αυτό το αύριο για να διορθωθεί έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να θυσιάσεις κάτι πολύτιμα δικό σου;
-         Δηλαδή;
-         Πχ αν έπρεπε να θυσιάσεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο για να βελτιώσεις το παρόν και το μέλλον σου θα το έκανες;
-         Δε καταλαβαίνω. Υποτίθεται πως το καλό το δικό μου είναι συνδεδεμένο κατά κάποιο τρόπο με το καλό των άλλων.
-         Αυτό δεν είναι απόλυτο όμως…
-         Αν είχα τη δύναμη να μπορώ να ξέρω και να αλλάζω θα είχα τη δύναμη να καταφέρω να συνδυάσω το καλό το δικό μου με το καλό των αγαπημένων μου προσώπων.
-         Έχεις σκεφτεί όμως πως το καλό το δικό σου δεν είναι πάντοτε συνυφασμένο με το καλό των άλλων; Αυτό που εσύ θεωρείς καλό μπορεί να πληγώνει κάποιους άλλους.
-         Θεωρώ πως ότι έκανα θα το έκανα για το καλό όλων μας, οπότε γιατί να μη συμφωνήσουν και οι άλλοι μαζί μου;
-         Γιατί εάν είχες εσύ τη δύναμη να αλλάξεις το μέλλον σου, θα το είχαμε αυτόματα όλοι μας και πίστεψέ με ο καθένας θα ενεργούσε αποκλειστικά και μόνο για τη πάρτη του. Έχεις σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν ο καθένας μπορούσε να αλλάξει το μέλλον της ζωής του? Δε θα άλλαζε μόνο το δικό του θα άλλαζε και άλλων και δυστυχώς δε θα επιχειρούσαν όλοι να αλλάξουν μόνο προς το καλύτερο τα πράγματα.
-         Εγώ όμως μιλάω για μένα.
-         Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος μας. Σκεπτόμενοι εμάς πληγώνουμε τους άλλους και μάλιστα κάποιοι εκ των οποίων ανήκουν  στη οικογένειά μας.
-         Μα ότι θα έκανα θα το έκανα για το καλό μας….
-         Στο ξαναλέω… το καλό το δικό σου δε σημαίνει πως είναι το ίδιο καλό και για τον άλλο. Αν όλοι μας είχαμε τη δύναμη να γνωρίζουμε και να αλλάζουμε το μέλλον θα γινόταν ένα μπάχαλο στο κόσμο μας. Ένα μπάχαλο πιο μεγάλο από αυτό που ήδη υπάρχει και προκλήθηκε προσπαθώντας να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, χωρίς να γνωρίζουμε το μέλλον μας, φαντάξου να το ξέραμε κιόλας.
-         Ναι δε λέω… σε κάποια έχεις δίκιο αλλά και πάλι τι να είναι αυτό που αποκαλούμε «μαγεία» ζωής?
-         Σου είπα τι πιστεύω! Το ανεξερεύνητο ή η άγνοια αν θες.
-         Μα αν το μέλλον μου φέρει πόνο και θλίψη, πως εγώ θα το χαρακτηρίσω όλο αυτό μαγεία?
-         Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη, όλοι όμως είπαν πως η ζωή είναι ωραία ακόμη και με τις δυσκολίες της!
-         Νομίζω πως εδώ κάνεις λάθος. Θα έπρεπε να πεις σχεδόν όλοι! Μη ξεχνάς πως υπάρχουν και άνθρωποι που δε το πιστεύουν αυτό.
-         Το να εξερευνάς τα πάντα στη ζωή σου σε οδηγεί στο να μη τη ζεις! Αν θες να τη ζήσεις απλά ζήσε τη! Κανένας δε θα σου πει τι είναι ζωή, κανένας δε θα σου πει τι πρέπει να κάνεις για να τη ζήσεις σωστά! Απλώς κλείσε τα μάτια και προχώρα.
-         Με κλειστά τα μάτια; Γιατί;
-         Γιατί έτσι θα μπορέσεις να χρησιμοποιείς όλες τις αισθήσεις που υπάρχουν συγκεντρωμένες στο σώμα σου!
-         Και η αίσθηση της όρασης;
-     Μα δε σου είπα ποτέ να μη τα ανοίγεις…



Καλό βράδυ σε όλους! <3 <3 <3

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΒΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΛΗΡΩΣΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα.
Σήμερα άλλο θέμα είχα σκοπό να αναρτήσω, άλλο ομως ή μάλλον άλλα προέκυψαν και ξεκινώ απο αυτά.

Οι καλοί μου φίλοι Μαριέττα - Παύλος από το αγαπημένο μου μπλοκ Δημιουργία - Επικοινωνία με ένα πολύ ζεστό μαιλ που έλαβα και τους ευχαριστώ πολύ και γι αυτό, θέλησαν να με ξαναβραβεύσουν με το βραβείο που σουλατσάρι στον κυβερνοχώρο μας.

Είναι αδύνατον να μη τους τιμήσω απατώντας στις ερωτήσεις τους γιατί τους υπόλοιπους κανόνες τους έχω ήδη τηρήσει αλλά πριν από αυτό θα ήθελα να μοιραστώ και κάτι άλλο μαζί σας.

Προς μεγάλη μου έκπληξη και χαρά ενημερώθηκα και διαπίστωσα πως είμαι μία απο τις 3 τυχερές νικήτριες της κλήρωσης που έκανε η γλυκιά μας αχτίδα για να γιορτάσει τους 1000 (ναι καλα ειδατε 3 μηδενικα ;) ) φίλους της, στην γωνια που με πολλή αγάπη εχει δημιουργησει εδω μεσα!

Αχτιδα μου σου ευχομαι και απο εδω οτι καλυτερο και παντα να μοιραζεσαι  ευχαριστες στιγμες σου και γενικως οτι θελεις μαζι μας!

Δεν έτυχε να κερδίσω ποτέ κάτι σε κλήρωση και καταχάρηκα! Οφείλω να το ομολογήσω αυτό! Να ναι καλά ο σύζυγος της αχτίδας που έβαλε το χεράκι του και τράβηξε και εμένα μαζί με τις άλλες φίλες! 

Ευχαριστώ και πάλι πολύ!

Και πάμε τώρα στις ερωτο-απαντήσεις:

1. Με άριστα το 10, τί βαθμό ευχαρίστησης θα βάζατε στη ζωή σας σήμερα;
Ένα 8ράκι θα το έβαζα άνετα.

2. Ποια πόλη θα σε ενέπνεε ή θα θελες να μείνεις;
Μια Θεσσαλονίκη θα θελα να "χτυπήσω". 

3. Εκτός από την υγεία, τί άλλο θα έβαζες στη λίστα του Αι Βασίλη;
Φώτιση.

4. Από νεύρα πώς πάμε; Να κάνουμε μία εξέταση παρακαλώ; χαχαχα
Ε όλο και κάτι θα έχουμε. Μας τα προκαλεί ο περίγυρος αλλά στο χέρι μου είναι να αδιαφορώ. Αν και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω νευριάσει αρκετά τώρα τελευταία.

5. Ποιά ειναι η πιο όμορφη φράση - κοπλιμέντο που σου έχουν  πει.
Λοιπόν τα πιο όμορφα λόγια τα ακούω ή μαλλον τα διαβάζω εδώ στα σχόλιά σας και ευχαριστώ πολυ γι αυτό. Επίσης να αναφέρω πως σε αυτή την κατηγορία τοποθετώ και τις συμβουλές σας. Εξίσου σημαντικές για εμένα. 
Θα ήταν άδικο όμως να μην αναφέρω μία αφιέρωση που μου έκανε κάποιος κύριος σε ένα βιβλίο του. Δεν την θυμάμαι αυτολεξή αλλά μπορώ να την δω και να σας την αναφέρω επακριβώς. Εν ολίγοις όμως έγραφε "Στη Κικήτσα, που με τη γραφη, τη ψυχή της μπορεί να ανοίξει δρόμους..." αλλά μετά δε θυμάμαι ακριβώς τη συνέχεια. Το βλέπω μετά και σας το τοποθετώ. :)

6. Αν θεωρήσουμε πως έχεις εξασφαλισμένη την υγεία σου, τι θα διάλεγες από το δεσμευτικό δίπολο;
α) Λεφτά με ότι κάτσει;
β) Φτώχεια με εξασφαλισμένη ευτυχία;
Θα διάλεγα την επιλογή Α, γιατί με βάση τα όσα πιστεύω για την φτώχεια (λογικά το διαβάσατε εχθές) δεν θα είναι εξασφαλισμένη η ευτυχία. Και επίσης μου αρέσει να αποκτώ πράγματα με την αξία μου και όχι με εξασφαλίσεις άλλων. Και στη τελική τα χρήματα ποτέ δε φέρνουν τη δυστυχία. Οι άνθρωποι τη φέρνουν και όπως πάντα, στα στραβά τους, ρίχνουν αλλού τις ευθύνες και τις αποτυχίες τους. Ακόμη και σε αντικείμενα. Διότι τα χρήματα αντικείμενα είναι, όχι αγαθά.

7. Θα έδινες όλα τα υπάρχοντά σου για να βοηθήσεις τους ανθρώπους;
Μμμμμ ωραία ερώτηση! Τί ειναι άραγε τα υπάρχοντά μας;
Κινητή και ακίνητη περιουσια; Μόνο αυτά;
Θα τα έχουμε για πάντα; Όχι βέβαια!
Άρα μιλάμε για προσωρινά υπάρχοντα. 
Τα προσωρινά υπάρχοντα μπορούν να βοηθήσουν τους άλλους;
Εαν πιστευουν σε αυτά φαινομενικά μπορούν.
Ναι θα ημουν θετική στο να βοηθήσω όπως μπορούσα εάν είχα πληθώρα υλικών αγαθών αλλά σε καμία περίπτωση δε θα είχα τη δύναμη και το σθένος αν θελετε να τα δώσω όλα διότι κάθε φορά που με πλήγωνε η ανθρωποτητα πιθανό να μετάνιωνα. Και στη τελική απέχω μακριά απο αυτή την κατηγορία των ανθρώπων που κάνουν πράξη το άνω γιατί η αλήθεια ειναι πως υπάρχουν. Λιγοστοί αλλα υπάρχουν. 
Το μόνο πράγμα που θέλω να δώσω με απόλυτη σιγουριά στους ανθρώπους είναι η θετική μου σκέψη και ο καλός μου λόγος. 
Ποιοί θα το ήθελαν;
Πιθανόν όσοι πιστεύουν στα διαχρονικά υπάρχοντα. Διότι και εγώ σε αυτά πιστεύω.

8. Τι θα 'ταν εκείνο που θα συγχωρούσες σε μια συζυγική σχέση;
Υποθετικά μιλώντας, αρκετά πράγματα εφόσον άξιζε βέβαια.

9. Για ποιόν άνθρωπο στη ζωή σου θα θυσιαζόσουν;
Μεγάλη λέξη η θυσία και επίσης μεγάλο γεγονός και όσα θα άφηνε πίσω της.
Πέρα από τους γονείς μου και τη γιαγιά μου δε θεωρώ πως θα άξιζε κάποιος τη συγκεκριμένη θυσία αλλά και να ήμουν διατεθειμέννη για τα άνω άτομα να τη κάνω, εκείνα πιστεύετε πως θα συμφωνούσαν; 
Πολλές φορές κάνουμε θυσίες για ανθρώπους χωρίς να μας τις ζητάνε και μετά τους το αποκτηπάμε. Ότι χειρότερο αυτό! 
Πριν θυσιάσουμε κάτι (αν και αν κατάλαβα καλά η ερώτηση αυτή αφορά θυσία τη ζωή μας) καλό είναι να το κάνουμε για μας και όχι για τους άλλους. Οι άλλοι μπορεί να μην ήθελαν ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο. 
Θυσιάζω σημαίνει κάνω κάτι για μένα.
Θυσιάζομαι σημαίνει γίνομαι ο ίδιος/ίδια θυσία για σένα.
Τα ανω στο δικο μου σκεπτικο παντα.
Να θυσιαζα καταστασεις για τριτους ναι, τη ζωη μου ομως μονο για οσους μου εδωσαν ζωη και παλι αυτός που σου έδωσε ζωή δε θα ήθελε με τίποτα να πάρει τη δική σου.
Εσείς τι λετε; Θα ήθελε;

10. Τι είναι εκείνο που θα σε συγκινούσε πολύ σε έναν άνθρωπο;
Πολλά πράγματα με συγκινούνε. Κυρίως η αλήθεια που κρύβουν στα μάτια τους και τη βγάζουν με ότι μπορεί να παράγει ο καθένας.

11. Τι υποστηρίζεις; Λογική ή συναίσθημα; Και γιατί; 
(Ένα απο τα δυο παρακαλω και χωρις συνδυασμους μεταξυ τους).
Δε μπορω να μη τα συνδυασω γιατι πανε πακετάκι αλλά αφου θελετε να επιλέξω θα πω το συναίσθημα. Γιατί χωρις λογική ζεις, χωρίς συναισθήματα όμως;


Για πότε έφτασα στο τέλος της ανάρτησης δε το κατάλαβα.


Θα ήθελα να ευχηθώ Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα σήμερα σε όλους μας γιατί και μεγάλη γιορτή είναι αλλά και μας αφορά όλους!


Να είστε καλά! Ευχαριστώ πολύ για όλα!

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΒΥ ΞΥΛΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα ξανά!
Σήμερα έχω διάθεση για πολύ μπλόκινγκ! 

Λοιπόν το βραβείο που τριγυρνά στις γειτονιές μας ήρθε ξανά στα χέρια μου από έναν φίλο που δεν το περίμενα και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα γι' αυτό. Μια μη αναμενόμενη έκπληξη θα πω που με χαροποίησε πολύ!

Θα απαντήσω όμως μόνο στις ερωτήσεις που το συνοδεύουν γιατί όλα τα υπόλοιπα τα τήρησα τη πρώτη φορά που το έλαβα.

Ευχαριστώ λοιπόν τον Ξύλινο Ιππότη που με σκέφτηκε και με τίμησε! :)

Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις για τον νέο μου φίλο είναι οι εξής:

1.  Αγαπημένη συνήθεια;
 Βlogging! :)
 
2.  Κακή συνήθεια;
Baριέμαι εύκολα.
 
3.  Αγαπημένο ποίημα;
Μονόγραμμα - Ελύτης γιατί δεν είναι απλώς ένα ποίημα.
 
4.  Αγαπημένο βιβλίο;
Αγαπημένο βιβλίο δεν έχω. Γενικώς δε δένομαι με αντικείμενα. Μια φορά έκανα το λάθος να θεωρήσω ένα βιβλίο αγαπημένο μου και προφανώς το έκανα επειδή δεν γνώριζα τη δημιουργό του. Παρόλο που ήταν  και είναι γνωστή δεν την ήξερα. Κι όταν τυχαία παρακολούθησα μια συνέντευξή της και είδα πως με το εγώ της έπλεκε και έστρωνε ολομέταξο κόκκινο χαλί για να διαβεί αναγούλιασα. Να ήταν ενθουσιασμός θα χαιρόμουνα μαζί της, ήταν όμως ολοφάνερα έπαρση και ματαιοδοξία. Α πα πα... Σιγα το πράγμα που κάνει στην τελική! Να γράφουν όλοι μπορούνε!

5.  Αγαπημένος καλλιτέχνης (οποιασδήποτε Τέχνης);
Δε μπορώ να ξεχωρίσω διότι μου αρέσουν πολλοί άνθρωποι στο είδος τους. Και η τέχνη για μένα δεν χωρίζετε σε επτά ή σε εννιά σε κατηγορίες, τέχνη για μένα είναι τα πάντα! Και ο μέγιστος καλλιτέχνης για μένα είναι ο μπαμπάς μου! Οικοδόμος! Δε φτιάχνει απλώς κάτι, μεγαλουργεί πάνω του!

6.  Τι είναι φτώχεια;
Φτωχεια ειναι κατι που δεν μπορούμε να αναλύσουμε εφόσον δεν έχουμε κοιμηθεί σε παγκάκι μέσα στο κρύο και στη βροχή και εφόσον δεν έχει χρειαστεί να φάμε μέσα απο τα σκουπίδια άλλων. Μόνο αυτοί οι ανθρωποι γνωρίζουν τι θα πει πραγματική φτώχεια. Τα άλλα όλα είναι εικασίες.
 
7.  Τι είναι ευτυχία;
Ευτυχία είναι το συναίσθημα της ικανοποίσης και της πληρότητας. Όχι με όσα επιθυμούμε αλλά με όσα ήδη έχουμε.
 
8.  Υπάρχει Θεός;
Φυσικά και υπάρχει! Δε ξέρω πως λέγεται, δε ξέρω πως είναι, δε ξέρω που βρίσκεται μα ξέρω πως υπάρχει! Κανένας και τίποτα δε θα μπορούσε να πλάσει τη φύση και όσα είδη είμαστε πάνω της με αυτό τον τρόπο και κανένα από αυτά τα είδη δε θα μπορούσε να προκαλέσει τα δεινά που προκαλούμε εμείς στη φύση, στα ζώα και στους συνανθρώπους μας! Έτσι για να βλέπουμε και τί είμαστε και ποιά η θέση μας έναντι όλων.
 
9.  Τι είναι σκέψη;
Σκέψη είναι το να οραματίζεσαι και να οπτικοποιείς τα ερεθίσματα που δέχεσαι ή δημιουργείς για να ζήσεις όσο καλύτερα μπορείς και να προσφέρεις κάτι καλό στους γύρω σου. 
* Όταν όμως κάποιος σκέφτεται αρνητικά δυστυχώς πάει την έννοια της σκέψης σε άλλο επίπεδο! Τρέλα ονομάζεται και δεν είναι καλή... κυρίως αν οδηγήσει σε παράνοια κτλ κτλ
 
10.              Τι είναι μοίρα, και ποιος την ορίζει;
Ανεξήγητα πράγματα! Μου αρκεί να πιστεύω στο παραμύθι με τις 3 μοίρες. ;)
Λοιπόν η μοίρα εάν υπάρχει είναι μια προμελετημένη πορεία ενός ανθρώπου την οποία την ορίζει ο ίδιος ο άνθρωπος. 
Στη τελική όταν καλείσε να ακολουθήσεις μια διαδρομή μόνος σου επιλέγεις πού θα στρίψεις, αν θα ακολουθήσεις κάποιο παράδρομο, αν θα εμπιστευτείς πινακίδες και συνταξιδιώτες κτλ κτλ κτλ.
Όποιος καταλαβε, καταλαβε... 
 
11.              Και τι αλήθεια είναι καλό;
Καλο ειναι να σε νοιαζει και το χαμογελο του διπλανου σου πέρα απο το χαζο χαμόγελο το δικό σου! ;)
 
 
Λοιπόν φίλοι απάντησα με μια πνοή που λένε. Ευχαριστήθηκα την ανάρτηση γιατί έδωσα ορισμούς σε πράγματα που δεν είχα αισθανθεί την ανάγκη να δώσω, με έναν απλό και γρήγορο τρόπο που σαφώς όμως είναι το πιστεύω μου.
 
Καλό μεσημέρι σε όλους!

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ - PERFECT SENSE.

Εκφραστικοί φίλοι, καλημέρα.

Σήμερα, μιας και που ήλιος μας "έλουσε", θέλησα να σας ζεστάνω με πρόταση μια εξαιρετικής για μένα αισθηματικής και κοινωνικής θα μπορούσα να πω ταινίας που την είδα πριν χρόνια αλλά θεωρώ πως αξίζει να τη μοιραστώ μαζί σας και σε περίπτωση που δεν την έχετε δει να τη δείτε.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι μια χαζορομαντική ταινία. Δραματική τη θεωρούνε κάποιοι αλλά εγώ μένω στο αισθηματικό κομμάτι περισσότερο. Θα δείτε όμως στο τρέιλερ που ακολουθεί την πλοκή της και θα πάρετε μια γεύση.

Πάμε λοιπόν:


Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ - PERFECT SENSE.






ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Aγγλική ταινία, σκηνοθεσία Ντέιβιντ Μακένζι με τους: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Εύα Γκριν, Στίβεν Ντιλέιν, Κόνι Νίλσεν.

Από τις λίγες φορές που ένα τρέιλερ δε με ικανοποιεί και δεν το θεωρώ και αντιπροσωπευτικό της ταινίας. Ειλικρινά μου φαίνεται λίγο παρακολουθώντας το ενώ έχει τύχει να δω τη ταινία χωρίς το τρέιλέρ της. Το παρακολούθησα σήμερα και ομολογώ πως δε θα με έπειθε. Οπότε δώστε της μια ευκαιρία διαβάζοντας τα όσα ακολουθούν.


Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Η Σούζαν είναι μία επιδημιολόγος που έχει αφιερωθεί στη δουλειά της και στην ανάλυση πολλών πραγμάτων και συναισθημάτων, μα έχει αφήσει την αγάπη να χαθεί εντελώς απο τη ζωή της.

Μία μέρα όμως, κάπως ας πούμε στα ξαφνικά θα γνωρίσει έναν σεφ που δίνει πνοή στη κουζίνα με τη μαγειρική του, ο οποίος έχει μάθει να ζει κάπως πιο έντονα ας πούμε τη καθημερινότητά του.

Όπως καταλαβαίνεται, γνωρίζονται, ερωτεύονται και ξεκινάει μια μάχη για την κατάκτηση της αιώνιας αγάπης.

Μέχρι εδώ πολλά κοινά με άλλες ταινίες του είδους.

Απο κει και έπειτα ξεκινά το διαφορετικό της ιστορίας.

Μια επιδημία ξεσπά. Και τι πέρνει μαζί της; Τις αισθήσεις των ανθρώπων! Μία μία αίσθηση αφανίζεται και αφανίζεται με τρόπο παράλογο!

Όχι όχι δε θα σας πω περισσότερα γιατί αυτά πρέπει να τα ανακαλύψετε μόνοι σας στην ταινία.

Πάντως νομίζω πως καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει....

Άραγε μπορεί η αγάπη να αντέξει όλα αυτά; Κι αν μπορεί πόσα κύματα θα περάσει;

Ειλικρινά αν δε την έχετε δει, δείτε την! Αξίζει τον κόπο!


Η προσωπική μου άποψη: 
Ήθελα κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο! Και στο τέλος ήθελα κάτι με την αφή!
Μου άρεσε πάρα πολύ η όλη ιδέα και δεν είχε τυχει να δω κατι άλλο παρεμφερή μέχρι τότε τουλάχιστον!
Γενικά θεωρώ πως είναι μια ταινία που μένει βαθιά μέσα σου!


Η πιο δυνατή σκηνή του έργου: 
Για μένα οι σκηνές που προυπήρχαν πριν οι αισθήσεις εγκαταλείψουν τους ανθρώπους.
Η πιο συγκινητική όμως στιγμή το τέλος! Ήθελα κι άλλο!


Αρνητική επισήμανση:
Ήθελα κάτι με την αίσθηση της αφής.


Δυνατό κομμάτι του έργου:
Για μένα η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας. Εκπληκτική.


Σαν έξτρα μπόνους (χαχαχα) θα σας πω πως αυτο το δοκιμιο: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6.html το ειχα γραψει λιγο καιρο μετα τη ταινια. Αλλιως ξεκινησα αλλιως το πηγα. Οταν γραφω δε σκεφτομαι απλως μου βγαινουν προφανως οσα εχω ενδομυχα. Λογικα ειχα καπου εκει την ιστορια της ταινιας. :)


Όσοι απο εσάς έχετε δει τη ταινία θα χαρώ να μάθω τη γνώμη σας και όσοι απο εσάς τη δείτε, αν θέλετε ελάτε εδώ να μου καταθέσετε τις απόψεις σας.


Για περισσότερες Ταινιοεκφράσεις πατήστε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/search/label/%CE%A4%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%B5%CE%BA%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82.

Εκφραστική, όμορφη μέρα σε όλους! :)

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

ΕΡΩΤΗΣΗ BY ΈΛΛΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ.

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα.
Βροχερή καλημέρα μάλλον και λευκή για όσους μπορείτε να παίξετε χιονοπόλεμο σήμερα! :)

Δε ξέρω αν σας έλειψα, εμένα πάντως μου λείψατε πολύ και σε αυτό το σημείο να πω και απο εδώ ενα ευχαριστώ στη Σοφουλίνα μου που ανησύχησε για μένα! Αδυναμίες είναι αυτές βλέπετε! :)

Λοιπόν φίλοι εγώ θα συνεχίσω  το ποστ με μία ερώτηση που μας έδωσε η φίλη Έλλη και με χαρά προτάθηκα να απαντήσω και εγώ.


Η ερώτηση είναι η εξής:

" Βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο και μπροστά σου είναι τρεις πόρτες. Η μία πόρτα γράφει "Παρελθόν", η άλλη "Παρόν", και η τελευταία "Μέλλον". Αν περάσεις την πόρτα του παρελθόντος, θα σβηστούν όλα όσα έχεις κάνει ή έχεις περάσει και θα έχεις το δικαίωμα να ξεκινήσεις από την αρχή. Αν διαλέξεις το μέλλον, θα μάθεις όλα όσα πρόκειται να γίνουν στη ζωή σου και στη ζωή των κοντινών σου προσώπων, αλλά δε θα μπορείς να ανατρέψεις/αλλάξεις κανένα γεγονός. Αν διαλέξεις το παρόν, διαλέγεις τη στασιμότητα: τίποτα δε θα αλλάξει από όσα ζεις αυτή τη στιγμή και από όσους σε πλαισιώνουν, ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον. Τι διαλέγεις; "


Καταρχάς να πω πως βρήκα ευφυέστατη την ερώτηση και με παρέπεμψε σε ερωτήσεις τύπου ψυχολογικού χαρακτήρα.

Η απάντηση για μένα ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές, με τους κανόνες που τις διέπουν είναι εύκολη.

Επιλέγω το παρόν, όχι όμως με την έννοια της στασιμότητας αλλά με την έννοια της υπάρχουσας ζωή μου που μπορώ να την εξελίξω όπως επιθυμώ. Είμαι ικανοποιημένη με όσα με πλαισιώνουν και με αυτή μου την απάντηση που ειλικρινά πηγάζει μέσα απο τη ψυχή μου νοιώθω πως με αποστομώνω για όσες φορές έχω γκρινιάξει ( + ολα τα παρεμφερη) για τη ζωή μου. Χαίρομαι που με αποστομώνω όμως γιατί μου αξίζει!

Και επειδή αυτό το ποστ είναι μικρής έκτασης για τα δικά μου δεδομένα σκέφτομαι πως πρέπει να μοιραστώ μαζί σας κάτι που σας χρωστάω απο παλιά: http://ekfrastite.blogspot.gr/2014/01/blog-post_7.html.

Το απόφθεγμα που είχα δει τότε σε μια οθόνη και με ενόχλησε ήταν το εξής:

«Ασήμαντοι άνθρωποι είναι εκείνοι που δέχονται τις απόψεις των άλλων, χωρίς να τις επεξεργάζονται οι ίδιοι.»
Λέων Τολστόι

Για να καταλάβετε δεν με ενόχλησε το μύνημά του αλλά με ενόχλησε η λέξη ασήμαντοι που δεν είναι απλώς μια λέξη είναι ενας προσδιοριστικός χαρακτηρισμός για ανθρώπους.

Τώρα θα μου πείτε μα αυτό σε πείραξε;
Ε ναι! Έχω μεγάλο θέμα με χαρακτηρισμούς ανθρώπων! Θα προτιμούσα να έλεγε ανόητοι παρά ασήμαντοι!

Και επίσης για να μπορείς να μιλάς για ασήμαντους και να ξέρεις τι είδους ερμηνεία τους αξίζει σημαίνει πως ή μιλάς εκ πείρας ή θεωρείς τον εαυτό σου σημαντικό έναντι άλλων.

Τέλος πάντων δε με ενδιαφέρει τι ένοιωσε και εκφράστηκε έτσι, δικαίωμα του αλλά εγώ έχω μεγάλο θέμα με τους χαρακτηρισμούς ανθρώπων! Το έχω αναλύσει μάλιστα και εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/11/blog-post_29.html

Δε λέω και εγώ μπορεί ενίοτε να εκφραστώ ακομψα για άνθρωπο που και να το αξίζει κιόλας αλλά ακόμη και σήμερα μπορώ να ντρέπομαι γι' αυτό.

Ίσως τελικά σημαντικοί άνθρωποι να είναι αυτοί που μπορουν ενίοτε να επεξεργάζονται και τις δικές τους απόψεις!

Και δεν το λέω αυτό για να τονίσω πως είμαι σημαντική, το λέω για να τονίσω πως μπορούμε να περάσουμε το νόημά μας με καλύτερη έκφραση (καλύτερα να ξεκινάς με τη λέξη σημαντικοί παρά ασήμαντοι) και κυρίως καλύτερα να γνωρίσουμε κάποια στιγμή πως όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι! Και δεν υπαρχουν ομάδες, υπάρχουν μόνο μυαλά που μας κατατάσσουν σε ομάδες.

Δε θα επεκταθώ άλλο, νομίζω πως όλοι καταλάβατε γιατί ενοχλήθηκα.

Εκφραστικό μεσημέρι σε όλους!


* Η μορφοποίηση βγήκε λίγο χάλια αλλά δεν μπορώ να τη φτιάξω.....

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

ΜΟΥΣΙΚΟΕΚΦΡΑΣΗ ΕΚΠΛΗΞΗ.

Εκφραστικοί φίλοι είπα να σας ευχηθώ καλό ΣΚ με μια μουσικοέκφραση που αγαπώ πολύ. Βασικά όλα τα τραγούδια της Μαρινέλλας μπορώ να τα βάλω σε αυτή τη στήλη γιατί η ερμηνεία της είναι μαγεία! Μαγεία όμως! Δεν υπάρχει αυτή η φωνή!

Πριν το τραγούδι όμως να σας υπενθυμίσω τι τοποθετώ σε αυτή τη στήλη:

Αντιγράφω τα λόγια της πρώτης σχετικής ανάρτησης που εξηγώ τη διαφορά που έχω στο μυαλο μου:

" Σε αυτή τη στήλη δε θα υπάρχουν απλώς τραγούδια ή όμορφες συνθέσεις, θα υπάρχει μία μίξη της μουσικής και της έκφρασης, της έκφρασης απροσδιόριστα, όποιας μορφής κι αν είναι αυτή που πηγάζει μέσα από τις ανθρώπινες ψυχές.

Να τραγουδάς είναι εύκολο έστω και κι αν δεν έχεις τη "τέλεια" φωνή, να εκφράζεσαι όμως μεσω της μουσικής, να απαγγέλεις και να  μπορείς να δημιουργείς στο κόσμο εικόνες και συναισθήματα μέσω της φωνής, των στίχων και της μουσικής είναι κάπως πιο ιδιαίτερο θα τολμήσω να πω. Είναι ένα βήμα παραπέρα απο ένα συμπαθητικό ή ένα αρκετά καλό τραγούδι.

Η μουσικοέκφραση στα "αυτιά" και στη ψυχή μου είναι σα να βαδίζεις επάνω στα πούπουλα. Μόνο έτσι μπορώ να τη φανταστώ και γι αυτό το λόγο δημιουργώ τη νέα αυτή στήλη."

Η σημερινή μουσικοέφραση είναι η εξής:




Απολαύστε την!

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης

 Εκφραστικότερος στίχος:

 Σε αυτό το σημείο φίλοι έγραφα τον εκφραστικότερο κατα τη γνώμη μου στίχο, εξηγούσα το γιατί και ζητούσα και απο εσάς να μου πείτε τον δικό σας εκφραστικό στίχο, όμως ειλικρινά σήμερα δε μπορώ να επιλέξω ένα στιχάκι μόνο. Θα είναι λίγο και πολύ λειψό. Νομίζω πως η δομή του τραγουδιού είναι τέτοια που ο ένας στίχος αλληλοσυμπληρώνει, τροφοδοτεί τον άλλο μα την ίδια στιγμή δίνει δυναμη και ταύτιση στον στίχο που έχει μόλις περάσει.

Οπότε σας παρουσιάζω όλους τους στίχους, που μεταξύ μας, θεωρώ πως ήδη τους τραγουδάτε: ;)


 ΓΙΑ ΣΕΝΑΝΕ ΜΠΟΡΩ.

" Για σένανε μπορώ να βγω να ζητιανέψω,
κάθε ντροπή ν' αντέξω για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ να βγω γυμνός στους δρόμους,
αντίθετα στους νόμους και κάθε ιερό

Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω,
το αίμα μου ν' αφήσω να τρέξει σαν νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδώσω,
Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ

Για σένανε μπορώ φονιά να προσκυνήσω,
λεπρό να τον φιλήσω, για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ στον άδη να κατέβω
και σέρνοντας ν' ανέβω το πιο ψηλό βουνό

Για σένανε μπορώ στ' απόσπασμα να πάω
και να χαμογελάω σαν να `τανε γιορτή,
ν' αφήσω σαν νερό το αίμα μου να τρέξει,
χωρίς να πω μια λέξη, ούτε όχι, ούτε γιατί. "


Εκφραστικό ΣΚ σε όλους φίλοι! Να περάσετε όμορφα!

*  Η Μαρινέλλα μεγαλώνοντας κατα τη γνώμη μου ομόρφυνε πολύ! ;)

Για παλαιότερες μουσικοεκφράσεις πατήστε ΕΔΩ!

Να είστε καλά! Φιλιά πολλά σε όλους.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ BY ΛΙΑΚΑΔΑ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Εχθές έβρεχε πάρα πολύ και λέω ωραία, αύριο που θα ετοιμάσω τις ερωτήσεις της Λιακαδιτσας θα κάνω ένα παιχνιδακι με το καιρό αλλα τελικά η Λιακάδα εμφανίστηκε από μόνη της και οι αχτίδες του ήλιου μου χτυπάνε την πόρτα! ;)
Όμορφα που είναι…..!

Εγώ συνεχιζω ακάθεκτη με τις ερωτήσεις και αυτή τη φορά έρχονται από ένα αγαπημένο μπλοκοσπιτο που ακροβατεί επάνω σε μια κόκκινη λεπτή γραμμή! Τι εκφραστική ιδιότητα ε;;; Δε σου έρχονται στο νου χίλιες δυο σκέψεις;;;

Πριν συνεχίσω με τις απαντήσεις θα ήθελα να πω πως η Λιακαδιτσα με παίδεψε λίγο με τις ερωτήσεις με την καλή έννοια πάντως. Όταν τις είχα διαβάσει είπα οκ, μια χαρά, απαιτώντας όμως δε δυσκολεύτηκα με την έννοια του ότι δεν ήξερα τι να απαντήσω διότι απαντάω ειλικρινά και μου βγαίνει πηγαίο αυτό, δυσκολεύτηκα όμως με την έννοια του ότι ανακάλυψα πως για να φτάσω εκεί που θέλω έχω πολύ δρόμο μπροστά μου. Τι ακριβώς εννοώ θα το ανακαλύψετε μόνοι σας σε μια απάντηση που θα δείτε παρακάτω.

* Τελικά αυτού του είδους τα παιχνίδια δε βοηθάνε μονο τους άλλους να μας γνωρίσουν καλύτερα, νομίζω πως κυρίως βοηθάνε εμάς να βρούμε τον εαυτό μας. Και αυτό που μου άρεσε σε αυτό το παιχνίδι είναι πως όλοι απαντάμε ειλικρινά και αυτό είναι το σημαντικότερο! Εγώ τουλάχιστον που σας έχω διαβάσει όλους βλέπω ξεκάθαρα την ειλικρίνεια σας και ευχαριστώ ολόψυχα γι αυτό.

Πάμε να απαντήσουμε λοιπόν:

1. Ποια νομίζεις ότι είναι η μεγαλύτερή σου κατάκτηση?
Δε θεωρώ πως έχω κάνει καποια μεγάλη κατάκτηση μέχρι στιγμής στη ζωή μου και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω νοιώσει ακόμη την ανάγκη να κατακτήσω κάτι. Πράγματα που με κάνουν να νοιώθω υπερήφανη σαφώς και υπάρχουν αλλα και πάλι δε τα θεωρώ τοσο σημαντικά. Επιβραβεύω τον εαυτό μου αλλα μέχρι εκεί. Δε θα μου το υπενθυμίζω συχνά. Πχ ένα πράγμα που μου αναγνωρίζω είναι ότι από το 2009 ζω μόνη μου και καταφέρνω να αυτοσυντηρούμαι με ενοίκια και όλα τα συναφή με έναν βασικότατο μισθό. Είναι δύσκολο γιατί στερούμε πολλά πράγματα για να τα βγάζω πέρα  που πολλές φορές με βοηθάνε και οι δικοι μου, αλλα στη σκέψη πως τα καταφέρνω νοιώθω μια ηρεμία και χαρά.

2. Φιλία ή Έρωτας και γιατί?
Πολύ δύσκολη ερώτηση διότι και τα δυο είναι σημαντικές και σταθερές αξίες στη ζωή μας. Μπορείς να επενδύσεις πάνω τους τα πάντα αλλα μπορεί και να χάσεις τα πάντα και να πονέσει το ίδιο. Θα επιλέξω όμως τη φιλία γιατί είναι αυτή που μου δίνει τη δυνατότητα να αγαπήσω περισσοτερο κόσμο και εγω έχω ανάγκη να διοχετεύω στους ανθρώπους ότι καλό έχω μέσα μου.



3. Το μεγαλύτερο λάθος της ζωής σου ήταν...
Δε θεωρώ πως τις λάθος επιλογές μου μπορώ αυτομάτως αυτή τη στιγμή να τις χαρακτηρίσω και μεγάλο λάθος της ζωης μου. Όχι, θα ηταν άδικο να το κάνω αυτό γιατί δεν το νοιώθω. Δε μετανιώνω για τίποτα γιατί είχα τα μάτια μου ανοιχτά να μάθω μα και να πάρω  πράγματα  από όσους συνέβαλλαν σε αυτά.
Ίσως… να βαφτίσω λάθος το ότι φοβάμαι ενίοτε καποια πράγματα και αυτά με κρατάνε πίσω σε καποια βήματα που θέλω να κάνω… αλλα και πάλι ίσως… δεν είμαι σίγουρη πως τα ονομάζω λάθη κι αυτά…

4. Κλείνεις τα μάτια κι όταν τα ανοίγεις βρίσκεσαι μπροστά σε ένα καθρέπτη, τι βλέπεις?
Εμένα. Συμπαθητική είμαι. Χαμογελάω και φεύγω. Δε μου λέω κάτι.

5. Σ'αρέσει να ακροβατείς στη red thin line ή να ξεπερνάς τα όρια?
Μου αρέσει να αισθάνομαι ασφάλεια. Δεν ακροβατώ στη ζωή μου, μονο στις σκέψεις μου.

6. Το αεροπλάνο που επιβαίνεις πέφτει κι εσύ έχεις μια μόνο δυο αλεξίπτωτα. Σε ποιον μπλόγκερ θα έδινες το δεύτερο?
Εδώ φίλοι μου είναι τα δύσκολα. Και κατευθείαν σκέφτομαι μια απάντηση που είχα δώσει στην ερώτηση της Μαγιουμι σχετικά με το ποιά προσωπικότητα θα ανάσταινα αν μπορούσα.
 Είχα απαντήσει κανέναν γιατί θα ηταν άδικο να επιλέξω ανάμεσα σε τόσους. Και εκεί είχα πει ότι και στη ζωή μπορεί να βρεθούμε σε κατάσταση που να μπορούμε να σώσουμε μονο έναν και να χρειάζονται τη βοηθεια μας περισσότεροι άνθρωποι.
Με την ερώτηση λοιπόν της λιακαδιτσας έρχομαι στο δίλημμα που είχα θέσει ως απάντηση τότε. Και είχα πει κιόλας πως δε θέλω καν να το σκέφτομαι. Και τωρα το σκέφτομαι. Η μόνη έντονη σκέψη που κάνω σχετικά με τις ερωτήσεις.
Θα ήθελα πάρα πολύ φίλοι να είχα τη δυνατότητα να απαντήσω ειλικρινά πως επειδη δε θα άντεχα αυτή την επιλογή θα έδινα και τα δυο αλεξίπτωτα σε άλλους ανθρώπους μα ξέρω πως δεν το εννοώ, όχι τουλάχιστον τωρα. Ειλικρινά θα ήθελα να μπορούσα να απαντήσω έτσι αλλα ξέρω πως δεν είναι αλήθεια. Έχω δρόμο μπροστά μου για να το καταφέρω αυτό.
Οπότε η απάντηση μου είναι πως θα έδινα το αλεξίπτωτο δε οποιον καθόταν δίπλα μου σε αυτή τη διαδρομή. Δε θα έμπαινα στη διαδικασία να σκεφτώ σε ποιον πρέπει να το δώσω, η ζωή εκείνη που θα κάθονταν δίπλα μου θα είχε εξίσου την ίδια ανάγκη για επιβίωση.
Και είναι και το άλλο. Εάν έβλεπα τον διπλανό μου να με κοιτάει και εγω να απομακρύνομαι από κοντά του με το αλεξίπτωτο για να το δώσω αλλού θα με στιγμάτιζε μια ζωή το βλέμμα του και επίσης δε θα το άντεχα. Οπότε στο διπλανό κατευθείαν χωρίς δεύτερες σκέψεις.

7. Πρέπει να φύγεις... μετανάστης... σε άλλο πλανήτη... τι σε πονάει που θα αφήσεις πίσω?
Την οικογένειά μου, τους φίλους μου και την πατρίδα μου.

8. Γίνεται ένα ναυάγιο και βρίσκεσαι στη θάλασσα... δεν υπάρχει σωσίβιο αλλα βλέπεις μια σανίδα και γραπώνεσαι πάνω της... για μέρες είναι η μόνη σου σωτηρία... μέχρι που από μακριά βλέπεις ξηρά στον ορίζοντα... ένα νησί... οδηγείς τη σανίδα σου προς τα κει. Τι είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν βγαίνεις στην ξηρά?
Να σωριαστώ στο χώμα και να κλάψω από χαρά και ευγνωμοσύνη.

9. Ποιο απ'όλα τα δεινά θα ήθελες να εξαλείψεις από την Ελλάδα? (αυστηρώς ΜΟΝΟ μια επιλογή)
Το Δ.Ν.Τ.,  τη διαφθορά, τη νοοτροπία των Ελλήνων?
Αφού πρέπει να πω μια επιλογή θα πω τη διαφθορά.

10. Γάτα, Σκύλος ή τίποτε τριχωτό γιατί είσαι σιχασιάρης?
Σκύλος for ever!

11. Mε το σταυρό στο χέρι ή με το προφυλακτικό στο χέρι? :-p
Xα χα χα. Καλό. Θα ήθελα πολύ να πάθω το σκεπτικό σου γι αυτήν την ερώτηση. Λοιπόν και τα δυο είναι σημαντικά για διαφορετικό λογο το καθένα. Επειδή θεωρώ όμως πως με το πρώτο μπορείς να κάνεις πολύ περισσότερα και να εξαλείψεις πολλά πράγματα, επιλέγω το πρώτο.

Ουφ πάνε κι αυτές οι ερωτήσεις! Να δω τι θα κάνω όταν τελειώσουν! Έχω πάθει εξάρτηση πλέον! Χαχαχα


Όμορφη μέρα σε όλους! Φιλάκια πολλά εκφραστικοί μου φίλοι!


* <<Πάλεψα με τη μορφοποίηση της ανάρτησης σήμερα φίλοι αλλά δυστυχώς αυτό ήταν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω, δεν κατάφερα να το διορθώσω, ελπίζω να είναι ευανάγνωστο! :) >>