Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ

           Να, είναι κάποιες στιγμές σα τη σημερινή που για άγνωστο λόγο ή λόγους  θες να εκφραστείς μέσω του οτιδήποτε είναι αυτό που έχεις ανακαλύψει πως μπορεί να σε κάνει χαρούμενο και δημιουργικό συνάμα.
Είναι σα μια εσωτερική βαθιά επιθυμία να βρίσκει τη δύναμη να μετατραπεί σε ώθηση και να βγάλει προς τα έξω αυτό που στην ουσία θέλει από μόνο του να βγει.
Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν μέσα έκφρασης-δημιουργίας με απώτερο σκοπο να προσφέρουν, άλλοι πάλι το κάνουν αποκλειστικά για να παράγουν.
Ποιά η διαφορά τους; Στη πρώτα ομάδα ανήκουν οι άνθρωποι και στην άλλη οι μηχανές.
Ισχύει ότι ακριβώς και στα εργοστάσια. Οι μηχανές θα είναι πιο αποτελεσματικές, θα πετύχουν εξοικονόμηση χρόνου, μείωση του κόστους και των παραγωγικών συντελεστών ενώ συνάμα η απόσβεση των μηχανημάτων θα είναι κάτι παραπάνω από μεσοπρόθεσμη. Μακροχρόνια θα είναι σίγουρα αλλα ας λάβουμε υπόψη το ότι και τα μηχανήματα κάποιες φορές «αρρωσταίνουν».
Κι έπειτα ας επανέλθουμε στον άνθρωπο, στον εργαζόμενο άνθρωπο που τώρα πια υπάρχει για να εξυπηρετεί τις μηχανές. Ο άνθρωπος σε σχέση με όσα προαναφέρθηκαν είναι γνωστό πως δε μπορεί να συναγωνιστεί τις μηχανές, μπορεί όμως να συνεργαστεί μαζί τους και γιατί όχι να τους προσφέρει αυτό που στην ουσία  είναι το μεγάλο τους μειονέκτημα.
Ποιό είναι αυτό;
Η καρδιά τους φυσικά μιας και που «μυαλό» διαθέτουν και σε μεγάλο ποσοστό μάλιστα.
Ένα περιβάλλον εργασίας αποτελούμενο από πολλές μηχανές φαντάζει στο μυαλό μου ψυχρό τοπίο, ένα περιβάλλον εργασίας αποτελούμενο από μηχανές και ευτυχισμένους ανθρώπους που είναι τα μάτια, τα αυτιά και η ψυχή των μηχανημάτων  φαντάζει αρκετά πιο γλυκό, πιο προσιτό, πιο καλοσυνάτο και φυσικά αρκετά πιο ζεστό κι ανθρώπινο.
Οι άνθρωποι δεν είμαστε μηχανές άσχετα αν κάποιοι συνηθίζουν να μας βλέπουν έτσι, ούτε ο ρόλος μας στη ζωή (μιας και που πριν αναφερόμουν αποκλειστικά σε συνθήκες εργοστασίου) είναι να καθοδηγούμε αλλα και να εξαρτώμαστε από τα μηχανήματα, τα κάθε είδους μηχανήματα. Ο ρόλος μας είναι να δεχόμαστε, να παρατηρούμε, να ακούμε, να συμβουλεύουμε και να προσφέρουμε στους ανθρώπους που εχουν πραγματικά ανάγκη ή απλώς επιζητούν τη προσοχή, τη συμβουλή ή τη βοήθειά μας. Και πιστέψτε με  αν οι συνάνθρωποί μας καταλάβουν τη σημαντικότητα των παραπάνω τότε το μόνο σίγουρο είναι πως θα μας το ανταποδώσουν εις διπλούν. Όχι γιατί έτσι πρέπει να γίνει αλλα γιατί ως άνθρωποι κι αυτοί θα πρέπει να κάνουν αυτό που προστάζουν οι αισθήσεις τους.