Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

ΚΑΛΟ ΣΚ ΜΕ ΕΝΑ ΑΚΡΩΣ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί μου κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Τί σας έχω σήμερα; Τί σας έχω σήμερα;

Σας έχω ένα άκρως εκφραστικό βίντεο για το οποίο έψαξα να βρω περεταίρω πληροφορίες αλλά δε τα κατάφερα. Με μπέρδευε και η γλώσσα, χάθηκα κάπου στις αναζητήσεις μου και είπα να το αφήσω. Όποιος - όποια απο εσάς ξέρει ποιός είναι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης και πως ακριβώς λέγεται η τεχνική ζωγραφικής που κάνει θα ήθελα να μου πει να μάθω. Βασικά απο ότι κατάλαβα αυτό το είδος ονομάζεται speed painting (γρηγορη ζωγραφική σε απλή απόδοση) και είναι ένα είδος παρουσίασης στην ουσία του έργου, όπου ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει με τα χέρια ή και με διάφορα πινέλα σε σύντομο χρονικό διάστημα και με συνοδεία μουσικής, η οποία του δίνει έναν ιδιαίτερο ρυθμό έκφρασης στον τρόπο που ζωγραφίζει. 

Εμένα μου άρεσε πολύ αυτό που είδα και γι αυτό άλλωστε το μοιράζομαι μαζί σας. Όποιος ξέρει περισσότερα και θέλει ας τα μοιραστεί μαζί μας.

Το βίντεο είναι το ακόλουθο και είναι μαγικό:




Ωραίο ε; :)

Εκφραστικό, εντυπωσιακό, δημιουργικό, όλα τα έχει!

Κάτι άσχετο, ο καλλιτέχνης σας θύμισε λίγο τον δικό μας τον  Σαββόπουλο ή μόνο εμένα μου ήρθε αυτόματα στο μυαλό αυτή η ομοιότητα; :P


Όμορφο ΣΚ φίλοι! Να περάσετε όμορφα ότι κι αν πάτε, ότι κι αν κάνετε! Κι απο Δευτέρα εδώ είμαστε, τα λέμε! :)

Φιλάκια πολλά σε όλους! <3

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

H ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΜΠΡΟΥ.

Εκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα!
Καλημέρα; Ε εντάξει μεσημέριασε αλλά καλημέρα θα σας πω!

Σήμερα σας έχω ενα υπέροχο θέμα που το ανακάλυψα τυχαία σερφάροντας στο διαδίκτυο και μου άρεσε τόσο πολύ που έψαξα να βρω περισσότερες πληροφορίες τις οποίες και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας.

Η τεχνική Ebru ή αλλιώς η τεχνική του μελανιού ειναι η τέχνη της ζωγραφικής στο νερό με μελάνι.
Πιο συγκεκριμένα:


Τι είναι το εμπρού  
Το εμπρού είναι μια παραδοσιακή τέχνη ζωγραφικής, ένα είδος μαρμαρογραφίας, που είναι γνωστή στην Τουρκία εδώ και αιώνες. Η ζωγραφιά γίνεται πάνω στο νερό και ύστερα κολλάει στο χαρτί. “Το εμπρού είναι μια παραδοσιακή τέχνη, που κανείς δεν ξέρει από πού ξεκίνησε. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εμφανίστηκε τον 9ο αιώνα. Επειδή με την τέχνη αυτή δημιουργούνται μοτίβα και αφηρημένες μορφές και λουλούδια, χρησιμοποιήθηκε και για τη διακόσμηση του Κορανίου. Είναι μια τέχνη που ανταποκρίνεται στην ισλαμική αντίληψη. Σήμερα έχει εξελιχθεί και πολλοί καλλιτέχνες τη χρησιμοποιούν σε συνδυασμό με κολάζ. Επίσης, η τεχνική εμπρού χρησιμοποιείται πλέον για τη διακόσμηση κεραμικών, μεταξωτών, γυαλιού”, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Τουρκάλα ζωγράφος, Φεριντέ Νταγιάντς, που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη μαζί με τις μαθήτριές της, μετέχοντας σε μια έκθεση εμπρού, με θέμα “Αντανάκλαση φιλίας στο νερό”, που φιλοξενείται στην Κάζα Μπιάνκα έως τις 5 Ιουλίου. Το εμπρού είναι μια τέχνη που βασίζεται στη σχέση δάσκαλου-μαθητευόμενου. Μια τέχνη που δεν μπορεί να τη μάθει κάποιος στο Πανεπιστήμιο. “Στη Σχολή Καλών Τεχνών, στην Κωνσταντινούπολη, γίνονται κάποια μαθήματα, αλλά είναι επιφανειακά, απλώς δείχνουν την τεχνική. Θα πρέπει να μαθητεύσει κανείς κοντά σε έναν έμπειρο δάσκαλο για να μάθει. Ένα έργο ζωγραφικής με λαδομπογιά, με ακουαρέλα, με παστέλ μπορείς να το δημιουργήσεις σε έναν οποιονδήποτε χώρο. Αυτό δεν ισχύει για το εμπρού. Για να κάνεις εμπρού πρέπει να δουλέψεις σε εργαστήριο, με κατάλληλες συνθήκες και υλικά.

Τα μυστικά του εμπρού  
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για το εμπρού είναι δυσεύρετα για κάποιον που δεν ξέρει. Mια πηκτική ουσία από κόκκινα φύκια (καραγενάνη), εκχύλισμα (κόμμι) από τραγάκανθο, ορυκτά χρώματα, καλής ποιότητας χολή βοδιού, κλαρί τριανταφυλιάς, τρίχες από ουρά αλόγου, απορροφητικό χαρτί και ένα τετράγωνο ταψάκι, βάθους περίπου 6 εκ. και διαστάσεων συνήθως 35Χ50 εκ.
Τα μυστικά του εμπρού, σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα είναι: η χρήση καλής ποιότητας χολής βοδιού (που τη βρίσκει κάποιος στα σφαγεία) και πινέλου φτιαγμένου από κλαρί τριανταφυλλιάς (επειδή εμποδίζει την οξείδωση) και τρίχες από ουρά αλόγου (επειδή οι τρίχες αυτές επιτρέπουν να πέφτουν τα χρώματα σταγόνα- σταγόνα και να μην ανακατεύονται μεταξύ τους).
“Δεν υπάρχει δοσολογία για τη δημιουργία των χρωμάτων. Η ποσότητα της χολής και του νερού καθορίζεται με το μάτι. Τα προσθέτουμε στο χρώμα με το σταγονόμετρο. Ένα άλλο μυστικό είναι ότι πρέπει κανείς να δουλέψει πολύ γρήγορα για να μην αναμειχθούν τα χρώματα και χαλάσει η ζωγραφιά. Πολύ σημαντικό είναι και το πώς θα βάλεις το χαρτί πάνω στη ζωγραφιά. Χρειάζεται ένας μήνας για να μάθει κανείς να τοποθετεί σωστά το χαρτί. Θα πρέπει να μην μείνει καθόλου αέρας ανάμεσα στο νερό και το χαρτί, γιατί στα σημεία που έχει μείνει αέρας δεν κολλάει το χρώμα και το έργο καταστρέφεται. Γιʼ αυτό, οι διαστάσεις του χαρτιού πρέπει να είναι μισό εκατοστό μικρότερες από τις διαστάσεις του ταψιού. Κάθε έργο φτιαγμένο με αυτή την τεχνική είναι μοναδικό. Δεν υπάρχει περίπτωση να φτιάξει κανείς δυο ολόιδια. Παρόμοια μπορούν να γίνουν, ολόιδια όμως ποτέ.








Και για το τέλος σας έχω δυο βίντεο, απίστευτα! Είναι πανέμορφα! Νομίζω οτι θα τα ευχαριστηθείτε όσο και εγώ! :)



 


 



Υπέροχα ε; :)
Αυτά για σήμερα φίλοι!

Καλό μεσημέρι σε όλους!

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

TO ΔΙΚΟ ΜΟΥ CINEFIL.

Eκφραστικοί μου φίλοι καλημέρα!
Κι έλεγα τί ανάρτηση θα κάνω σήμερα; Τί ανάρτηση θα κάνω σήμερα; Ε βρηκα λοιπόν  τι ανάρτηση θα κάνω σήμερα.

Για να καταλάβετε, "ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ CINEFIL" είναι μια ιδέα για κινηματογραφικό "παιχνίδι" του νέου μπλοκοφίλου Γιάννη (σήμερα τον ανακάλυψα απο φιλικά ιστολόγια) με το παρακάτω ερωτηματολόγιο:

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΞΕΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 
Αρκετοι μου αρεσουνε αλλα απο τους πιο αγαπημενους μου ειναι ο Τζονι Ντεπ γιατι σχεδον ολες του οι ταινιες μου αρεσουν πολυ.


ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΞΕΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Επισης μου αρεσουν πολλες αλλα θα πω την Μεριλ Στριπ γιατι εχει ετσι μια ξινιλα και μια γλυκυτητα ταυτοχρονα που την κανουν μοναδικη και ανεπαληπτη.


ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Βασιλης Χαραλαμποπουλος απο πολυ παλια! Υπεροχος!


ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Η Μπέσσυ Μάλφα για πολλους λογους. Γενικοτερα μ αρεσει και σαν ανθρωπος πολυ!


ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΞΕΝΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Μάρτιν Σκορσέζε! Ποια ταινία να πρωτοθυμηθώ! Ο τελευταίος πειρασμος; Ηugo; Το νησί των καταραμένων; Ο λύκος της wall street; Βασικα ειναι τοσες πολλες και με ποικιλα θεματολογια! Μου αρεσει αυτη η ποικιλια μαλλον! 


ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Βασικα μου αρεσε ο Αλέκος Σακελλάριος αλλά θελοντας να επιλέξω απο της δικης μου ας πουμε γενιας θα πω τον Παντελη Βουλγαρη. Απο τους καλυτερους πιστευω!


ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟ ΡΟΛΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΥΠΟΔΥΘΩ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ
Α θα ηθελα το ξωτικο στη ταινια avatar. Πολυ μ' αρεσε.


ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ή ΞΕΝΗ) ΕΠΙΘΥΜΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ

Δε θελω να δω αμεσα καποια συγκεκριμενη. Οτι μου κανει κλικ εκεινη τη στιγμη. Προτιμω παντως να βλεπω ταινιες που δε τις πολυδιαφημιζουνε και δεν πρωταγωνιστουν τρανταχτα ονοματα. Αποδεδειγμενα πια ειναι πολυ καλυτερες!



ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΑΣ: ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ
Την εποχη των παγετωνων. Δε την εχω δει και ολοι μου λενε οτι πρεπει.



ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΤΕ .....ΛΙΩΣΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΤΕ και ΓΙΑΤΙ;
Το Μια ελληνιδα στο χαρεμι. Η μονη που αν τυχει και τη δω στη τηλεοραση θα την απολαυσω ξανα και ξανα σαν να ειναι η πρωτη φορα! Καμια αλλη δε συγκρινεται με τη δικη μας παλια κωμωδια και την υπεροχη Ρενα μας!



Αυτα απο μένα φίλοι! Ωραια ητανε! Παιξτε και εσεις! Θα το ευχαριστηθείτε! :)

Όμορφη μέρα σε όλους! Να περνάτε καλά ότι κι αν κάνετε!

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

KOVACS - MY LOVE

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Σήμερα αποφάσισα να σας ευχηθώ καλό Σαββατοκύριακο με ένα αγαπημένο μου τραγούδι που είναι το εξής:

 
Kovacs - My Love.
Απο τα ομορφότερα τραγούδια θεωρώ που έχουν κυκλοφορήσει σχετικά πρόσφατα.

Σκέφτηκα που λέτε φίλοι να σας παροτρύνω να ευχηθείτε και εσείς καλό ΣΚ με ένα τραγούδι, είτε εδώ, είτε στο μπλοκ σας ή όπου αλλού θέλετε. Αυτή η ιδέα μου ήρθε μόλις και σας την εκφράζω με πολλή αγάπη. ΟΚ, δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, από τα πιο απλά πράγματα που θα μπορούσα ποτέ να σας παροτρύνω να κάνετε αλλά αυτά τα μικρά πράγματα θεωρώ πως κάποιες φορές έχουν μεγάλη σημασία γιατί είναι αυτή η μικρή αλλαγή που κάτι μπορεί να φέρει! ;)

Να είστε καλά και να χαμογελάτε πάντα! <3

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ..... ΠΙΚΡΑΛΙΔΑ!

Σα να κάνουμε βαφτίσια αισθάνομαι με αυτό το τίτλο που έβαλα αλλά ειλικρινά αυτός ταίριαζε με το θέμα μας σήμερα!

Θυμάστε πριν κάποιες αναρτήσεις που σας ρώταγα πώς λένε το φυτό αυτό που μοιάζει σαν βαμβάκι και τα φύλλα του ταξιδεύουν συχνά στον αέρα;  Αν δε θυμάστε μπορεί να φρεσκάρετε τη μνήμη σας Εδώ και Εδώ.

Ε, άλλοι το ξέρατε ως λουλούδι κλέφτη, άλλοι ως λουλούδι ευχών, άλλοι ως χρυσαλιφούρφουρο, άλλοι ως δόντι του λιονταριού, άλλοι ως αγριοράδικο και άλλοι ως πικραλίδα που είναι και το κανονικό του όνομα. Μεταξύ μας, το όνομα πικραλίδα δε του ταιριάζει βρε παιδιά, είναι λίγο για τη χάρη και την ομορφιά του αλλά τελικά έτσι λέγεται και είναι ένα βότανο με πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες.

Χάρη στον αγαπημένο μπλοκογείτονα Niko Μοus,  μοιράζομαι μαζί σας ένα βίντεο στο οποίο μπορείτε να απολαύσετε την μεταμόρφωσή του! Ειλικρινά δε το περίμενα έτσι. Είναι όμορφο, γίνεται λίγο άσχημο και περίεργο και στο τέλος είναι καταπληκτικό! 

Ευχαριστώ φίλε μου για το βίντεο αυτό! Ελπίζω να σας αρέσει φίλοι!




Όμορφη μέρα σε όλους! Να περνάτε καλά και να διασκεδάζετε! :)

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

O ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Σήμερα σας έχω μια αναδημοσίευση από το αγαπημένο, φιλικό μπλοκ του μυστήριου κοριτσιού, που σκοπό έχει να σας κάνει για λίγο παιδιά.
Είναι ένα γλυκό παραμυθάκι και είναι το ακόλουθο:


O ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ελέφαντας που όλη μέρα καθόταν και δεν έκανε τίποτα.

Ζούσε μόνος του σ’ ένα σπιτάκι πέρα ψηλά στην κορφή ενός στριφογυριστού δρόμου.

Από το σπίτι του ελέφαντα, ο στριφογυριστός δρόμος κατέβαινε, όλο κατέβαινε γεμάτος στροφές κι έφτανε σε μία πράσινη κοιλάδα, όπου ήταν ένα άλλο σπιτάκι. Στο σπιτάκι εκείνο ζούσε μία πεταλούδα.

Μια μέρα, εκεί που ο ελέφαντας καθόταν στο σπιτάκι του πλάι στο παράθυρο και κοίταζε έξω και δεν έκανε τίποτα (κι ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί αυτό ακριβώς του άρεσε να κάνει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο), είδε κάποιον ν’ ανεβαίνει, ολοένα ν’ ανεβαίνει το στριφογυριστό δρόμο κατά το σπιτάκι του∙ κι άνοιξε διάπλατα τα μάτια του και σάστισε πολύ. “Ποιος να ‘ναι αυτός που ανεβαίνει κι ολοένα κι ανεβαίνει το στριφογυριστό δρόμο κατά το σπιτάκι μου;” αναρωτήθηκε ο ελέφαντας.

Και μια στιγμή αργότερα, είδε πως ήταν μία πεταλούδα που πετάριζε χαρούμενα στο στριφογυριστό δρόμο∙ κι ο ελέφαντας είπε: “Απίστευτο! Θα περάσει άραγε απ’ το σπιτάκι μου να μου κάνει επίσκεψη;” Όσο πλησίαζε η πεταλούδα, τόσο η αγωνία του ελέφαντα μεγάλωνε – ώσπου η πεταλούδα ανέβηκε τα σκαλιά του μικρού σπιτιού και χτύπησε πολύ απαλά με το φτερό της την πόρτα. “Είναι κανείς εδώ;” ρώτησε.

Ο ελέφαντας ήταν ενθουσιασμένος, μα δεν είπε λέξη.

Η πεταλούδα χτύπησε ακόμη μια φορά με το φτερό της, λίγο πιο δυνατά αλλά πάλι πολύ απαλά, και είπε: “Μένει κανείς σ’ αυτό το σπίτι;”

Ούτε και τότε ο ελέφαντας είπε τίποτα, γιατί απ’ τη χαρά του δεν μπορούσε να μιλήσει.

Την τρίτη φορά η πεταλούδα χτύπησε την πόρτα αρκετά δυνατά και ρώτησε: “Είναι κανείς μέσα;” Αυτήν τη φορά ο ελέφαντας είπε με φωνή που έτρεμε: “Εγώ”. Η πεταλούδα κοίταξε δειλά απ’ τη μισάνοιχτη πόρτα και είπε: “Ποιος είσαι εσύ που ζεις σ’ αυτό το σπιτάκι;” Κι ο ελέφαντας κοίταξε δειλά από τη μισάνοιχτη πόρτα και είπε: “Είμαι ο ελέφαντας που δεν κάνει τίποτα όλη μέρα”. “Ω” είπε η πεταλούδα. “Να περάσω;” “Κόπιασε” είπε ο ελέφαντας μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο, γιατί ήταν τρισευτυχισμένος. Η πεταλούδα έσπρωξε απαλά την πόρτα με το φτερό της, την άνοιξε και μπήκε.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν εφτά δέντρα που ζούσαν πλάι στο στριφογυριστό δρόμο. Κι όταν η πεταλούδα έσπρωξε την πόρτα με το φτερό της και μπήκε στο σπιτάκι του ελέφαντα, ένα από τα δέντρα είπε σ’ ένα από τα δέντρα: “Μου φαίνεται πως θα βρέξει”.

“Ο στριφογυριστός δρόμος θα γίνει μούσκεμα και θα μοσχοβολάει”, είπε ένα άλλο δέντρο σ’ ένα άλλο δέντρο.

Ένα από τ’ άλλα δέντρα είπε τότε σ’ ένα από τ’ άλλα δέντρα: “Τι τυχερή που είναι η πεταλούδα που είναι ασφαλής στο σπιτάκι του ελέφαντα. Έτσι δεν θα πάθει τίποτα απ’ τη βροχή”.

Μα το μικρότερο απ’ τα δέντρα είπε: “Άρχισε κιόλας να βρέχει, το νιώθω”. Και πράγματι, την ώρα που η πεταλούδα κι ο ελέφαντας συζητούσαν μες στο σπιτάκι του ελέφαντα, πάνω ψηλά στην κορφή του στριφογυριστού δρόμου, άρχισε παντού να πέφτει μια απαλή βροχή∙ κι η πεταλούδα με τον ελέφαντα κάθισαν μαζί πλάι στο παράθυρο και κοίταζαν έξω κι ένιωθαν ασφαλείς και χαρούμενοι, ενώ ο στριφογυριστός δρόμος είχε μουσκέψει κι είχε αρχίσει να μοσχοβολάει, όπως ακριβώς είχε πει το τρίτο δέντρο.

Δεν πέρασε πολλή ώρα κι η βροχή σταμάτησε. Ο ελέφαντας αγκάλιασε πολύ απαλά τη μικρή πεταλούδα και είπε: “Μ’ αγαπάς λιγάκι;”

Κι η πεταλούδα χαμογέλασε και είπε: “Όχι, σ’ αγαπώ πάρα πολύ”.

Ο ελέφαντας τότε είπε: “Είμαι πολύ χαρούμενος, νομίζω πως πρέπει να πάμε να κάνουμε μια βόλτα μαζί εσύ κι εγώ: η βροχή σταμάτησε πια κι ο στριφογυριστός δρόμος μοσχοβολάει”.

Η πεταλούδα είπε: “Ναι, αλλά πού να πάμε εσύ κι εγώ;”

Ας κατεβούμε το στριφογυριστό δρόμο κι ας πάμε πέρα μακριά, εκεί που δεν έχω πάει ποτέ” είπε ο ελέφαντας στη μικρή πεταλούδα. Κι η πεταλούδα χαμογέλασε και είπε: “Πολύ θέλω να κατεβώ μαζί σου το στριφογυριστό δρόμο και να πάμε πέρα μακριά – ας βγούμε απ’ την πορτούλα του σπιτιού σου κι ας κατεβούμε τα σκαλιά μαζί – τι λες;”

Βγήκαν λοιπόν μαζί απ’ το σπιτάκι, και το χέρι του ελέφαντα αγκάλιαζε πολύ απαλά την πεταλούδα. Το μικρότερο απ’ τα δέντρα είπε τότε στους έξι φίλους του: “Μου φαίνεται πως η πεταλούδα αγαπάει τον ελέφαντα όσο κι ο ελέφαντας αγαπάει την πεταλούδα, και χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί θα μείνουν αγαπημένοι για πάντα”.

Κι ο ελέφαντας με την πεταλούδα κατέβαιναν, ολοένα και κατέβαιναν το στριφογυριστό δρόμο.

Μετά τη βροχή είχε βγει ένας υπέροχος λαμπερός ήλιος.

Στο στριφογυριστό δρόμο τα λουλούδια μοσχοβολούσαν.

Ένα πουλί άρχισε να τραγουδάει σ’ ένα θάμνο και τα σύννεφα χάθηκαν απ’ τον ουρανό κι ήταν παντού Άνοιξη.

Όταν έφτασαν στο σπίτι της πεταλούδας κάτω στην πράσινη κοιλάδα, που ήταν πράσινη όσο ποτέ, ο ελέφαντας είπε: “Αυτό είναι το σπίτι σου;”

Κι η πεταλούδα είπε: “Ναι, αυτό είναι”.

“Να περάσω;” είπε ο ελέφαντας.

“Ναι” είπε η πεταλούδα. Ο ελέφαντας λοιπόν έσπρωξε ελαφρά την πόρτα με την προβοσκίδα του και μπήκαν στο σπίτι της πεταλούδας. Τότε ο ελέφαντας φίλησε την πεταλούδα πολύ απαλά κι η πεταλούδα είπε: “Γιατί δεν είχες έρθει ποτέ μέχρι τώρα εδώ κάτω στην κοιλάδα που μένω;” Κι ο ελέφαντας απάντησε: “Γιατί δεν έκανα τίποτα όλη μέρα. Τώρα όμως που ξέρω πού μένεις, θα κατεβαίνω κάθε μέρα το στριφογυριστό δρόμο για να σε βλέπω, αν δεν σε πειράζει – σε πειράζει;” Τότε η πεταλούδα φίλησε τον ελέφαντα και είπε: “Σ’ αγαπώ και θέλω πολύ να έρχεσαι”.

Κι από τότε ο ελέφαντας κατέβαινε κάθε μέρα το στριφογυριστό δρόμο που μοσχοβολούσε (περνώντας πλάι απ’ τα εφτά δέντρα και το πουλί που κελαηδούσε μες στο θάμνο) για να πάει στη μικρή του φίλη την πεταλούδα.

Κι έμειναν αγαπημένοι για πάντα.

e.e.cummings, Παραμύθια (εκδ. Νεφέλη).
 
 
Πεταλούδα, ελέφαντα, δεντράκια, θάμνο, δρόμος,λουλούδια, βροχή! Όλα τα καλά τα είχε! Ελπίζω να σας άρεσε φίλοι! Να είστε καλά και να έχετε μία όμορφη μερα!

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΚΥΜΑ - DIE WELLE.

Eκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί βροχή ήταν αυτή αυτές τις μέρες!
Πανικός!

Σήμερα με διακατέχει από το πρωί μια βαθιά ανάγκη να δω ταινία. Και νοιώθω οτι μία δε θα μου είναι αρκετή. Σκέφτηκα λοιπόν να σας προτείνω μία ταινία για σήμερα σε περίπτωση που κάποιος/κάποια από εσάς έχει την ίδια ανάγκη με εμένα.

Μια αρκετά καλή ταινία που αφηγείται μια πραγματική ιστορία,  την οποία μου πρότειναν και είδα σχετικά πρόσφατα, είναι η εξής:


ΤΟ ΚΥΜΑ - DIE WELLE.




Δραματική 2008 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'
Γερμανική ταινία, σκηνοθεσία Ντένις Γκάνσελ με τους: Γιούργκεν Φόγκελ, Φρέντερικ Λάου, Μαξ Ρίμελτ, Τζένιφερ Ούλριχ


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 

 

Όπως διαβάσατε και πιο πάνω η ταινία αφηγείται μια πραγματική ιστορία, μάλλον ένα υπαρκτό πείραμα που έγινε τον Απρίλιο του 1967 σε ένα γυμνάσιο του Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια από το δάσκαλο Ρον Τζόουνς (Ron Jones). Ο συγκεκριμένος καθηγητής διδάσκει το θέμα της απολυταρχίας στους μαθητές του όταν αποφασίζει να συμπεριλάβει στην μέθοδο διδασκαλίας που χρησιμοποιεί ένα πείραμα, το οποίο αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς καταλήγει.

 

Θεωρώ πως όσοι αγαπάνε ταινίες με πειράματα (οπώς εγώ) θα την ευχαριστηθούν. Δεν είναι μονο τα πολλαπλά μυνήματα που περνάει είναι και το έντονο συναίσθημα που σε διακατέχει τη στιγμή που τη βλεπεις.

 

Δε θα πω άλλα στοιχεία, θα πω μόνο πως όσοι θέλουν να ενημερωθούνε για το πείραμα αυτό μπορούν να διαβάσουν το ιστορικό του ΕΔΩ!

 

Θα χαρώ όποιος έχει δει τη ταινία ή όποιος τη δει στο μέλλον να μοιραστεί μαζί μας την άποψή του.

 

Δεν θα αναφέρω κάτι άλλο γιατί δε θέλω να σας προιδεάσω καθόλου. Εγω σας τη προτείνω πάντως χωρίς κανένα δισταγμό. Εξάλλου το θέμα που διαπραγματεύεται κατα κάποιο τρόπο είναι και θα είναι πάντα τόσο επίκαιρο και δυνατό που ειλικρινά νοιώθω να τρομάζω.


 

Να σας θυμίσω μόνο πως για περισσότερες "Ταινιοεκφράσεις" μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ.

 

Καλό ΣΚ σε όλους! Να περνάτε καλά και να διασκεδάζετε εύχομαι!

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;

Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!

Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!

(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)

(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)

Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 

Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)

Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν είμασταν μικρά λουζόσουνα εσύ για να λουστώ και εγώ έπειτα!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν είμαστε μαζί στο μετρό ή στον ηλεκτρικό δε κατεβαίνουμε σχεδόν ποτέ στην στάση που πρέπει!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν χάσουμε το δρόμο και τον προσανατολισμό μας εσύ αγχώνεσαι και εγώ γελάω!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που οταν γελάμε μαζί, μας κάνει ο γείτονας παρατήρηση και ο από πάνω ένοικος μας πετάει πράγματα για να καταλάβουμε πως μας έχει ακούσει όλο το τετράγωνο!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν έρχομαι Αθήνα μου κάνεις όλα τα χατήρια, με πας όπου θέλω και δε βγάζεις άχνα, καημένη μου!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που περνάμε τους δρόμους πεζοί με κόκκινο φανάρι και το αντιλαμβανόμαστε πολύ αργότερα!
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που τσακωνόμαστε πάντα με τόση χάρη! Σε αυτό το σημείο τί να πρωτοθυμηθώ! Νομίζω πως η καλύτερή μας στιγμή ήταν τότε στο Πλανητάριο.You Know! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που χρόνια τώρα μοιραζόμαστε πολλές σκέψεις, συναισθήματα, απόψεις και στιγμές που μόνο ως ευχάριστες και γλυκές αναμνήσεις μπορώ να χαρακτηρίσω! Και εύχομαι κι άλλες τόσες ξαδέρφη μου! Κι άλλες τόσες! Για πολλά χρόνια ακόμη, με την ίδια όμως χαρά και συχνότητα! ;) Ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου! :) <3

Να σε χαιρόμαστε αγαπημένη μου! Στη ζωή σου να έχεις πάντα ότι επιθυμείς και αυτή τη ζωντάνια, τη καλοσύνη και την ενέργεια που βγάζεις να την προσφέρεις στους άλλους απλόχερα όπως είθιστε να κάνεις! Και να μη χάσεις ποτέ απο μέσα σου το χιούμορ που διαθέτεις! Και εγώ πια ξέρω καλά πόσο δυναμικό και αφοπλιστικό είναι!

Και επειδή δε μπορώ να κλείσω την ανάρτηση χωρίς να σε πειράξω, δες τι σου χω παρακάτω! ;)



Χαχαχαχα τσαχπινιά! ;) :P



Κι άλλη τσαχπινιά! Τί έτσι θα σ' άφηνα;;;

Καλά μιλάμε, πολύ τη διασκέδασα αυτή την ανάρτηση! Εύχομαι το ίδιο και εσύ και όλοι οι εκφραστικοί μου φίλοι!

Όμορφη μέρα σε όλους παιδιά! Να περνάτε υπέροχα! <3

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ - ΣΤΑΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα!
Τί κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Καιρό έχω να μοιραστώ μαζί σας αγαπημένη μουσικοέκφραση! Νομίζω πως ήρθε η ώρα να το κάνω.
Μιας που την απολαμβάνω μόνη μου τώρα, λέω γιατί όχι; Ας την απολαύσουμε και μαζί.

Να σας θυμίσω όμως τί είναι για μένα η μουσικοέκφραση....

" Σε αυτή τη στήλη δε θα υπάρχουν απλώς τραγούδια ή όμορφες συνθέσεις, θα υπάρχει μία μίξη της μουσικής και της έκφρασης, της έκφρασης απροσδιόριστα, όποιας μορφής κι αν είναι αυτή που πηγάζει μέσα από τις ανθρώπινες ψυχές.

Να τραγουδάς είναι εύκολο έστω και κι αν δεν έχεις τη "τέλεια" φωνή, να εκφράζεσαι όμως μεσω της μουσικής, να απαγγέλεις και να  μπορείς να δημιουργείς στο κόσμο εικόνες και συναισθήματα μέσω της φωνής, των στίχων και της μουσικής είναι κάπως πιο ιδιαίτερο θα τολμήσω να πω. Είναι ένα βήμα παραπέρα απο ένα συμπαθητικό ή ένα αρκετά καλό τραγούδι.

Η μουσικοέκφραση στα "αυτιά" και στη ψυχή μου είναι σα να βαδίζεις επάνω στα πούπουλα. Μόνο έτσι μπορώ να τη φανταστώ και γι αυτό το λόγο δημιουργώ τη νέα αυτή στήλη."


Ε εγω με αυτο το τραγουδι που σας έχω σήμερα τα παραπάνω αισθάνθηκα. Ελπίζω και εσείς!

   
"Κι όπως φεύγουν οι μέρες                                             
και σε παίρνουν μακριά
σαν λουλούδι η καρδιά μου
στον αέρα σκορπά."




" Δε μου μένει τίποτα
τίποτα να κάνω
τίποτα να πω
Δε μου μένει τίποτα
κι όμως σ’ αγαπάω
κι είμαι ακόμα εδώ
Θα περάσουν οι μέρες... "

Είναι η συμμετοχή του Στάθη Δρογώση στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 2005.

Στίχοι:  
Εβίτα Σκουρλέτη
Μουσική:  
Στάθης Δρογώσης

Συγκινητικό και αισθαντικό τραγούδι!
Kαί πόσο γλυκιά φωνή βρε παιδιά!
Αει στο καλό, συγκινήθηκα πάλι! ;)

Όμορφη μέρα να έχετε φίλοι! <3

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ "ΥΠΟΔΥΟΜΕΝΟΣ" ΡΟΛΟΣ ΨΥΧΗΣ.

Τα φαινόμενα "απατούν". Υποδύονται σωστά τις καμουφλαρισμένες αυταπάτες.
Η ψυχή ποτέ! Ακόμα κι αν νομίζεις πως την κορόιδεψες να ξέρεις πως παίζει με τις "κρυμμένες" αυταπάτες σου.
Πάντα γνωρίζει. Απλώς κάποιες στιγμές θέλει να ζήσει κι αυτή το "δράμα" ή το "παραμύθι" της.

ΑΛΗΘΟΦΑΝΗ ΨΕΜΑΤΑ.

Αναρίθμητοι οι άνθρωποι που υποστηρίζουν οτι σιχαίνονται το ψέμα και όμως το προσκυνάνε και το 
υπηρετούνε σαν Θεό τους! Τι κρίμα να ανήκεις στην δική τους κατηγορία και να μην μπορείς να βρεις ούτε ένα αληθοφανές ψέμα για πείσεις τον εαυτό σου.

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ.



Είναι λέει το Λουλούδι των Ευχών!
Κάνεις μια ευχή, φυσάς και τα πέταλά του ταξιδεύουν μακρυά - εκεί που πρέπει - την ευχή σου.
Όταν ήμουνα μικρή θυμάμαι πολλά τέτοια πέταλα να "αρμενίζουν" στον ουρανό. (πηγή)

Τώρα τί έγινε; Στερέψαμε από ευχές; Μάλλον απο "άνθη" θα λεγα...

Εγώ πάντως την έκανα;
Εσύ;

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ - ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ΚΙ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΙΠ ΜΕ ΑΠΙΘΑΝΟ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΠΟΥ ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ.

Είναι αυτό που λένε απ όλα έχει ο μπαξές! 

Ε το ίδιο συμβαίνει και σε αυτή μου την ανάρτηση.

Μια υπέροχη εικόνα δώρo απο την Λίζα μου που άργησα να πάρω "χαμπάρι"! Ευχαριστώ πολύ Λιζάκι, είναι πανέμορφη και με εκφράζει. 

Αλήθεια, αυτό το λουλούδι πώς λέγεται; Παλαιότερα θυμάμαι έβλεπα συχνά στην ατμόσφαιρα αυτά τα μικρά λευκά τοτ βαμβακένια φυλαράκια και πολύ χαιρόμουνα.

 Θέλω να τα ξαναδώ..... 



Και μετα την εικόνα σας έχω ένα τραγούδι που ανακαλυψα πριν λίγο στο youtube και μου άρεσε πολύ. Να τοοοοοο:



Και για το τέλος σας έχω ένα ξένο τραγουδάκι χαριτωμένο, διασκεδαστικό κτλ κτλ που παραπέμπει σε άλλη εποχή. Δείτε βιντεοκλίπ και χορευτικό και θα καταλάβετε.



Δε σας μπορούσε να είναι ο θηλυκός Michael Jackson;; ;)

Όμορφη μέρα σε όλους φίλοι! Να είστε καλά και να περνάτε τέλεια εύχομαι!

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

ΤΡΑΓΟΥΔΙ? ΚΗΔΕΙΑ? ΘΑΝΑΤΟΣ? ΟMG!!!!

Ναι ναι κάπως έτσι σκέφτηκα φίλοι όταν αποφάσισα να κάτσω να γράψω τη συμμετοχή μου στην ιδιαίτερη θα έλεγα ιδέα της μπλοκογειτόνισσας Πέτρας που άκουσον άκουσον τι πήγε και σκέφτηκε η φιλενάδα.

Ρωτάει που λέτε η αδυναμία:

Εμ δεν ειχα σκεφτεί, ούτε ήξερα πόσο δύσκολο θα ήταν να σκεφτώ λαμβάνοντας μέρος αλλά σκεπτόμενη σήμερα αναρωτήθηκα  τα όσα σας έγραψα στον τίτλο.

Θέλετε να τα εμπεδώσετε;
Ορίστε:

ΤΡΑΓΟΥΔΙ? ΚΗΔΕΙΑ? ΘΑΝΑΤΟΣ? ΟMG!!!! (Το OMG ειναι για οσους δε ξερουν Oh My God). Ω Θεέ  μου δηλαδή. Και όοοοολα αυτά να συνοδεύονται με γουρλωμένο μάτι, μαλλί κάγκελο και μια έκφραση τρόμου.

Και δεν κάνω πλάκα! Ευκολο είναι να σκεφτείς το θάνατό σου και να πρέπει να διαλέξεις και τραγούδι; Α ρε αδυναμία με τις εμπνεύσεις σου! :)

Εντάξει θα μπορούσα να το πάρω στη πλάκα και να αστειευτώ (έτσι πίστευα αρχικώς οτι θα κάνω) αλλά τελικά δε μπορώ και θα κάνω αυτή την ανάρτηση με τον τρόπο που νοιώθω.

Που λέτε φίλοι ένας μεγάλος μου φόβος ειναι αυτός του θανάτου. Βασικά αυτό που δε θέλω είναι φεύγοντας απο αυτόν τον κόσμο να βλέπουμε τι πόνο αφήνουμε στους ζωντανούς πίσω μας. Είμαι και μοναχοπαίδι και όλο αυτό το κάνει πολύ δύσκολο. Θέλω και πιστεύω πως ο θάνατος είναι λύτρωση. Δε παιδεύονται οι ψυχές και μεταξύ μας θα ήθελα να επιστρεφουνε και παλι στη γη για να εκπληρωσουν οσα δε προλαβαν. 

Οπως ολοι, θα ηθελα να φυγω απο αυτον τον κοσμο σε σχετικα μεγαλη ηλικια και οσο πιο ηρεμα γινεται. Εκπληρωνοντας βεβαια το εργο για το οποιο ηρθα στη γη. Γιατι και αυτο το πιστευω. Οτι ολοι οσοι ειμαστε εδω εκπληρωνουμε και κατι...

Δε θα ήθελα να ακουστεί κανενα τραγουδι παρα μονο οι ψαλμοι που ακουγονται τοτε. Ναι ναι οσο κι αν το σκεφτηκα δε θα ηθελα κατι. 

Εαν μπορω να πω ομως ποιο τραγουδι θα ηθελα να συνοδευσει την ολη πορεια της ζωης μου ειναι αυτο:


  
Parov Stelar - The Sun (feat. Graham Candy)

Μου βγάζει έτσι μια ανεμελιά, μια αφέλεια, μια παρορμητικότητα, έναν ενθουσιασμό, τέλος πάντων καταλάβατε μου βγάζει κάτι από τον εαυτό μου.

Κι επειδή αρκετά μιλήσαμε για θάνατο ας μιλήσουμε τώρα και για τη ζωή.

Είπατε καλημέρα σήμερα στη ζωή; Στους ανθρώπους σας;

Ε πάρτε απο μένα μια πρωινή "χρυσαφί" καλημέρα και χαρίστε την σε κάποιο δικό σας. Πού ξέρετε; Μπορεί κάτι να αλλάξει. The sun δε λέει και το τραγούδι; Ενας ήλιος θα μπορουσε κάπου να ανατέλλει.

Τι κι αν έχει συννεφιά; 

Τίποτα δεν παύει την ύπαρξή του! ;)