Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

KΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΙ ΜΟΥ! ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΕΙΔΩΝ ΛΑΦΥΡΑ.


Εκφραστικοί μου φίλοι.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα.

Δε θα προλάβω να περάσω απο τα μπλοκοσπιτάκια σας να ευχηθώ και κάνω αυτή την ανάρτηση για να στείλω πολλές θερμές ευχές σε όλους σας, μια τεράστια αγκαλιά για δύναμη, ένα μεγάλο χαμόγελα για να ξορκίσει κάθε κακό και ένα ζεστό φιλί για να έρθουν οι εγκάρδιες ευχές μου πιο κοντά στη ψυχή σας! :)

Να περάσετε όμορφα, να διασκεδάσετε, να μονιάσετε και να ξεκουραστείτε! 
Προσφέρετε, αγαπήστε, συγχωρήστε, βάλτε νέα θεμέλια, χαμογελάστε, εξοπλιστείτε με πολλά όνειρα, ιδέες, στόχους και κάθε αρχή σε οτιδήποτε θελήσετε να κάνετε θα είναι μόνο για καλό!

Πάμε παρακάτω λοιπόν. 
Πάμε να ανταμώσουμε το 2016 αφού πρώτα ευχαριστήσουμε το 2015 για όσα μας έδωσε κι αν μας πήρε, ας το χαιρετήσουμε απλώς, συσσωρεύοντας τη δύναμη για κάτι νέο, καλύτερο αν μπορεί να είναι εφικτό.

Αν και στον τίτλο χρησιμοποίησα τα "Λάφυρα" για να συμβολίσω τα καλούδια που επιθυμεί η ψυχούλα του καθενός, στος γιορτινές φωτογραφίες που ακολουθούν θα δείτε και τα δικά μου γραπτά Λάφυρα που το 2015 μου έφερε και τα έκανε να "αρμενίσουν".



H Επιθυμία! Αυτό είναι το μοναδικό μυστικό της καριέρας. Όχι η μόρφωση. Όχι να γεννηθείς με κρυφά ταλέντα. H Επιθυμία.
Johnny Carson, 1925-2005, Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής


Νομίζω πως η Επιθυμία, είναι η κινητήριος δύναμη για τα θέλω της ζωής μας γενικότερα.
Λένε πως όταν θέλεις κάτι πολύ συνομωτεί ακόμη και το σύμπαν για να το αποκτήσεις.
Για να είμαι ειλικρινής πιστεύω πως όταν θέλεις κάτι πολύ οι συνάνθρωποί σου μπορούν και θέλουν απλόχερα να στο δώσουν, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση αυτό βλέπω να συμβαίνει.
Σκέφτομαι πράγματα και πριν καν τα ζητήσω έρχονται και είναι πάντοτε καλύτερα απ' όσα είχα τολμήσει να φανταστώ.
Να, σαν αυτήν εδώ τη φωτογραφία, που είναι γιορτινή γιορτινή και εγώ την έκανα ακόμη περισσότερο γιατί απλά έτσι θέλησα και όταν τα θέλω μας δεν επηρεάζουν με άσχημο τρόπο συνανθρώπους μας καλό είναι να τα υπηρετούμε.
Αυτήν εδώ λοιπόν την όμορφη και άκρως γιορτινή φωτογραφία μου την έστειλε ο Άγγελός μου, όπως εδώ και καιρό συνηθίζω να την αποκαλώ Aspa Andre, που είναι απο τους πρώτους ανθρώπους που χωρίς να με γνωρίζει προσωπικά, χωρίς να διαβάζει εδώ και χρόνια το μπλοκ μου, προφανώς κάτι είδε σε εμένα, με συμπάθησε και με στήριξε τόσο μα τόσο πολύ.
Ξέρω πως το Ευχαριστώ μου μοιάζει μικρό μα επειδή είναι εγκάρδιο νιώθω πως φαντάζει μεγάλο.
Μοναδική μου Επιθυμία: Να έχω Θετικούς, "Φωτεινούς", Άδολους και καλούς Ανθρώπους πλάι μου διότι κακά τα ψέματα, ναι κατανοώ πως για κάποιον μπορεί να φαντάζει κάπως σαν γόητρο το να διαλαλεί πως μόνος του μπορεί να καταφέρει τα πάντα σε αυτή τη ζωή, το να έχεις πολύτιμους Ανθρώπους δίπλα σου, να τους τιμάς και να σε τιμάνε επίσης, είναι η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου και αν καταφέρεις να τους έχεις και να σε έχουν για πάντα, για όση διάρκεια μπορεί να έχει ένα "αόριστο πάντα" τότε δεν είσαι απλώς κερδισμένος, είσαι κάτι παραπάνω από μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Κι αν με ρωτάτε τι παραπάνω μπορεί να είναι αυτό, δε ξέρω, δε γεννήθηκα για να ξέρω, γεννήθηκα για να μαθαίνω και να υποθέτω, κάπως στα πιο σίγουρα "μονοπάτια" όμως.




Τα παιδιά στράφηκαν και πρόσεξαν τα δυο φτωχοντυμένα αδέλφια. O Πέτρος φορούσε μαύρο σακάκι μπαλωμένο στους αγκώνες και το γιακά, και στο λαιμό μαύρο κασκόλ, και καφέ γάντια, που βγαίναν όξω τα δυο πρώτα δάχτυλα. Η Αγγελικούλα δε φαινόταν τι φορούσε. Ήταν διπλοτυλιγμένη μέσα σ' ένα μποξά* σκούρο, σφιχτοδεμένο κάτω από τα χέρια, μ' ένα κορδόνι. Τα παπούτσια τους -αρβυλάκια- ήτανε βουτηγμένα στη λάσπη, καθώς είχαν κάμει πεζή* όλο το δρόμο, από του Ζωγράφου ως την οδό Αιόλου.
- Τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου;, ρώτησε τον Πέτρο το παιδί του καθηγητή.
- Είναι εξορία, μα θα 'ρθει πριν από την Πρωτοχρονιά.
- Ξέρεις πόσο κάνει ο σιδερόδρομος;, του λέει. Για να μου τον αγοράσει ο μπαμπάς μου, θα δώσει το μισό μισθό, απ' αυτόν που θα τους δώσουν για τις γιορτές.

Η Αγγελικούλα με τη μαμά και τον Πέτρο πήγαν και την άλλη μέρα στην οδό Αιόλου, και την παράλλη. O Πέτρος, κρατώντας την Αγγελικούλα από το χέρι, τραβούσε ίσια για τη βιτρίνα που ήταν ο σιδερόδρομος. Είχε το φόβο μην πάνε καμιά μέρα και βρούνε άδεια τη βιτρίνα. Κ' ύστερα; Σαν έρθει ο μπαμπάς; Αν είναι πουλημένος ο σιδερόδρομος;
Τα βράδια, άμα χτυπούσε η οξώπορτα της μάντρας, τ' αδέρφια συνερίζονταν* ποιο να προλάβει ν' ανοίξει πρώτο.
- Πώς θα καταλάβουμε πως είναι ο μπαμπάς μας;
- Από το γέλιο του.
- Εκείνος θα μας γνωρίσει;
- Ναι, ναι...
- Μα αφού δε μας ξέρει;
- Θα σας γνωρίσει από τη φωτογραφία που του στείλαμε.
Μα οι μέρες περνούσαν. Πέρασε κι η Πρωτοχρονιά. Κόντευαν τα Φώτα, κι ο μπαμπάς δεν ερχόταν. Ευτυχώς που κι ο σιδερόδρομος δεν είχε φύγει από τη βιτρίνα. Πολλά παιγνιδάκια, που κάνανε συντροφιά στο σιδερόδρομο, χάνονταν μέρα με τη μέρα. Κάτι σερβίτσια του τσαγιού, κάτι επιπλάκια, που στέκαν όρθια από δω κι από κει, μέσα στα κουτιά τους, πουλήθηκαν. Έλειψε κι η αρκούδα, που κοίταζε με τόση προσήλωση τα παιδιά, έφυγε και το αεροπλάνο, που κρεμόταν από ψηλά και, μόλις το κούρντιζαν, έφερνε γύρους. Όμως ο σιδερόδρομος έμενε πάντα στη θέση του. Μόνο πως άμα πέρασε η Πρωτοχρονιά, δεν περπατούσε πια. Είχε σταματήσει ακριβώς πάνω από τη γέφυρα. Και τα φώτα του δεν αναβοσβήνανε. Φαινόταν κι αυτός σα στενοχωρημένος.
- Αν ερχόταν ο μπαμπάς μας από την εξορία, είπε ο Πέτρος, θα μας τον είχε αγοράσει. Κανένας όμως μπαμπάς δεν ήρθε από την εξορία. Δεν τους άφησαν οι κακοί άνθρωποι.
- Εμένα δεν μου τον πήρε ο μπαμπάς, γιατί δεν τους δώσανε τον άλλο μισθό.
- O νονός μου, είπε και το αδυνατούλικο αγοράκι, είπε στη μαμά μου πως είναι καλύτερα να μου αγοράσει μια φανέλα, γιατί έχω πλευρίτη. Ξέρεις πώς πονάω, άμα παίρνω ανάσα;
- Η θεία μου η μικρή, κι ο θείος μου ο Νικόλας, κι ο άλλος που 'χει το περίπτερο, είπε και το άλλο παιδί, μ' αγόρασαν καλύτερα τούτο το παλτό... γιατί το περσινό μου ήταν λιωμένο, μα και δε με χωρούσε κιόλας.
Κι ο σιδερόδρομος κι αυτός ήταν πολύ στενοχωρημένος. Γιατί αυτός είχε έρθει στον κόσμο, μόνο και μόνο για να δώσει χαρά στα παιδιά, και τώρα αντί χαρά, τους είχε δώσει στενοχώρια.
Για όλους ήτανε φέτος πολύ στενόχωρες οι γιορτές.
- Μα του χρόνου, θα δείτε, είπε η μαμά, στα δυο λυπημένα παιδιά της. Όλα θα 'χουν αλλάξει... θα 'χουν φύγει οι κακοί ανθρώποι, κι οι καλοί μπαμπάδες θα μας έχουν έρθει, θα 'χουν γεμίσει τα έρημα, τα ορφανεμένα μας τα σπίτια...



Έλλη Αλεξίου, Προσοχή συνάνθρωποι (1978)
Καστανιώτης

Το διήγημα με τίτλο "Όταν ο μπαμπάς δεν ερχόταν" προέρχεται από το βιβλίο της Έλλης Αλεξίου Προσοχή συνάνθρωποι (1978), το οποίο περιέχει διηγήματα που αναφέρονται στη γερμανική Κατοχή, την Αντίσταση και την εξορία. Το συγκεκριμένο διήγημα έχει γραφτεί το 1954 και παρουσιάζει τον αγώνα μιας μητέρας να ζήσει και να στηρίξει τα παιδιά της, όσο ο άντρας της βρίσκεται στην εξορία, αλλά και τις οικονομικές δυσκολίες όλων των ανθρώπων της μεταπολεμικής εποχής.

Επειδή μου αρέσει να αναζητάω διάφορα στο διαδίκτυο και ότι μου αρέσει πολύ, θέλω αναγκαία να το μοιραστώ μαζί σας, επέλεξα να συνοδέψω αυτήν τη φωτογραφία, την οποία επεξεργάστηκα αλλά ανήκει στην αγαπημένη μου Aspa Andre , με ένα απόσπασμα από ένα ιδιαίτερα όμορφο διήγημα γιορτινό μεν αλλά με αέρα και ύφος άλλης εποχής, το οποία βρήκα και μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο εδώ: http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL105/229/1693,5427/

Εμένα πάντως μου άρεσε πάρα πάρα πολύ και μπορεί να μπήκα σε κάπως δυσάρεστο κλίμα αλλά δε με επηρέασε καθόλους αυτό, αντίθετα ένιωσα όμορφα με αυτό το ταξίδι και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.
Ελπίζω να σας αρέσει.

Ασπασία μου ακόμη ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα! Να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ για το τέλος σε όλους εσάς για την αγάπη, τις συμβουλές, τη στήριξη, για όλα τα ωραίος τέλος πάντων και σας αφήνω προσωρινά στα μπλοκς μέχρι να έρθει το νέο έτος με πολλούς πολλούς Φεγγίτες. :)

Εκφραστικά και ανανεωτικά φιλιά σε όλους!!

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

"ΈΛΛΗΝΕΣ, ΑΘΗΝΑ ΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ"



Λαβώθηκε την ώρα που έσερνε το άρμα.
Ήταν ο Δούρειος 'Ιππος ενός ξεχασμένου
σε μια βραχονησίδα, Οδυσσέα.
Το Δήθεν Δώρο Αχαιών προς Τρώες  
«'Ελληνες, Αθηνά χαριστήριον»
Η Επιγραφήν
ΤΕΛΟΣ
 
___________ 


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Μόλις διαβάσατε τη συμμετοχή μου στο λογοτεχνικό δρώμενο των "25 λέξεων" που διοργανώνει η αγαπημένη Μαρία από το λογοτεχνικό ιστολόγιο τοκείμενο.
Να σας πω την  αλήθεια βλέποντας την υπέροχη αυτή φωτογραφία, σε συνδυασμό με τις γιορτινές μέρες που διανύουμε, ήθελα έντονα να γράψω ένα ολιγόλεκτο που να μπορούσε χαρακτηριστεί "Χριστουγεννιάτικο", δε μου έβγαινε με τίποτα όμως, σφηνώθηκε στο μυαλό μου ο Δούρειος Ίππος και δεν έβγαινε, οπότε λέω αφου θες να έχεις σχέση με την Ιστορία, ας την έχεις, χατήρια δε χαλάμε άλλωστε ;) Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, γιατί δε μπορώ να κάνω και κάτι άλλο στη ζωή μου, με καμάρωσα όταν το έγραψα. χαχα :P ;)
Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε το νικητήριο ολιγόλεκτο καθώς επίσης και όλες τις υπέροχες συμμετοχές που για άλλη μία φορά μας κέντρισαν το ενδιαφέρον, μαθαίνοντας συνάμα και το που ανήκει η κάθε μία.
Έλλη μου συγχαρητήρια, υπέροχη η συμμετοχή σου!
Μαρία μου ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες - έμπνευση που μας δίνεις.
Ενα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συμμετέχοντες.
Να είστε πάντα καλά!
Φιλιά πολλά σε όλους και καλές Γιορτές.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

EΙΝΑΙ Η ΕΛΙΝΑ ΔΕΡΜΙΤΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΠΟΙΗΤΟΥΛΑ ΤΗΣ.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Εύχομαι να είστε όλοι καλά
Σας φαντάζομαι σε γιορτινούς ρυθμούς και χαμογελώ.

Για σήμερα σας έχω μια ανάρτηση που σίγουρα πολλοί απο εσάς την περιμένατε.
Θυμάστε που πριν λίγο καιρό σας μίλησα για τη νέα στήλη του μπλοκ που θα φιλοξενεί Εκφραστικούς Ανθρώπους; Θυμάστε που σας σύστησα την Ελίνα Δερμιτζόγλου και την κυρία Ποιητούλα της; Ένα βιβλίο παιδικής ποίησης; Οσοι δε θυμάστε ή θελετε να τα επαναφέρετε στη μνήμη σας διαβάστε εδώ: http://ekfrastite.blogspot.gr/2015/12/blog-post_15.html

Σας είχα πει λοιπόν τότε πως εκτός της παρουσίασης του βιβλίου θα ακολουθούσε και μια "κουβεντούλα" μεταξύ μας για να γνωρίσω τόσο εγώ όσο και εσείς ,ακόμη περισσότερο, το νέο αυτό κορίτσι με τα πολλά όνειρα και τις πολλές ευαισθητοποιήσεις.

Για ελάτε λοιπόν να τη γνωρίσουμε καλύτερα και να ζήσουμε για λίγο στον δικό της κόσμο:

Eλίνα, καλωσήρθες στην εκφραστική μας παρέα.

Πέρα από το βιογραφικό σου σημείωμα , στο οποίο ομολογουμένως διακρίνονται πολλές από τις ευαισθητοποιήσεις που ως άνθρωπος έχεις, θα θέλαμε να μάθουμε λίγα ακόμη πράγματα για σένα. Ποια είναι με λίγα λόγια η Ελίνα, τι όνειρα και στόχους έχει, τι της αρέσει σε αυτή τη ζωή και με πιο τρόπο προσπαθεί να εξελιχθεί σαν άνθρωπος, σαν παιδαγωγός και δημιουργός παράλληλα;
Η Ελίνα είναι σαν ένα πολύ ήρεμο ηφαίστειο, που στο βάθος του 
βράζει, μέχρι κάποια στιγμή να εκραγεί. Νομίζω πως το κυριότερο 
χαρακτηριστικό μου είναι η υπομονή, η οποία, θα έλεγα πως ρέει άφθονα 
από μέσα μου, χωρίς όριο. Mα όταν, δύσκολα,  ξεπεραστεί αυτό το όριο, 
τότε, νομίζω πως δείχνω πολύ έντονα όλα αυτά που με είχαν ενοχλήσει.

 Είμαι ένα άτομο που, μολονότι, φαίνεται πως εκφράζομαι, στην ουσία, 
εκφράζω τα αληθινά μου συναισθήματα σε πολύ λίγα άτομα, αφού, τα 
αρνητικά τα καλύπτω με χιούμορ, γεγονός που κάνει πολύ δύσκολο να 
αντιληφθεί κάποιος τι πραγματικά νοιώθω.
 Σιχαίνομαι, αφάνταστα την 
πονηριά και το ψέμα, γι' αυτό και προσπαθώ να είμαι πάντα ειλικρινής, 
ακόμα και αν κάποιοι ενοχλούνται από αυτό.
 Ονειρεύομαι έναν κόσμο 
όπου η ευτυχία δε θα πηγάζει από υλικά αγαθά, αλλά από έννοιες, όπως 
αγάπη (πολλή αγάπη).Ο κόσμος σήμερα δεν έχει μάθει να αγαπάει. 
Δοτικότητα, αλληλοσεβασμός, ανθρωπιά και άλλες πολλές, που, αν 
συνεχίσουμε με τον σημερινό τρόπο ζωής, τότε σε λίγα χρόνια οι άνθρωποι 
θα πρέπει να ανατρέχουν σε κάποιο λήμα λεξικού για να βρίσκουν τη 
σημασία τους.
 Δεν ξέρω εάν αυτό που ονειρεύομαι μπορεί να 
επιτευχθεί, κάποτε, αλλά ο στόχος ο δικός μου είναι να βάλω ένα λιθαράκι
 γι' αυτόν τον κόσμο. Κι αυτό, πιστεύω, μπορεί να επιτευχθεί μέσω των 
παιδιών.
 Σαν παιδαγωγός, λοιπόν, πρώτο μου μέλημα είναι να 
μεταλαμπαδεύσω στα παιδιά αυτές τις αξίες, μέσα από ομαδικές 
δραστηριότητες, παιχνίδια, ποιήματα κι άλλα πολλά. Κι όταν βλέπω πως τα 
παιδιά αντιλαμβάνονται πολλά από αυτά, τότε αυτή είναι η μεγαλύτερη 
ευχαρίστηση κι ανταμοιβή γι' εμένα.
 Mέσα από τα παιδιά εξελίσσομαι 
κι εγώ ως παιδαγωγός και ως άνθρωπος, γενικότερα. Διότι τα παιδιά με 
βοηθουν να δω με άλλο μάτι τη ζωή. Mε περισσότερη αισιοδοξία. Επιπλέον, 
ψάχνοντας  τρόπους να διαχειριστώ διάφορες δικές τους συμπεριφορές, 
ανακαλύπτω, κατανοώ καλύτερα και διορθώνω συμπεριφορές δικές μου και 
αρνητικά στοιχεία του εαυτού μου.
 Για παράδειγμα, από τότε που 
ξεκίνησα να εργάζομαι με τα παιδιά, έγινα περισσότερο επικοινωνιακή και 
έμαθα να εκφράζω περισσότερο, με λόγια το θυμό μου. Όχι ότι πριν τον 
εξέφραζα με πράξεις, απλά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι κατάφερα να τον
 διαχειρίζομαι με τον σωστό τρόπο.
 
Μίλησέ μας για την κυρία Ποιητούλα. Πως δημιουργήθηκε, που αποσκοπεί, τι είδους ταξίδι 
προσφέρει στην φαντασία και για πιο λόγο ονομάστηκε έτσι; Τι σημαίνουν για εκείνη
 τα παιδικά ποιήματα;

Η κυρία Ποιητούλα αφορά σε μια ποιητική συλλογή για παιδιά, με 
σκοπό να τους περάσει κάποια μηνύματα σχετικά με τη διατροφή, την 
ανακύκλωση, τη σωστή συμπεριφορά, όπως το να διαχειριζόμαστε με ορθό 
τρόπο τη ζήλια μας κι άλλα πολλά, με έναν τρόπο διασκεδαστικό και 
ευχάριστο γι' εκείνα. Ξεφεύγοντας από τον παλιό, μονότονο  και επώδυνο 
τρόπο μάθησης που δεν αρμόζει σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.Bασικά, δεν 
ταιριάζει σε παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας, αλλά επικεντρώνομαι σε αυτήν, 
γιατί με αυτήν ασχολούμαι.
 Γενικά, προτιμώ, ο, τι θέλω να μάθω στα 
παιδιά, να το κάνω με ένα τραγούδι, ένα ποίημα, ένα παιχνίδι, είτε 
εμπλουτίζοντας το χώρο με διάφορα ερεθίσματα. Ένα ερέθισμα είναι κι ένα 
βιβλίο, το οποίο μπορείς, απλά να το αφήσεις κάπου, οπουδήποτε μέσα στην
 τάξη, έτσι ώστε τα παιδιά, να το ανακαλύψουν μόνα τους κι απλά, να στο 
φέρουν να τους το διαβάσεις. (Στα παιδιά αρέσει πολύ να ανακαλύπτουν 
καινούργια πραγματα στην τάξη και τα δείχνουν με περηφάνεια και καμάρι). 
 
Η ποίηση και, γενικά, ο ποιητικός λόγος είναι πάντα ελκυστικός προς τα 
παιδιά, κυρίως λόγο της ομοιοκαταληξίας η οποία προσδίδει μια λυρικότητα
 στο κείμενο και τα καθηλώνει από μόνη της να ακούσουν. Είτε κατανοούν το λόγο, 
είτε όχι. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως  σε  οποιαδήποτε ηλικία κι αν είναι, 
κάτι θα αποκομίσουν από ενα βιβλίο, όσο μαλιστα, όταν το περιεχόμενο είναι και
ευχάριστο. Κάποια θασυγκρατήσουν κάποιες πληροφορίες. Κάποια άλλα θα εμπλουτίσουν
το λεξιλόγιό τους, με καινούργιες λέξεις. Είναι και τα δύο, εξίσου σημαντικά
σε αυτές τις ηλικίες. Ξεκίνησα να τα γράφω σε μια περίοδο πολύ δύσκολη γι' εμένα, 
όπου, νομιζω πως ειχα την ανάγκη να γράψω κάτι ευχάριστο.
 
Ο τίτλος:”Η κυρία Ποιητούλα”, αναφέρεται σε μια κυρία που της άρεσε να 
λέει ποιήματα και να δίνει συμβουλές μέσα από αυτά. Αποτελεί τον 
μεσάζοντα, ανάμεσα σ' εμένα και στα παιδιά. “Η κυρία Ποιητούλα” μπορει 
να είναι κάποια κούκλα ή, ακομα και κάποια κυρία στη φαντασία της 
Παιδαγωγού, την οποία μπορει να συνάντησε στο δρόμο και να της έδωσε το 
βιβλιο της, να το φέρει στην τάξη, να το ανοίξει, για να βγουν μέσα από 
αυτό μικροί ήρωες (ζωάκια, φρούτα, λαχανικά, φαγητά), που το καθένα θα 
κρατάει από μια μικρή, χρησιμη συμβουλή. Αυτό εξηγεί και τον υπότιτλο: 
“Ταξιδι στη φαντασία”. Οτι, δηλαδή, όλα τα πρόσωπα του βιβλίου έμψυχα 
και άψυχα, ζωντανεύουν και μιλούν.
 
Η κυρία Ποιητούλα τολμάει να ταξιδέψει στον όμορφο και πολύχρωμο κόσμο της 
φαντασίας,η Ελίνα πώς ταξιδεύει, πόσο μακριά μπορεί να φτάσει, τι είδους κόσμους 
θα ήθελε να επισκεφτεί;
 
Το ταξίδι για την Ελίνα είναι ένα μέσο με το οποίο ξεφύγει από την 
καθημερινότητα. Ταξιδεύω συνεχώς! Είναι γι' εμένα, θα έλεγα ένα μέσο  
επιβίωσης.
Προσπαθώ, ανελλιπώς, να επαναφέρω τον φανταστικό κόσμο στην καθημερινότητα, 
ανεξάρτητα, βέβαια, απ' το αν είναι πάντοτε εφικτό.
Ο κόσμος που θα ήθελα να επισκεφτώ ειναι ένας κόσμος, όπου οι άνθρωποι 
θα συνεχίζουν να φαντάζονται και να ονειρεύονται.
 
Τι αποτελεί έμπνευση για εσένα Ελίνα;
Από πού αντλείς τις ιδέες σου και πόσο εύκολο είναι για σένα να τις αναπτύξεις και
να τις αποτυπώσεις στο χαρτί; 
 
Οποιοδήποτε έντονο συναίσθημα, ευχάριστο ή δυσάρεστο, αποτελεί γι' 
εμένα έμπνευση. Κυρίως, δυσάρεστα συναισθήματα ή αρνητικές καταστάσεις 
που με “τραυματίζουν” και με κάνουν να νοιώθω την ανάγκη να τις 
αποτυπώσω στο χαρτί. Ειναι αρκετά εύκολο γι' εμένα, αφού αφήνω τα  
συναισθήματα να μιλούν από μόνα τους και να γίνονται λέξεις.
Από την άλλη, ειναι φορές που όταν η διάθεσή μου ειναι πεσμένη, αποζητάω να 
γράψω κάτι χαρούμενο κι αστείο. Ίσως, γιατί αυτό έχω περισσότερο ανάγκη.
Γενικά, χρησιμοποιω πολύ το χιούμορ ως άμυνα ή για να δω με  άλλο μάτι 
καταστάσεις που με στενοχωρούν.
 
Θα ασχοληθείς αποκλειστικά με την παιδική ποίηση και το παιδικό βιβλίο ή έχεις
σκοπό στο μέλλον να δοκιμαστείς και σε άλλα "μονοπάτια" ποίησης και λογοτεχνίας; 
 
Ετοιμάζω ήδη μια ποιητική συλλογή για ενήλικες, αυτή τη φορά. Έχω 
γράψει αρκετά για παιδιά, αλλά δεν ξέρω αν στο μέλλον εκδώσω κι εκείνα. 
 
Υπάρχει στα "σκαριά" νέο έργο σου; Αν ναι θα ήθελες να μας μιλήσεις λίγο γι' αυτό;

Ναι, ετοιμάζεται μια ποιητική συλλογή για ενήλικες, με πιο βαθύ 
περιεχόμενο, που αναφέρεται στο υποσυνείδητο, το χρήμα, την εξουσία και 
τις σημερινές ανθρώπινες σχέσεις. Mιλάει για Ελπίδα, Δύναμη και    
Όνειρα.
 
Αναφέρεις στο βιογραφικό σου πως έχεις εργαστεί δίπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες - ιδιαιτερότητες. Θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για το πώς είναι να δουλεύεις με τα παιδάκια αυτά αν θεωρείς πως το κράτος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες μάθησης και υποδομής και θα ήθελα να σε ρωτήσω αν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη στιγμή που έζησες μαζί τους και έχει χαραχθεί στη καρδιά σου.

Θα ξεκινήσω από το κατά πόσο το κράτος προσφέρει τις κατάλληλες 
συνθήκες μάθησης και υποδομής. Φυσικά και όχι! Mιλάμε για το ελληνικό 
κράτος!
 Ήταν παιδιά των τάξεων Γυμνασίου - Λυκείου που, μολονότι 
ήταν καθηλωμένα στα καροτσάκια, διψούσαν για τα πάντα. Διψούσαν για ζωή,
 για εκδρομές, για παιχνίδια, για μουσική, για έρωτες.
 Δε θα ξεχάσω τη φράση που άκουγα να βγαίνει κάθε πρωί από το στόμα τους, 
μόλις φτάναμε στο σχολείο: “Φτάσαμε στο χειρότερο μέρος της γης”. Πολύ λυπηρό 
να το ακούς από τα παιδιά.
 Στη δική μου ομάδα είχα παιδιά με αυτισμό, εγκεφαλική ή μερική παράλυση,
σε συνδιασμό με κάποια νοητική υστέρηση. Είχα και παιδιά  με πολύ καλή νοημοσύνη
και αντίληψη που πολλές φορές σκεφτόμουν πόσο χαμένα πάνε.
 Το μάθημα γινόταν όπως και στα υπόλοιπα Γυμνάσια και Λύκεια. Είχαν, δηλαδή,
τα ίδια βιβλια και διδάσκονταν τα ίδια μαθηματα (Mαθηματικά, Φυσική, Αρχαία κ.λ.π.)
με τον ίδιο μονότονο τρόπο. Θεωρώ πως  σε αυτά τα σχολεία θα έπρεπε να 
ακολουθούνται καποια προγραμματα που να ενισχύουν τις δεξιότητες και τις
ιδιαίτερες δυνατότητες αυτών των  παιδιών.
 Ναι, μπορει να μαθαίνουν και κάποια βασικά Mαθηματικά, όχι ομως μέσα
από την τυπική διδασκαλία, αλλά μέσα από διάφορες κατάλληλες και προσαρμοσμένες 
δραστηριότητες που να συνδυάζουν το παιχνίδι με τη μάθηση και κυρίως 
να  καλλιεργούν δεξιότητες που θα τους χρησιμεύσουν στην καθημερινότητά τους.
 Πολλοί θεωρούν το να εργάζεσαι με άτομα με ειδικές ανάγκες, 
λίγο ψυχοφθόρο. Όμως, γι' εμένα ήταν μια πολλή όμορφη εμπειρία. Mπορεί 
να τους δώσεις το ελάχιστο και να στο ανταποδώσουν στο διπλάσιο με  
μέγιστη αγάπη. Επιπλέον κρύβουν μέσα τους τόση δύναμη που γεμίζουν κι 
εσένα. Ειλικρινά, θεωρώ πως ημουν πολλή τυχερή που μου δόθηκε η ευκαιρία
να εργαστώ δίπλα τους.
 Πέρασα πολλές ιδιαίτερες στιγμές δίπλα τους.
Ομως δε θα ξεχάσω την τελευταία μέρα εργασίας μου ένα παιδάκι από άλλη 
ομάδα που ήρθε και μου χάρισε ένα τυχερό ψαράκι που φορούσε στο λαιμό 
του, για να με φυλάει και να είμαι πάντα τυχερή!
 

Θα ήθελα να κλείσουμε αυτή τη μικρή συζήτηση με ένα απόσπασμα από την Ποιητούλα που εσύ επέλεξες και να μας πεις για πιο λόγο έκανες αυτή την επιλογή. Συμβολίζει κάτι ιδιαίτερο; Κι αν ναι τι; 
 
Θα επιλέξω ένα ποίημα, που ειναι και το αγαπημένο μου, με τιτλο: ”Η κυρία Φλογέρα”
 
Η κυρία η Φλογέρα,
τραγουδάει στην μπανιέρα.
Γράφει ομορφα στιχάκια,
λέει ωραία τραγουδάκια.
Η κυρία η Φλογέρα,
μπήκε μες στη σιφηνιέρα,
μα την έπιασε φοβέρα 
που ήταν όλη την ημέρα.
Έτσι, βγήκε από 'κεί μέσα
κι έβαλε το πιάνο μέσα,
γιατί ήθελε να παίξει,
μουσική που να αρέσει.
Τραγουδούσε όλη μέρα
και το πιάνο το 'κανε πέρα.
Ώσπου, ήρθε η Mαρία
κι έβγαλε το πιάνο με τη μία
κι άρχισε να παίζει ωραία μελωδία.
Η κυρία η Φλογέρα, ξύπνησε μια μέρα 
κι άκουσε τη μελωδία 
που έπαιζε η μικρή Mαρία.
Κι επειδή ήτανε ζηλιάρα,
φώναξε και την Κιθάρα,
για να παίξουνε μαζί,
σαν το πιάνο ωραία μουσική.
Ήρθε, όμως η Κική
και την πήρε από 'κει
και της είπε, η μόνη λύση
ειναι να την τιμωρήσει,
εάν δεν πάει, γρήγορα, στο πιάνο,
συγνώμη να ζητήσει. 
 
Το μήνυμα που θέλω να περάσω μέσα από αυτό το ποίημα είναι πως ο καθένας 
μας ειναι ξεχωριστός κι έχει τα δικά του ταλέντα. Δεν είναι δυνατόν να 
μη ζηλεύει ένα παιδί, αλλά είναι δουλειά της Παιδαγωγού να αναδείξει τα 
ιδιαίτερα ταλέντα του κάθε παιδιού, καθώς και τον ξεχωριστό χαρακτήρα 
και την μοναδικότητα του καθενός.
 
____________________________________
 
Αυτή ήταν η Ελίνα Δερμιτζόγλου εκφραστικοί μου, συντροφιά με την Ποιητούλα της.
Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ ευχαριστήθηκα πάρα πολύ την όλη διαδικασία και το 
συναίσθημα της στήλης αυτής.
 
Θέλω να ευχαριστήσω τόσο την Ελίνα για την κατάθεση ψυχής που τόσο απλόχερα μας
πρόσφερε, όσο και εσάς, που για άλλη μια φορά δείξατε και θα δείξετε την αγάπη σας 
στους εκφραστικούς μου φίλους που θα συνεχίσω να σας γνωρίζω και να τους γνωρίζω
απο εδώ.
 
Να πω μάλιστα πως εντυπωσιάστηκα που μέσα στην "Κυρία Φλογέρα" υπήρχε και μια Κική.
Που να ήξερες τότε Ελίνα μου πως θα ερχόταν στη δική σου ζωή άλλη μία Κική. 
:) :)
Υπάρχουν κάτι συμπτώσεις ομως! ;)
 
Σας ευχαριστώ όλους πολύ!
Καλή εβδομάδα και καλές Γιορτές.
 
Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και για το 
τρόπο που μπορείτε να το αποκτήσετε μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της 
και  μέσω του μαιλ της: elinadermi@hotmail.gr, μέσω του σαιτ της: 
http://i-kyria-poiitoyla.webnode.gr/schetika-me-emas/,
μέσω του προφίλ της στο facebook «Ελίνα Δερμιτζόγλου» ή της σελίδας  
«Η κυρία Ποιητούλα».
 
Να είστε πάντα καλά!
Ελίνα μου, σε ευχαριστώ για όλα! 

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΤΕΦΘΑΣΕ.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Τι μου κάνετε, εύχομαι να είστε όλοι καλά.

Πριν δύο μέρες κατέφθασε ο μυστικός μου Άγιος και μου πρόσφερε υπέροχα χειροποίητα δώρα που συνοδεύονταν απο ακόμη πιο υπέροχα ζεστά και τρυφερά λόγια καρδιάς.

Καταρχάς να θυμίσουμε πως η ιδέα του Secret Santa (Μυστικός Άγιος Βασίλης) είναι μία ιδέα της αγαπημένης μας Μαριλένας στην οποία συμμετέχω για πρώτη φορά και πραγματικά νιώθω πολύ πολύ όμορφα.


Για όσους δεν ξέρουν, πρόκειται για μια μυστική ανταλλαγή δώρων που προκύπτει απο κλήρωση των συμμετεχόντων. Όσοι δε προλάβατε αυτή τη χρονιά να συμμετάσχετε, υποθέτω πως θα τα καταφέρετε του χρόνου που πιστεύω πως θα ξαναγίνει μιας και που για εμάς στα μπλοκς είναι κάτι σαν παράδοση πια.


Για ελάτε όμως να δούμε αυτά τα όμορφα που ο δικός μου μυστικός Άγιος Βασίλης, με το πανέμορφο όνομα Ειρήνη, μου έφτιαξε και μου έστειλε:




Σε αυτή τη γιορτινή φωτογραφία μπορείτε να τα απολαύσετε όλα μαζί. Υπάρχει μια πραγματικά πανέμορφη χειροποίητη κάρτα ευχών που πραγματικά είναι γεμάτη με ζεστά λόγια καρδιάς που με συγκίνησαν και με έκαναν να χαμογελάσω τρυφερά αλλά προτιμώ να τα κρατήσω μόνο για μένα, να ευχαριστήσω τη μαμά Ειρήνη και να τις ανταποδώσω τις τόσο εγκάρδιες ευχές της! 

Όπως βλέπετε υπάρχει επίσης ένα μικρό καλαθάκι να το πω; Δε ξέρω και πως ακριβώς λέγεται που είναι κι αυτό χειροποίητο, ζωγραφισμένο & πασπαλισμένο με χρυσόσκονη. Απεικονίζει ένα γλυκό γλυκό ταρανδάκι και μέσα του υπάρχει ένα μικρό πράσινο πουγκάκι με καραμελίτσες!! Ναι! Πολύχρωμες μικρές καραμελίτσες! Επίσης και δυστυχώς δε μπορώ να σας το δείξω καλά, θα μας πει και η Ειρήνη βέβαια αν ήταν ακριβώς έτσι γιατί υπήρχε ένα μικρό όμορφο γούρι μέσα στο πακέτο με την αναγραφή του έτους 2016, ένα κλειδάκι και τρις μικρές μπαλίτσες χρώματος οι δύο κόκκινες και η μία πράσινη, που κατα τη μεταφορά του λύθηκε και δε ξέρω αν το σύνθεσα σωστά. Πέρασα τις δύο άκρες των κορδονιών απο το γουράκι στις τρύπες απο το καλαθάκι και το έδεσα προσεκτικά. Πιστεύω Ειρήνη μου να το έκανα όπως πρέπει να είναι αλλά και να μην το έκανα οφείλω να σου πω πως μου αρέσει πολύ πολύ!

Και πάμε τώρα στην αξιοθαύμαστη χριστουγεννιάτικη κατασκευή με τα ξυλαράκια απο τις κανέλες που μου έφτιαξε. Πολλά κυβάκια δημιουργήθηκαν και μοσχοβόλησε το σπίτι μου κανέλα. Φόρεσαν τις κόκκινες κορδέλες τους για να είναι άκρως γιορτινά και στολίστηκαν με ένα μεγάλο πράσινο φιόγκο που τα έκανε να δείχνουν τόσο μα τόσο μεγαλοπρεπή!! Αχ πόσο μου άρεσαν και πόσο τα καμαρώνω!!! :)

Ορίστε και μοναδικές πόζες για το κάθε ένα δωράκι:


H καρτούλα μας:

 
 


Το ταρανδάκι μας με το γουράκι του:

 

 Και για το τέλος οι όμορφες κατασκευές με την κανέλα:




Ξέρετε οτι η κανέλα συμβολίζει τα εξής:
Πνευματικότητα, Επιτυχία, Ψυχικές δυνάμεις, Λαγνεία, Προστασία, Αγάπη 
Τόσες πολλές αρετές λοιπόν, αρετές που εύχομαι για τον καθέναν σας προσωπικά! 

Ειρήνη μου, Μυστικέ μου Άγιε Βασίλη με το μπλοκ "Μαμαδοιστορίες" σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα υπέροχα δώρα σου και τα λόγια ευχών και καρδιάς που τόσο απλόχερα μου χάρισες. 
Εύχομαι Καλές Γιορτές με υγεία και χάρα σε σένα και στην οικογένειά σου καθώς επίσης και σε όλους εσάς τους εκφραστικούς μου φίλους.

Μαριλένα μου ευχαριστούμε τόσο πολύ για την υπέροχη σκέψη σου που υλοποιήθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και μας έφερε κοντά με έναν ιδιαίτερο και ξεχωριστό τρόπο.

Επι ευκαιρίας, μιας και υπήρξα και εγώ Μυστικός Άγιος Βασίλης στην όμορφη Μαρία της Ορεστιάδας, μπορείτε εδώ: http://blissinsmallthingsl3.blogspot.gr/2015/11/secret-santa-swap.html, να απολαύσετε και εμένα. :)

Όμορφη μέρα σε όλους. Να είστε πάντα καλά! 

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

ΕΝΑ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ.


Eκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Σήμερα σας ετοίμασα μια πολύ ωραία ανάρτηση που πιστεύω πως θα την ευχαριστηθείτε με όλη σας της ψυχή.

Για ελάτε να δούμε και να ακούσουμε κάτι ενδιαφέρον.

Το Εισιτήριο

Διονύσης Τσακνής - Γιώργος Μεράντζας 






Από την μαγνητοσκοπημένη μετάδοση της μουσικής παράστασης του Διονύση Τσακνή που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,(16/1/2012), εμπνευσμένη από το έργο του Γιάννη Σκαρίμπα,"Εαυτούληδες".Στο ρόλο του ποιητή ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης.


Το Εισιτήριο


Νά 'ναι σα νά 'μουν έτοιμος. Και νά 'ναι
σα νά 'χω χάσει το εισιτήριο. Οι κάβοι
ν’ αφροκοπάν, κι οι αφροί να το κουνάνε
μεσ’ στους καπνούς του - όρνιο - ένα καράβι

Κι εγώ να ψάχνουμαι εδώ χάμω. Κι όλο-όλο
το εισιτήριο να λέω συντρόφοι ωραίοι!...
Και να μην έρχεται μια βάρκα ως το μώλο,
να μη φαινώνται πουθενά οι βαρκαρέοι...

Οι βαρκαρέοι!... Το εισιτήριο!... Να τρέμει
- ζαγάρι εντός μου - η Χαλκίδα και τα όρη.
Κι εκεί να τόχουν συνεπάρει οι ανέμοι
μετέωρο - μες στις αχλές του - το βαπόρι...

Ω διάολε!... Όλα νά 'χουν χαθεί και νά 'χουν πάει
κι οι ανθρώποι δραπετεύσει από τους τόπους,
κι αυτό το πλοίο να τραβάει και να τραβάει
χωρίς μηχανικούς, χωρίς ανθρώπους...

Και χωρίς φώτα. Ακυβέρνητο! Και όλο
να χλιμιντράει στο χάος. Κι ως θα κλαίω
- κιόλας να ψάχνουμαι, να ψάχνουμαι στο μώλο
κι όλο για κείνο το εισιτήριο να λέω...



Ο Γιάννης Σκαρίμπας (Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος, 28 Σεπτεμβρίου 1893Χαλκίδα, 21 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος. Το έργο του, εντυπωσιακό σε έκταση και ποικιλία, σημαδεύτηκε από την έντονη αντιδικία του με τις καθιερωμένες αξίες της ζωής και του αστικού πολιτισμού. Εισήγαγε επίσης υπερρεαλιστικά στοιχεία στην ελληνική πεζογραφία. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής λογοτεχνίας.  

Για τα έργα του πατήστε εδώ: http://www.mikrosapoplous.gr/skaribas.htm

Αυτά για την ώρα εκφραστικοί μου.
Ελπίζω να σας άρεσε αυτή η ανάρτηση και να την απολαύσετε όσο εγώ που με τόση χαρά και λόγω της Εύβοιας, την έφτιαξα.

Για την μνήμη του συμπατριώτη λοιπόν. :)

Να είστε όλοι καλά.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ GR PRESS ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗ.


Εκφραστικοί μου, καλημέρα.
Εύχομαι να είστε όλοι καλά.

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας τη συνέντευξη που έδωσα στην εφημερίδα Ελλήνων Ομογενών της Νέας Υόρκης, Gr Press και στον κύριο Διονύση Κονταρίνη, τον δικό μας Denni που πραγματικά απο τη πρώτη στιγμή που με "αντίκρυσε" στο μπλοκ θέλησε με τόσο ζεστό και εγκάρδιο τρόπο να με βοηθήσει και να κάνει ότι καλύτερο μπορεί και εκείνος για τα Λάφυρα και εμένα.

Ξέρετε, μόλις μου πρότεινε τη συνέντευη αυτή δε χάρηκα μόνο, ένιωσα και κάτι παραπάνω που δε ξερω πως να χαρακτηρίσω.

Σε αυτή εδώ την ανάρτηση: http://ekfrastite.blogspot.gr/2015/10/10-2015-21-gr-press-denni-kontarini.html μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες καθως επίσης και να δείτε σε φωτογραφικό υλικό την εφημερίδα μιας και που στη σημερινή ανάρτηση θα μοιραστώ μαζί σας τις ερωτοαπαντήσεις γιατί στις φωτογραφία που ανέβασα είναι μικρά τα γράμματα και δε μπορείτε να τα διαβάσετε καθαρά, οπότε θα μοιραστώ μαζί σας όλα όσα ανταλλάξαμε με τον Ντένι στην ηλεκτρονική μας επικοινωνία.

Για ελάτε μαζί μας:


·  Να σε ρωτήσω τι είναι "Τα λάφυρα της ψυχής σου;"

"Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" λοιπόν, παρόλο που «φέρουν» το κτητικό «μου» στο τελείωμα της φράσης τους, μπορεί να φαίνονται σαν δικά μου Λάφυρα, μα στην ουσία αναφέρονται στα Λάφυρα εκείνα των συνανθρώπων μου, που με ενέπνευσαν κατά καιρούς να γράψω και να στοχαστώ.
Σκοπός και ευχή μου είναι, ο τίτλος του βιβλίου να ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους αναγνώστες, στον εκάστοτε άνθρωπο που κρατά το βιβλίο στα χέρια του.
Τα δικά μου "Λάφυρα Ψυχής" γίνονται δικά τους, εάν καταφέρω να τους κάνω να δουν κομμάτια του εαυτού τους και της ψυχής τους, κάπου ανάμεσα στα ποιήματα.


·  Πως προέκυψε αυτός ο τίτλος;

Τον τίτλο του βιβλίου μου τον επέδειξαν τα ίδια τα ποιήματα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργίας τους καθώς επίσης και στη τελική τους ανάγνωση ένιωθα πως μου μιλούσαν και μου έδειχναν τι πρέπει να κάνω για αυτά.
Ήθελα έναν τίτλο που να συμβολίζει τις πνευματικές μάχες των ανθρώπων, κάτι που να δείχνει πόσα σημαντικά αγαθά κρύβουμε στην καρδιά μας και πολεμάμε, είτε για να τα κρατήσουμε, είτε για να τα πάρουμε πίσω σε περίπτωση που κάποιος μας τα έκλεψε ή ο ίδιος μας ο εαυτός τα έχασε σε κάποιου είδους μάχη. Αυτά λοιπόν τα Λάφυρα συμβολίζει ο τίτλος, σε αυτά τα Λάφυρα με οδήγησαν τα ποιήματα.
Όσο κι αν φανεί αστείο σε κάποιους, τα πάντα γύρω μας έχουν ζωή, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφουγκραστούμε. Εγώ τα έργα μου έχω μάθει όχι μόνο να τα ακούω, έχω μάθει να συνομιλώ. Όλα γίνονται κατόπιν συνεννοήσεως μαζί τους.


·  Ποιές καταστάσεις καταγράφεις στα ποιήματά σου;


Καταγράφω συναισθήματα και εικόνες που ενδόμυχα με άγγιξαν και τις κουβαλούσα πάντα στη ψυχή μου. Δε θα μπορούσα να μην γράψω για τη κοινωνία, τους ανθρώπους, τον πόνο, τη χαρά, το δάκρυ, το γέλιο, τα συναισθήματα γενικώς και όσα κατά καιρούς θεωρώ ασήμαντα μα κατά έναν τρόπο τόσο πολύ σημαντικά.
Είπα και πριν πως έχω μάθει να συνομιλώ με όσα θέλουν να γίνουν έργο και κοιμούνται μέσα μου μέχρι να ξυπνήσουν και να θελήσουν να γίνουν ποίημα ή ιστορία. Για παράδειγμα δεν λέω: «Σήμερα θα γράψω για το θάνατο», κάτι μέσα μου ξυπνά και μου λέει: «Σήμερα θα γράψεις για τον θάνατο μα θα τον ονομάσεις Φυγή». Κι εγώ απλώς υπακούω.


·  Ποιά μηνύματα αφήνεις να περάσουν προς τα έξω;


Την αισιοδοξία φυσικά και το ότι δε πρέπει ποτέ να τα παρατάμε και να εγκαταλείπουμε διότι καλώς ή κακώς η ζωή προχωράει, είναι μικρή και προχωράμε και εμείς μαζί της.
Βέβαια όλα τα ποιήματα ξεκινάνε κάπως απαισιόδοξα μα όλα τελειώνουν αισιόδοξα όπως τους αξίζει. Κρυμμένα μα και φανερά  μηνύματα είναι όλα, το μόνο που χρειάζεται είναι προσοχή και εστίαση σε ορισμένα σημεία. Δεν αρκεί η ανάγνωση, χρειάζεται να γίνεις ένα μαζί τους και να πας ακόμη πιο πέρα από όσα κατάφερα να πάω εγώ. Εξάλλου για μένα αυτό είναι Ποίηση, ταξίδι σε μια φανταστική χώρα συναισθημάτων με απεριόριστη βούληση και ελευθερία.


·  Γιατί προτίμησες τον ελεύθερο στίχο;


            Διότι ένας άνθρωπος τόσο απρογραμμάτιστος σαν εμένα, μόνο στον ελεύθερο στίχο μπορεί να βρει την Ελευθερία που φέρει μέσα του. Τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο. Το μπλοκ που διατηρώ το βάπτισα «Εκφράσου» για να παροτρύνω τους ανθρώπους να εκφράζουν όσα κατά καιρούς νιώθουν για να μη χάσουν ποτέ την Ελευθερία τους ή αν τη χάσουν να εκφραστούν για να την ανακτήσουν.
Από τα πιο σημαντικά αγαθά στη ζωή, μάλλον το πιο σημαντικό και ισχυρό είναι η Ελευθερία και δεν την έχουμε, ξέρω καλά πως δεν την έχουμε και οι χώρες του τρίτου κόσμου δε την είχαν ποτέ και πιθανόν να μη τους επιτρέψουν να την αποκτήσουν, ξέρω όμως και πιστεύω ακράδαντα πως την Ελευθερία του νου και του πνεύματος δε μπορούν να μας τη φυλακίσουν. Ο μόνος εχθρός αυτού τους είδους της Ελευθερίας είναι ο εαυτός μας. Αυτός και κανένας άλλος. Ένας τόσο φανατικός υποστηρικτής της Ελευθερίας όπως εγώ δε θα μπορούσε να μην κάνει την αρχή στο όνειρο με ελεύθερο στίχο, μόνο εκεί μπορεί να ξεφεύγει μα και να γειώνεται με έναν ολόδικό του τρόπο.


·  Τι είπαν όσοι διάβασαν το βιβλίο σου;


Όσο κι αν φανεί περίεργο διαβάζοντας την ερωτηση αυτή, έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται: «Με νοιάζει στ’ αλήθεια η γνώμη όσων διάβασαν το βιβλίο ή με νοιάζει η γνώμη μόνο όσων έβαλαν τον εαυτό τους και αφοσιώθηκαν μέσα στην ανάγνωση αυτή, όπως έκανα εγώ καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργίας του έργου;» Τελικά συμπεραίνω πως με ενδιαφέρει η γνώμη όλων των συνανθρώπων μου και τη σέβομαι απόλυτα μα εστιάζω μόνο σε όσους έδωσαν κάτι από τον εαυτό τους στην ανάγνωση αυτή. Έχω ακούσει θετικές κριτικές σχεδόν από όλους, μα από τους ανθρώπους που έδωσαν κομμάτι τους εαυτού τους έχω ακούσει τις πιο συγκινητικές γιατί είδα πως κατάφεραν να διακρίνουν όσα ονειρεύτηκα και πίστεψα κάποτε και εγώ.


·  Υπάρχουν κάποιες κριτικές επωνύμων;


Υπάρχουν κάποιες κριτικές συναδέλφων ποιητών συγγραφέων και ανθρώπων που αφοσιώθηκαν στο βιβλίο με όλη τη δύναμη της ψυχής τους. Ομολογώ πως δε το έστειλα σε κριτικούς πρώτον επειδή σαν νέα στο χώρο δε γνωρίζω πολλά ακόμη πράγματα αλλά τα αντίτυπα έφυγαν τόσο γρήγορα που έπρεπε να προχωρήσουμε σε νέα κυκλοφορία για να καταφέρει το βιβλίο να παραβρευθεί στην 34η Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη. Επίσης να πω πως προτίμησα αντί να στείλω κάποια τεμάχια της πρώτης έκδοσης σε κριτικούς, να τα στείλω σε δανειστικές βιβλιοθήκες που για μένα ήταν πολύ πιο σημαντικό από τις κριτικές.
                                

·  Το βιβλίο σου έλαβε μέρος σε κάποια έκθεση; 


Έλαβε μέρος στο 34Ο Φεστιβάλ βιβλίου στον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης και θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους έσπευσαν να το προμηθευτούν. Εύχομαι του χρόνου να καταφέρω να παρεβρευθώ μαζί με το βιβλίο στην έκθεση και να έχω την δυνατότητα να συνομιλήσω με τους ανθρώπους που τόσο απλόχερα με στηρίζουν.


·  Τι ετοιμάζεις τώρα;


Ετοιμάζω τη δεύτερή μου ποιητική συλλογή σε ελεύθερο στίχο. Εστιάζει σε ανθρώπους, καταστάσεις, στιγμές που φωτίζουν τη ζωή των ανθρώπων για να ξεπεράσουν την πιο καταστροφική καταιγίδα που βρέθηκε στο διάβα τους. Θα υπάρχει στον τίτλο η λέξη «Φεγγίτες». Έχει άραγε κανείς συλλογιστεί πόσοι «Φεγγίτες» υπήρχαν και θα υπάρξουν στη ζωή του; Ποιος ή τι μπορεί να ρίξει φως στο πιο βαθύ σκοτάδι;



·  Θέλεις να πεις κάτι στους Έλληνες των ΗΠΑ;


Τι μπορεί να πει κάποιος σε έναν συμπατριώτη του που ξενιτεύτηκε από τη χώρα του χωρίς να είναι επιλογή του; Σε αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους νιώθω πως οφείλω ένα συγνώμη για όσους δεν προσπάθησαν όταν και όσο θα έπρεπε.
Για τους συμπατριώτες μου που ηταν επιλογή τους εύχομαι να περνάνε όμορφα να μη ξεχάσουν ποτέ την πατρίδα και όσα κατά καιρούς τους εκαναν να νιώθουν υπερήφανους.
Και για όλους τους Έλληνες των ΗΠΑ έχω να πω σαν ένα παιδί που ονειρεύεται και προσπαθεί να κατακτήσει όσα θεωρεί ότι αξίζει, ότι η ζωή χωρίς όνειρα είναι άδεια, τα όνειρα χωρίς προσπάθεια είναι άψυχα και ψυχή των ονείρων χωρίς ανθρώπους είναι ανύπαρκτη. 

 Ευχαριστώ τους ανθρώπους που δίνουν ψυχή και ζωή στα όνειρά μου.
 Πάντα να περιστοιχίζεστε όλοι από αυτούς.



_______________


Αυτή  ήταν η συνέντευξη εκφραστικοί μου και πιστεύω πως όσοι με γνωρίζετε καλά είτε ηλεκτρονικά είτε απο κοντά θα καταλάβατε πως οι απαντήσεις μου ήταν πέρα για πέρα αληθινές και με αντιπροσωπεύουν 100%.

Θα μου επιτρέψετε να κλείσω την ανάρτηση αυτή με ακόμη ένα μεγάλο Ευχαριστώ στον κύριο Διονύση που για μένα είναι ακόμη ένας αγαπημένος μπλοκοφίλος που με στήριξε με τον ολόδικό τουτρόπο στο πρώτο μου βήμα και να του ευχηθώ Καλές Γιορτές και κάθε καλό στη ζωή τη δική του και όσων αγαπά βαθιά και αληθινά.

Καλό υπόλοιπο μέρας εκφραστικοί.
Ευχαριστώ πολύ επι ευκαιρίας για την αγάπη που δείξατε στη χθεσινή ανάρτηση - στήλη.
Να είστε όλοι καλά!

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Η ΚΥΡΙΑ ΠΟΙΗΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΕΛΙΝΑΣ ΔΕΡΜΙΤΖΟΓΛΟΥ.


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Εύχομαι να είστε όλοι καλά.

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μία ανάρτηση που στην ουσία θα είναι και νέα στήλη του μπλοκ. Μία στήλη που θα ονομαστεί "Εκφραστικοί Ανθρώποι". Τώρα γιατί θα ονομαστεί έτσι νομίζω πως το ξέρετε ήδη, το λένε άλλωστε οι ίδιες οι λέξεις.

Ξέρετε, σκέφτηκα πως γύρω μας υπάρχουν τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι που πρέπει να μαθαίνουμε για τα έργα, τη προσωπικότητα και τα όνειρά τους και φυσικά δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στη συγγραφή, αναφέρομαι σε οτιδήποτε είναι αυτό με το οποίο αποφασίζει να καταπιαστεί κάποιος και βάζει μέσα σε αυτό τη ψυχή και το μυαλό του.

Προσέξτε, δε βυθίζεται! Αφοσιώνεται.
Τέτοιους λοιπόν ανθρώπους έχω σκοπό να φιλοξενήσω στη στήλη αυτή και να τους μάθω και εγώ μαζί σας.

Σκέφτομαι πως οι μπλόκερς με βοηθήσατε και με στηρίξατε τόσο πολύ που πραγματικά αυτό το συναίσθημα έχω την ανάγκη να το ζήσουν κι άλλοι.  Με αυτή λοιπόν τη σκέψη δημιούργησα αυτή τη στήλη και κάλεσα την Ελίνα για να είναι η πρώτη φιλοξενούμενή μου και να σας πω την αλήθεια επειδή ήθελα πάρα πολύ να ξεκινήσω μαζί της χάρηκα ιδιαίτερα που δέχτηκε και μου έδωσε αυτή την ευκαιρία.


Για πάμε να δούμε ποια είναι η Ελίνα Δερμιτζόγλου και ποια είναι η κυρία Ποιητούλα της.


Λίγα λόγια για τη συγγραφέα.



Η Ελίνα Δερμιτζόγλου αποφοίτησε το 2008 από το τμημα Προσχολικής Αγωγής, των Τ.Ε.Ι. Αθηνών. Σπούδασε Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, στο Εθνικό Ιδρυμα Κωφών της Αθήνας. Παράλληλα, εργάστηκε διπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες - ιδιαιτερότητες (αυτιμό, νοητική υστέρηση, σύνδρομο Down, εγκεφαλική παράλυση) και με ολική κώφωση, διδάσκοντας τη Νοηματική μέσα από το παιχνίδι. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια για παιδιά με ΔΕΠ-Υ, μουσικοκινητικής αγωγής και ψυχολογίας. Από το 2011 εργάζεται σε παιδικούς σταθμούς.



Συγγραφέας: Ελίνα Δερμιτζόγλου
Επιμέλεια: Χρήστος Ελμάζης
Γραφίστας: Γιάννης Κωνσταντινίδης
ISBN: 978-960-93-6796-7


Η κυρία Ποιητούλα αφορά σε μια ποιητική συλλογή για παιδιά, με σκοπό να τα συμβουλέψει και, παράλληλα να ψυχαγωγησει, ταξιδεύοντας μαζί της σ' εναν υπέροχο κόσμο. Στον κόσμο της φαντασίας...!



ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ BΙΒΛΙΟΥ


Σκοπός της κυρίας Ποιητούλας είναι να δώσει στους μικρούς μας φίλους μικρές συμβουλες, για διάφορες πτυχές της καθημερινότητάς τους, όπως το να φοράνε το μπουφάν τους όταν κάνει κρύο, να τρώνε το πρωινό τους, να αποφεύγουν τα πολλά γλύκα, να συμβάλουν στην ανακύκλωση και άλλα πολλά, με έναν τρόπο ευχάριστο και διασκεδαστικό, αποφεύγοντας το μονότονο τρόπο διδασκαλίας. Παράλληλα τα ταξιδεύει σε έναν κόσμο πολύ οικείο γι' εκείνα. Στον κόσμο της φαντασίας, αφού όλοι οι ήρωες του βιβλιου, ζωάκια, φαγητά, φρούτα, λαχανικά, ζωντανεύουν, μιλούν και συμβουλεύουν. Η ομοιοκαταληξία που επικρατεί στα ποιήματα, προσδίδει λυρικότητα, προσφέροντας στα παιδιά ένα ευχάριστο άκουσμα. 

Την Ελίνα τη γνώρισα μέσω μέσω μιας ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης.
Εμπιστεύτηκε και εκείνη στο έργο της στο mystory.gr και κάπως έτσι γνωριστήκαμε ιντερνετικά.
Μόλις έμαθα οτι το βιβλίο της αφορά Παιδική Ποίηση, εντυπωσιάστηκα και θέλησα να μάθω περισσότερα.


Αντιγράφω απο το επίσημο σαιτ της:

Η ΣΥMBΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.


          Όπως γνωριζουμε, τα παιδιά, από τη βρεφική, κιόλας, ηλικία, είναι σε θέση να ανταποκριθούν στην ανθρώπινη φωνή. Η φωνητική δραστηριότητα του βρέφους αρχίζει από τη στιγμή της γέννησής του, με κλάμα και άναρθρους ήχους που προφέρει ενω, ήδη, από τον τριτο μηνα, αρχίζουν να εμφανιζοντε οι "ψευδοδιαλογοι" μεταξυ γονέα και βρέφους. Οι γονείς παράγουν ήχους και περιμένουν "απάντηση" του βρέφους. Η συμπεριφορά αυτή, θεωρείται η αρχή των κοινωνικών διαλόγων, καθώς και μθα καλή άσκηση επικοινωνίας, κατά την οποια το παιδι μαθαινει το "turn -talking", που ειναι ένα από τα βασικά συστατικά επικοινωνίας.
          Γύρω στον 4ο μήνα, αρχίζει το βάβισμα, όπου το βρέφος παράγει ήχους στους οποίους συνδυάζει φωνήεντα με συμφωνα (π.χ. πα, γκου, μα). Mεταξύ 9-12 μηνων, παρατηρείται αύξηση της συχνότητας του βαβισματος, η οποια μειώνεται όταν παρουσιαστούν οι πρώτες πραγματικές λέξεις, δηλαδή, γύρω στον 11ο με 12ο μηνα. Λέξεις μονοσύλλαβες, π.χ. "γειά" ή δισύλλαβες, αποτελούμενες από ταυτόσημες συλλαβές π.χ. μα-μα.
          Στην ηλικία 18-21μηνων το λεξιλόγιο επεκτείνεται ταχύτατα, με την προσθήκη νέων λέξεων, ενω, κατά τη νηπιακή ηλικία, παρατηρούμε εκπληκτικές αλλαγές στον τομέσ της γλώσσας. Τώρα ο λόγος γίνεται πλουσιότερος και πιο κατανοητός. Ήδη, κατά το 4ο έτος, το παιδι αρχίζει πλέον, να χρησιμοποιεί πλήρεις προτάσεις, κατά το γραμματικό πρότυπο των ενηλίκων. (Παρασκευόπουλος, 1985, τ2, 68).
          Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του λεξιλογίου, παίζει και η ανάγνωση βιβλιων. Ιδιαίτερα, ο ποιητικός λόγος είναι αρκετά οικείος στα παιδιά. Συμφωνα με τον Jean Georges, η ποίηση, για το παιδι προσχολικής ηλικίας, είναι ένας λόγος μητρικός, ενσωματωμένος στη μνήμη και τη φαντασία.
Η ποίηση στο Νηπιαγωγείο αποτελεί ένα πανηγύρι λέξεων, στο όποιο η ατμόσφαιρα, ο ήχος, ο ρυθμός, η μουσική και το συναισθήμα, έχουν περισσότερη σημασια από το νόημα. "Ποιητής και παιδι, αντιμετωπιζουν τις λέξεις ως ηχητικά αντικείμενα. Τις βιωνουν με έναν τρόπο μοναδικό. Η λέξη και το αντικείμενο είναι ένα π.χ. η λέξη νερό έχει υγρότητα κι ένα συναισθήμα δροσιάς". (Θεμελής Γ., 1978).
          Η ποίηση ειναι η πρώτη πνευματική τροφή του παιδιού και η επαφή του με αυτην ειναι ευχάριστη, όταν πρόκειται για ακουσματα που μιλούν στον κόσμο του παιδιού, με φαντασία, απλότητα και χιούμορ. Γι'αυτό και η μύησή του από πολύ νωρίς, στον έντεχνο λόγο, συμβάλλει στην αισθητική καλλιέργεια, στην ανάπτυξη της φαντασίας, στην ψυχική ωριμανση και, βεβαια, στη γλωσσική του ανάπτυξη. Επιπλέον, εκλεπτυνει την ευαισθησία του, ενω, παράλληλα, καλλιεργει τη σκέψη του και απελευθερώνει τη φαντασία του.
          Το παρακάτω αποσπασμα το Novak Boris, εξηγεί τι ειναι η ποιηση για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας:
Οι μεγάλοι ακούνε τις λέξεις
αλλά δεν τις προσέχουν.
Οι μεγάλοι διαβάζουν τις λέξεις 
αλλά δεν τις νοιώθουν.
Οι μεγάλοι αρθρώνουν τις λέξεις 
αλλά δεν τις γεύονται.
Τα παιδιά παίζουν με τις λέξεις.
Τα παιδιά ακούνε τις λέξεις.
Τα παιδιά νοιώθουν τις λέξεις.
Τα παιδιά γεύονται τις λέξεις.


Παρασκευόπουλος Ν., Ι. (1985). τ2. Εξελικτική Ψυχολογία. Η ψυχική ζωή από τη σύλληψη ως την ενηλικίωση, Αθήνα.
Θεμελης Γ., (1978). τB. Η διδασκαλία των νέων ελληνικών, το προβλημα της ερμηνειας, Κωνσταντινιδης, Θεσσαλονίκη.




Και μη νομίζετε οτι τελειώσαμε και αυτό ήταν όλο.
Είμαι σίγουρη πως απο τη στιγμή που διαβάσατε το βιογραφικό της σημείωμα θέλετε να μάθετε περισσότερα για εκείνη και να τη γνωρίσετε καλύτερα, κάτι που σύντομα θα γίνει πράξη μιας και αυτή η ανάρτηση ήταν η παρουσίαση τος βιβλίου της και θα ακολουθήσει άμεσα ακόμη μία με μια μικρή συνέντευξη - κουβεντούλα γραπτή θα τολμήσω να πω.

Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και για το τρόπο που μπορείτε να το αποκτήσετε μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της και μέσω του σαιτ της που βλέπετε παραπάνω, μέσω του μαιλ της: elinadermi@hotmail.gr, μέσω του προφίλ της στο facebook «Ελίνα Δερμιτζόγλου» ή της σελίδας «Η κυρία Ποιητούλα».

Αυτά για την ώρα εκφραστικοί μου.
Σύντομα θα μάθετε περισσότερα πράγματα γι' αυτό το γλυκό κορίτσι. 

Ελίνα μου σε ευχαριστώ πολύ που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μου και κάναμε την αρχή σε αυτή τη στήλη μαζί! Ιδαιτερη τιμή και χαρά για εμένα!

Όμορφη μέρα σε όλους!

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

ΗΟ ΗΟ ΗΟ! ΤΗΕ CHRISTMAS TAG.


Και συνεχίζω ακάθεκτη με φρέσκο γιορτινό παιχνίδι που ανακάλυψα στο μπλοκόσπιτο της Αριστέας μας.



1. Αγαπημένη Χριστουγεννιάτικη ταινία:

Τα Γκρέμλινς και το Mόνος στο σπίτι. Επιλέγω σαν πρώτο τα γλυκά αυτά τερατάκια γιατί είναι τόσο ζωηρά και τόσο αστεία που μου θυμίζουν εμένα και τις γκάφες μου. χαχαχα. Ο Λωρίδας ήταν το αγαπημένο μου τερατάκι. Ήταν και ο αρχηγός, τυχαίο; :P :P


2. Αγαπημένο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι:

Ασυζητητί ο Μικρός Τυμπανιστής 



3. Αγαπημένος Χριστουγεννιάτικος Προορισμός:

Προς στιγμήν το χωριό και η οικογένειά μου.


4. Ποιο είναι το καλύτερο δώρο που σου έχουν κάνει Χριστούγεννα;

Τα δύο βιντεάκια που μου έφτιαξαν η Μαριλένα και ο Νίκος φέτος. :) 


5. Έχεις κάποιο Χριστουγεννιάτικο έθιμο;

Κάτι συγκεκριμένο όχι.


 6. Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή ερώτηση να ξέρετε.. 
Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα (άντε και δίπλες να βάλω στο παιχνίδι);

Να φτιάξω κανένα απο αυτά, να φάω, θα τα δοκιμάσω όλα. 
χαχαχα


7. Ονειρεμένος προορισμός για τις διακοπές των Χριστουγέννων;

Δεν έχω ιδανικούς και ονειρεμένους προορισμούς. Ειδικά σε τέτοιου είδους ταξίδια, τα απρόοπτα είναι τα καλύτερα πιστεύω.


 8. Τι προτιμάς να κάνεις τη βραδιά των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς;

Να χαίρομαι που πέρασε ένας χρόνος και είμαστε καλά με την οικογένειά μου. Τα άλλα όλα είναι λεπτομέρειες.


 9. Σου έχει συμβεί κάποιο ευτράπελο τις μέρες εκείνες;

Όχι δε θυμάμαι να μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο.


10. Τι στόχους βάζεις για το καινούργιο έτος:

Εξέλιξη σε όλους τους τομείς της ζωής μου


Και η ερώτηση της Αριστέας μας:

Αν ήσουν ο Άγιος Βασίλης τι θα έκαμες;

Αυτό που κάνει και τώρα. 
Δε θα άλλαζα κάτι γιατί το Σάββατο μέσα απο τα μάτια της μικρής μου ανηψιάς που είναι σχεδόν πέντε χρονών μπόρεσα να δω πόσο σημαντικός είναι και πόσο σημαντικός υπήρξε κάποτε για μένα.


Δίνω και εγώ με τη σειρά μου το παιχνιδάκι σε όποιον θέλει να παίξει και να χαρεί με αυτόν τον τρόπο και του προσθέτω επιπλέον την εξής ερώτηση:

Αν μπορούσες να ταξιδέψεις σε ένα Μαγικό Χριστουγεννιάτικο Χωριό, πως θα το ονόμαζες, με τι τρόπο θα έφτανες εκεί, τι θα συναντούσες και τι θα έκανες; (φανταστείτε το σαν ένα μικρό μικρό προσωπικό σας παραμύθι. 

Θα μου άρεσε αν δε θέλετε να συνεχίσετε το παιχνίδι να μου απαντήσετε εδώ την ερώτηση που κάνω. :)

Καλό υπόλοιπο ημέρας εκφραστικοί μου! 
Να είστε όλοι καλά